DE QUEN SON OS VALORES?

Durante moito tempo, aínda agora, quen simplifican todo ata límites insospeitados ou interesados, din que os valores de liberdade, igualdade, solidariedade, honradez e un longo, inmenso etcétera seguen sendo patrimonio exclusivo da esquerda e que a dereita só aposta pola riqueza, a explotación dos máis débiles e o capital. Zapatero explicáballo así fai uns anos ás súas fillas. E o malo, porque indica que a cultura política dunha boa parte da sociedade segue ancorada no século XIX, é que esa simplificación funciona, rende beneficios e dá votos. Ou iso cren os líderes dunha esquerda que mantén un disfrace estético, pero que perdeu o norte e anda buscándose a si mesma, sen atoparse. Vémolo cada día nos mitins e nalgúns discursos desa esquerda antiga e sindicalista que aínda non fixo a súa renovación, que pelexa internamente polo poder, non polas ideas.
As reivindicacións da esquerda foron fundamentais para construír o Estado social e de Dereito e a sociedade democrática que gozamos todos. Pero o mundo cambiou radicalmente e xa ninguén ten a exclusiva dos valores sociais, nin a ideoloxía, ningunha, garante a posesión da verdade política. Cada día están máis cerca, menos diferenciados., Só o sectarismo, que segue tan presente entre nós, impide ter políticos que sexan capaces de traballar polos cidadáns, por todos, e comprender que non só hai que modificar a mensaxe senón que o importante é buscar os novos valores e ser fieis a eles.
Non é de esquerdas ou non debería selo permitir e dar cancha a ditaduras que violan constantemente os dereitos humanos; dicir que tan é de esquerdas subir impostos como baixalos; non enfrontarse con claridade á corrupción, salvo que sexa nas filas adversarias; estar obsesionado por lexislar, prohibir e organizar todo o que debería ser libre e informada decisión dos cidadáns; ter medo a dicir a verdade aos cidadáns ou enganarlles negando a realidade; favorecer unha educación do non esforzo, igualitaria por abaixo e contraria á procura da competitividade e a excelencia; Primar aos que viven do subsidio en lugar de promover oportunidades reais de emprego; favorecer, cando non promover, unha desactivación das organizacións sociais para que todo quede en mans de partidos ou sindicatos dominados por pequenos aparellos que fan e desfán ao seu gusto.
A esquerda, como a dereita, debe aproveitar a crise para reflexionar e facer balance do que sobra nas súas ideoloxías-teatro e o que deben ser os novos valores esenciais dunha sociedade que non pode vivir no hedonismo, o individualismo, a tolerancia coa corrupción ou coas violacións dos dereitos humanos, dentro ou fóra de casa. Ou aproveitan a oportunidade ou un día esa sociedade virtual que está cambiando o mundo nos países árabes, tamén se levantará aquí contra os políticos sen valores.

Francisco Muro