DEMOGRAFÍA, UN DEBATE VICIADO

Debater sobre o problema demográfico non noso país resulta esperpéntico, cando ao mesmo tempo tómanse medidas para poñer trabas á natalidade. Quen vai ter fillos con estas taxas de desemprego, os baixos salarios, a alta temporalidade, as xornadas longuísimas e os altos ritmos de traballo? Por iso, o xeito de proceder dalgúns partidos e dá Xunta non ten senso, a menos que tanta comisión e discurso non sexa máis que pura demagoxia e cinismo para enganar aos incautos, amosando unha preocupación e sensibilidade que nos feitos non existe.
Mesmo hai quen, non colmo dá alienación, chega a dicir que falta man de obra e que fai falla máis inmigración, ou que o reclamo dá Merkel pedindo persoal especializado é positivo. Aclarémonos: Como pretendemos aumentar a natalidade poñendo trabas e empurrando á mocidade para que marche? Así nos vai. Querer equilibrio demográfico, e non destruír Galicia, que é ante todo a súa xente e unha cultura e lingua, como primeiro paso, debemos garantir que as persoas teñan condicións de vida dignas (salarios, xornada, prestacións básicas...), evitar a emigración dá mocidade e recuperar os que se marcharon.
Nisto ten moito que dicir a patronal, unha lexislación laboral xusta, e unha inspección dilixente. Porén tamén uns bos servizos públicos, garderías infantís, e achegas que axuden ás familias que decidan ter fillos. Ter descendencia é unha decisión persoal, porén os seus efectos son beneficiosos para ou conxunto dá sociedade, polo que hai que asumir colectivamente este custe.