OS LADRÓNS TEÑEN UNHA SEGUNDA OPORTUNIDADE

Houbo unha vez un país, chamado España, onde as declaracións da Renda de todos os cidadáns foron públicas. Era unha democracia nova, e talvez máis inxenua. Era 1978 e ese ano, para variar, calquera puido coñecer ao detalle canto pagaba cada veciño ao fisco, canto declaraba, canto dicía ter. Foi un escándalo tras outro, foi divertido mentres durou. A prensa difundiu listas cos contribuíntes máis notables onde non era raro descubrir por que os ricos eran tan ricos: porque a Renda sempre lles saía a devolver.
En Noruega, e nalgún outro país civilizado, aínda manteñen esta exemplar honestidade fiscal. En España a transparencia durou pouco: só foi un ano e non máis. Aquela medida aprobada polo Goberno para "potenciar un clima de sinceridade fiscal" foi derrogada coa escusa do terrorismo, co argumento de que facilitaba o cobro do imposto revolucionario. Cabe preguntarse que pasará cando ETA deixe de matar, aínda que a resposta é obvia: dubido que a transparencia fiscal volva xamais.
Estes días, sigo con atención a noticia deses centos de insignes contribuíntes aos que pillaron co diñeiro negro escondido en Suíza. Segundo algunhas filtracións, na lista aparecen algúns importantes empresarios e ata políticos; obviamente, xente de diñeiro e de poder. Algún inxenuo podería pensar que a lista de ladróns chegou a mans das autoridades porque o G-20, fai un ano, acabou cos paraísos fiscais. Pois se equivoca: foi un empregado dun banco suízo quen roubou esa lista de contas e despois traspasouna. Non é sequera unha investigación española a que destapou esta masiva fraude, o chivatazo chega de Francia. ¿Irse inmediatamente ao xulgado?¿E que fixo Facenda? Pois non. mandou unha carta aos ladróns para que "regularicen a súa situación". Para algúns delincuentes, sempre hai unha segunda oportunidade.