REFERENDO

O que está facendo o gabinete de Rajoy non é gobernar, senón desmontar, un por un, os dereitos e liberdades que cimentaron o espírito da Constitución de 1978

¿Foron felices este verán? Espero que si, porque a memoria desa felicidade vai resultar imprescindible nos próximos meses. E non crean que invoco as tebras do outono para chamarlles á resignación ante o rescate inevitable. Propóñome animarlles a facer máis ben o contrario.

Os taurinos saben que un touro manso é máis perigoso que un bravo. Os afeccionados ao boxeo, que a reacción dun púxil acurralado pode ser máis violenta que a do seu rival. Este goberno manso, que está contra as cordas, non só ilustra admirablemente estas metáforas, senón que ademais, e iso é o máis grave, desborda con fartura o mandato que recibiu nas urnas. Unha maioría absoluta xamais pode servir de coartada para minar o consenso democrático, fulminando por decreto as bases dunha convivencia acordada pola maioría dos españois. Por iso, o que está facendo o gabinete de Rajoy non é gobernar, senón desmontar, un por un, os dereitos e liberdades que cimentaron o espírito da Constitución de 1978.

Se entón os cidadáns foron chamados ás urnas para aprobar aquel texto en referendo, hoxe non poden asistir impasibles ao espectáculo da súa demolición, a mans dun goberno tan inepto como soberbio, que non só non se molesta en informarlles duns acordos que van empeorar as súas condicións de vida durante xeracións, senón que á vez intenta impedir por calquera medio que se difundan teorías contrarias ás súas. Esta crise, que é moito máis que unha conxuntura económica, só terminará cando ocupen o poder políticos capaces de facer política, e consultar aos cidadáns, respectar a súa opinión, é a primeira obrigación dun demócrata. Se Rajoy ten medo de convocar un referendo, debería dimitir, en lugar de embestir como un touro manso contra os cidadáns cuxos intereses debería protexer.