OPORTUNIDADE TRAS O DESASTRE

O sufrimento da poboación xaponesa e a magnitude e aparatosidade dos danos provocados polos recentes sismos merecen toda a nosa compaixón e solidariedade, pero non deberían desviar a nosa atención do esencial.
Xapón é un país cunha elevada poboación humana e un elevadísimo consumo de materias primas e enerxía por habitante, moi por encima do que o territorio xaponés é capaz de soportar. E optou por unha estratexia que implica a captación crecente e desmesurada de recursos (a miúdo doutros países, por exemplo a madeira dos bosques tropicais de Indonesia) ou a xeración de enerxía nuclear que é, intrinsecamente, allea ao funcionamento da biosfera. Todo iso, nunha particular situación geofísica proclive a catástrofes como a ocorrida. En suma, Xapón non é senón unha representación exacerbada da situación conxunta do planeta Terra, onde (cos diferentes países pondo o acento nun ou outro dos factores mencionados) a humanidade está empeñada en bailar ao bordo do abismo.
Oxalá que o pobo xaponés, unha vez consiga, como o fará, recuperarse da catástrofe, utilice as súas admirables calidades para rectificar a súa traxectoria e demostrar ao mundo que é posible un desenvolvemento contido e en equilibrio co funcionamento dos sistemas biofísicos.