CADA DÍA, PEOR

Nin brotes verdes, nin leites en vinagre. O 21% da poboación española vive por debaixo do albor da pobreza, e cando se trata de menores de 16 anos dispárase a un 25%. De cada cen fogares, 13 chegan co fin de mes con moita dificultade. Catro de cada dez admiten que non poderían pagar un gasto imprevisto e o 9% atrásase nos recibos domésticos.

Entre os inmigrantes non comunitarios a taxa de pobreza é demoledora: o 43,5%. As familias que rompen caen máis rápido en pobreza. Pero pola súa parte, a ministra Báñez, o Montoro, o De Guindos e demais compoñentes do mariachi ven brotes verdes para esta triste España.
Conste que a resposta da Igrexa é exemplar: xa estaba envorcada nos máis necesitados antes desta xigantesca crise: os seus 305 centros para expresidiarios, toxicómanos e vítimas da prostitución e violencia acollían unhas 50.000 persoas. Con máis de 90 centros de menores, atendía uns 10.000 nenos en situación de risco ou de abandono. Coa crise, a todo isto sumáronse novos pobres e as parroquias volveron abrir as súas despensas e roupeiros.

Dende hai catro anos, os donativos a Cáritas non cesan de crecer e tamén aumentou o seu número de voluntarios. Con todo e con iso, hai máis fame que nunca. Son impactantes as fotografías de xornais con desasistidos da fortuna buscando nos colectores algo que levarse á boca.
E onde durmir? Lugar: habitualmente dormen no fondo doutros moitos comercios. Algúns, sobre "confortables" cartóns. Outros, sobre o chan e cunha manta. Algún, ata sen manta. Agora, a hixiene e o bo descanso recomendan aos gobernos municipais 8 horas de sono ou máis. O salón de sesións é confortable e ten calefacción. Pero Cristo está máis ben cos que non teñen casa.