Trátase a crise enfocándoa sempre con tinguiduras catastrofistas para buscar réditos electorais ou monetarios. Porque prestar diñeiro aos propios Estados a uns intereses do 10% ou máis, é usura aínda que lle chamen axuda, pero a realidade que esta crise non é maior que outras que non levantaron tanto rebumbio.
Convén recordar que en España, en crises anteriores alcanzouse unha taxa de paro do 24,9%, superior á actual, que a nosa débeda non só é moito máis baixa que nesa crise, senón que é baixa respecto da maioría dos países -Italia ou Estados Unidos multiplícana-, que a Seguridade Social tivo déficit onde agora ten superávit, a morosidade na banca segue sendo menor que a alcanzada en 1995; é dicir, sen ter peores números que outras veces, pasamos a ser dependentes e obedientes sen capacidade de tomar as nosas propias medidas.
Nesta situación non debe de estrañar que alguén, seguindo o exemplo de Islandia, diga basta, que non queremos pagar sempre os mesmos con argumentos que veñen dos culpables.
A xente ten Internet e úsao, por iso sabemos que os causantes da crise están batendo marcas de beneficios.
O PAÍS DA CORRUPCIÓN
ResponderEliminarQuizá un dos sectores máis en auxe en tempos de crises sexa o das apostas e xogos on-line. Desafortunadamente, a sensación de afogo económico de moitas persoas lévalles a deixar o seu diñeiro e o seu futuro en mans da fortuna. En conxunturas económicas difíciles confíase máis nos golpes de sorte para lograr aquilo que doutra forma xamais se poderá ter. Grazas ao desembolso económico dos crentes na deusa Billete, moitos empresarios (na súa maioría estranxeiros) conseguen sumas de diñeiro de espectacular contía.