OS INDIGNADOS E OS INSACIABLES

É vergoñoso que os responsables da gobernanza europea neguen o pan e o sal ao pobo, abandonando en mans das inmorais axencias de valoración da débeda soberana. Nin máis nin menos, que aos Estados da Unión Europea. Os Gobernos miran cara a outro lado, mentres os insaciables especuladores sacan pingües beneficios da crise, que eles mesmos crearon. Son verdearos crimes incruentos contra a humanidade. Os culpables son a recalcitrante dereita europea e o seu delituoso compañeiro de viaxe, o capital financeiro. Ademais, eles saben que este círculo vicioso, que alimenta a súa perversión, non ten fin. Os países intervidos arrastrarán aos demais a situacións dramáticas, e as economías que empecen a crecer o lastre do resto non lles permitirá avanzar, creándose desigualdades insalvables.

O discurso de todos os responsables das institucións europeas está baleiro de contido, e todos adoran ao becerro de ouro, é dicir, os insaciables mercados financeiros. Mantidos polo neoliberalismo que lles acompaña. Os indignados somos máis que os insaciables. E comezamos por evitar os desafiuzamentos, e debemos de seguir. En España, o candidato Alfredo ten que desligarse do talante conciliador de Zapatero para capitanear un golpe de temón progresista. Entre a opción da UE e a alternativa de Islandia, é urxente articular a iniciativa española. O Movemento 15-M: democracia real ¡xa!... P.T.