NON MÁIS CUMES

Hoxe é un deses días nos que, mire onde mire, todo véxoo insostible. Repaso someramente os titulares para o desánimo. As farmacéuticas soben os prezos dos seus produtos para sacar tallada antes de que se aprobe a tímida reforma sanitaria de Obama. A través de diversos informes advírtellenos de que o noso envexable sistema sanitario non é sostible e expón a necesidade de cobrar aos usuarios. Máis dramático aínda o estrepitoso fracaso do cume mundial sobre Seguridade Alimentaria da FAO, onde as grandes potencias, cuxos dirixentes nin se molestaron en asistir á cita de Roma, se desentienden dos máis de mil millóns de famentos que existen neste miserable mundo. Se desentienden, insisto, porque non consideran entre as súas prioridades a loita contra o fame.
Nadiña de nada de demagoxia supón comparar, como fixo o presidente Lula e recollía en portada varios xornais, os centos de miles de millóns derivados a salvar a situación dos bancos, mentres 17.000 nenos morren cada día por falta de alimentos. A metade dese orzamento bastaría para eliminar a fame do mundo, un arma de destrución masiva máis devastadora que todas as plantas atómicas secretas que o Goberno de Teherán poida ocultar á ONU. Ademais dunha enorme inxustiza, a fame negra é máis perigosa que eses talibáns empregados en dinamitar colexios de nenas en Paquistán. E aínda queda por lamentar o fracaso anticipado do próximo cume en Copenhague. China e EEUU xa se desvincularon do pacto sobre o cambio climático. De momento, seguirán contaminando este panorama tinguido de negro.