PROCLAMA

Aínda me tremen as tabas. Recoñezo que oír á súa Maxestade, Don Xuan Carlos I, dando receitas para reflotar a economía europea (e, polo tanto, a española) fíxome chorar. Si, de emoción; e non o digo de coña. De forma serena, con sagaces razoamentos: zis-zas, en só catro frases, deixouno pulido e para vernizar. ¡Por fin, poderemos prescindir dos sabios do Goberno! Montoro e De Guindos, poderán irse ás súas casas. Rajoy, de momento, non; pero todo andarase. ¿E que dicir da Merkel e Sarkozy? Os Vexo sachando remolachas no Magreb. Eses non teñen puta idea, e non son máis que uns sacamantecas do tres ao cuarto.
O mesmo podería aplicárselles aos representantes sindicais de sempre e aos da CEOE. Todos eles deberían ser xulgados por incompetentes (non me refiro á capacidade dos xuíces, senón á súa propia incompetencia), se se atopa algún xuíz que senta competente para o caso.
Con estes asuntos hai que andarse con coidado. Xa ven o que lle ocorreu ao xuíz Garzón: visto como incompetente para xulgar os crimes do franquismo por outros xuíces que se autoconsideran incompetentes para xulgar os crimes do franquismo, porque ningún sentiuse, nunca, competente para xulgar os crimes do franquismo. ¡Hai que botarlle collóns! Á frase e aos xuíces. Vista a capacidade do Rei, que é o leite de competente en todo, propoño que sexa nomeado Rei de Europa e solucione todo este batifondo. Dixen, nenos. J.L.Patiño