CIVISMO

O grao de civilidad dun país mídese en como trata aos animais Xa o dixo Calderón de la Barca: por pobre e mísero que esteas, se volves o rostro sempre poderás descubrir a alguén en peores condicións que recolle as túas sobras. Por desgraza estes versos describen literalmente a nosa sociedade do desperdicio, na que é habitual ver á xente rebuscando nos colectores de lixo. Ata me contaron que algúns supermercados, para evitar que os pobres apíñense nas súas portas a escarbar os residuos (débelles de parecer poquísimo elegante), rocían os desfeitos con lejía para que non os poidan comer, o cal, se é certo, paréceme unha das actitudes máis miserables que oín en moito tempo.
Pero aínda hai seres máis desprotexidos. Parece que a crise vai prexudicar bastante aos animais: varios países da UE xa incumpriron as novas normas de protección para os animais de granxa. E aínda peor está a cuestión dos animais no noso país pola lixeireza cañí con que o PP púxose a resucitar a España de estoque e pandeireta: esa Comunidade de Madrid que organiza visitas escolares ás prazas de touros, ese ministro de Educación que o primeiro que di é que vai meter diñeiro na festa taurina ¡e con esta crise! Eu non estou a favor da prohibición da festa dos touros: xa está languidecendo soa a fume de carozo, e o prohibicionismo, paréceme, só lle proporciona osíxeno. Pero a énfase taurina deste novo goberno, e a súa obsesión en convertelo en trazo identitario, me espeluzna polo seu ranciedad e a súa incultura, porque o grao de civilidad dun país mídese en como trata aos animais. Ministro Wert: demostre que non vive de costas á modernidade e, agora que se están definindo os contidos da materia de Educación Cívica, inclúa o respecto básico aos animais. Non fai falta falar dos touros: deixemos iso dentro dunha burbulla de silencio. Pero intentemos sacar sequera un pouco a este país da barbarie.