VOLVE O PP, A CORRUPCIÓN URBANÍSTICA ESTA ASEGURADA?

Feijóo comprométese coa patronal a "eliminar trabas" á construción.

.

A protección do litoral é un dos primeiros dilemas que deberá resolver o futuro Goberno de Alberto Núñez Feijóo.

.

Os, alcaldes, promotores inmobiliarios e construtores aprémanlle a levantar as restricións na franxa litoral aprobadas polo Executivo saínte, pero as enquisas recomendan cautela. A maioría dos galegos apoia o freo ao desenvolvemento urbanístico impulsado por Emilio Pérez Touriño, o que explica que o PP non o convertese nun argumento de campaña. De momento, o presidente do Partido Popular anunciou onte que eliminará "trabas" ao urbanismo, incluída a costa, pero aprazou a decisión sobre a suspensión na franxa litoral de 500 metros, que expira en maio.

Os empresarios trasladaron a súa reivindicación na entrevista que mantivo con Feijóo unha representación da patronal galega encabezada polo seu presidente, Antonio Fontenla, que recoñeceu "o malestar" que a paralización costeira provoca nos sectores da construción e inmobiliario. O futuro presidente da Xunta comprometeuse con eles a "reducir as trabas normativas con carácter xeral". Preguntado polos xornalistas sobre a prohibición na franxa de 500 metros, avogou por evitar "máis trabas das imprescindibles", para "aproveitar algo que lamentablemente se perdeu nos últimos anos".

Feijóo anunciou que non terá en conta ese documento, e que baseará a súa ordenación do litoral noutro documento que encargou el cando estaba á fronte da consellería, durante o último Goberno de Manuel Fraga. Onte reiterou que o seu Plan do Litoral estará listo "antes de que acabe 2009", pero gardou silencio sobre a posibilidade de prorrogar na franxa de 500 metros ata que entre en vigor a nova ordenación costeira. "Ese asunto dirémolo logo de tomar posesión", manifestou.

Os Sres. do PP só móvense por intereses persoais, o seu argumento é que o campo mórrese, pois levan moitos anos gobernando Galicia e non tomaron as medidas para que iso non sexa unha anarquía, non respectan os informes dos seus mesmos técnicos, só interésalles engulir os bosques para especular.

O PP non xoga limpo e quere xustificar o inxustificable, as actuacións aínda que xeren emprego, só é temporal e despois é só para uso e goce duns poucos, como é posible que xere benestar se eles non serán os destinatarios nin dos campos de Golf.

Tanto que loitaron polo plan hidrolóxico nacional, viuse por onde van, para ser que só lles interesan os campos de golf ou é que non saben facer outra cousa que practicar o Lecer, non poderían pensar mellor en desenvolver unha rexión con industrias ou proxectos agrícolas e ambientais que beneficiasen a todos e non a uns poucos, por exemplo.

Sres. e Sras. do PP pretenden gobernar o país a partir de abril de 2.009? echémonos a tremer, os cidadáns pregúntanse é que non hai quen pare esta atrocidade de corrupción?.

O boom inmobiliario que se xerou no noso país nas últimas décadas desbordou todas as expectativas, facendo ineficaces, en moitos casos, os controis legais na materia. Neste sentido, de pouco serviu ata agora a introdución no Código Penal, do delito específico sobre a ordenación do territorio (conferindo rango delituoso ao que ata entón eran meras infraccións administrativas) que penaliza con cárcere e inhabilitación a conduta de promotores, construtores, políticos e técnicos depredadores que leven a cabo unha construción non autorizada en chans destinados a viarios, zonas verdes, bens de dominio público ou lugares que teñan legal ou administrativamente recoñecido o seu valor paisaxístico, ecolóxico, artístico, histórico ou cultural... ou polos mesmos motivos sexan considerados de especial protección; e a actividade de autoridades e funcionarios públicos que, a propósito da súa inxustiza, informen favorablemente proxectos de edificación ou a concesión de licenzas contrarias ás normas urbanísticas vixentes. As administracións descubriron na xestión urbanística unha gran fonte de ingresos e quérena rendibilizar ao máximo, sen importarlles demasiado que sexa racional ou equilibrada, facendo caso omiso, en moitos casos, á lexislación urbanística.

Sres. e Sras. do PP de Galicia, isto non é Madrid nin Valencia, poñanse a traballar por Galicia e os galegos pero sempre dentro da lei, non as corruptelas ni amiguismos, tamén esperamos do Sr. Feijoo a frase "Eu pago os meus traxes"

PSOE E BNG ANTE A COMPLEXA TRAVESIA

Os socialistas buscan novo líder con rapidez tras os resultados do 1-M, mentres que os nacionalistas dubidan sobre como afrontar o seu cisma interno

.

As eleccións do pasado 1 de marzo, as primeiras autonómicas da historia convocadas no inverno, acaban de abrir un novo ciclo político que devolverá ao PP o mando da Xunta e obrigará ao PSOE e ao Bloque a emprender unha travesía polo deserto repleta de complicacións. Como mínimo, os socios do bipartito terán que renovar os seus liderados lonxe da blindaxe do goberno e deberán analizar as causas que os conduciron a unha derrota inesperada, que os sorprendeu cando perfilaban xa esquemas e cargos para o futuro goberno.

O PSdeG tomou a dianteira para reaccionar ante un resbalón que lle custou 72.000 votos, aínda que poderá recuperar boa parte deles co reconto da emigración, que tamén lle pode devolver o escano que perde en Galicia. Na súa primeira lectura do ocorrido, o presidente da xestora socialista, Ricardo Varela, achacou a derrota a que o bipartito crease «comportamentos estancos», mal vistos polo electorado, que dificultaba ao PSOE influír nas áreas do Bloque e viceversa.

Pero non é a única causa. No partido tamén están convencidos de que foi errada a concepción presidencialista da campaña. «Confiouse todo á imaxe dun presidente que levita por encima da política, e iso non é admisible», remarca unha responsable socialista, mentres Varela considera que non resultou produtivo non exhibir máis a «ideoloxía de esquerda».

O período de análise non impediu, con todo, que o PSdeG lanzásese de inmediato a elixir novo secretario xeral e executiva, logo de dimitir en bloque a anterior. O barón ourensán Manuel Pachi Vázquez é o mellor situado para tomar a substitución de Touriño, pero os receos que hai nas bases a que esta opción sexa imposta desde arriba poden dar algunha sorpresa.

Escisión «de facto» No BNG, as cousas son máis complexas pola escisión de facto que xa se produciu no seu seo, cando a UPG -unha forza leninista que fía o seu poder ao manexo do aparello- e Anxo Quintana combateron a pluralidade ao excluír das asembleas e das listas aos críticos, o 38% do total, e que agora retornan coas navallas abertas para refundar o Bloque. Ese acorralamiento de grupos como o de Xosé Manuel Beiras permitiu que a UPG , con menos do 10% dos militantes, lograse o 50% dos escanos do BNG.

A travesía do deserto do Bloque é aínda máis complexa polo feito de que a organización segue aprazando a verdadeira análise pola caída progresiva de apoio que arrastra desde o 2000 e porque o desastre do 1-M produciuse tendo ao seu favor a Xunta, o DOG , os medios de comunicación públicos e a maioría dos privados. Aínda así, o líder da UPG, Francisco Rodríguez, se enroca buscando o culpables fose e achacándolle a derrota, entre outros, á «agresividade mediática», algo que Beiras cuestionou.

Desde a FPG de Méndez Ferrín, outro expoñente do nacionalismo de clase que agora tende a man para salvar ao Bloque, fan unha lectura máis severa: «O Bng confírmase como opción de goberno fracasada» e sitúao nunha «crise irresoluble».

LA VOZ

A CORRUPCIÓN DO PARTIDO POPULAR

Un conselleiro de Camps deu 200 obras a unha empresa coa que está vinculado. A construtora facturou sete millóns á Generalitat nos últimos oito anos.

Serafín Castelán, conselleiro de Gobernación do presidente da Comunidade Valenciana, Francisco Camps, adxudicou, cando estaba á fronte do Departamento de Sanidade, unhas 200 obras a la firma Construcións Taroncher e Asociados, coa que está vinculado. A empresa, que segue traballando para a Generalitat, facturou desde 2000 á Administración valenciana sete millóns de euros.

Castelán ten unha leira no termo municipal valenciano de Llíria da que son copropietarias a súa esposa, Nuria Rioja, e a dona de Construcións Taroncher, María Angeles González García, que ademais teñen unha conta bancaria común. A leira e o préstamo que solicitaron para adquirir os terreos (82.600 euros) se escrituraron o 25 de abril de 2008. O conselleiro recoñeceu unha estreita amizade tanto con esta muller como co seu esposo e apoderado da empresa, José Miguel Pérez Taroncher.

Castelán e Taroncher comparten partidos de pelota e cacerías, o que choca frontalmente contra a lei, que establece que a autoridade que goce da potestade de outorgar un contrato público "debe absterse" cando concorra o suposto de "amizade íntima ou inimizade manifesta con calquera dos aspirantes a obter o contrato".

En 1996, o conselleiro contratou á dona da empresa como auxiliar administrativo do Grupo Parlamentario Popular nas Cortes valencianas, onde aínda traballa polas mañás. Foi cinco meses logo de comezar a traballar nese posto, cando María Angeles González, creou a empresa, que facturou desde o ano 2000 máis de sete millóns de euros, na súa maioría en obras para a Generalitat. Destes, entre as obras menores, os procedementos negociados e os contratos públicos, a construtora facturaría uns dous millóns de euros coincidindo co mandato de Castellano á fronte de Sanidade e Gobernación. Na súa primeira comparecencia pública, este recoñeceu outorgar obras a esta empresa por uns 600.000 euros. O conselleiro negouse a dimitir por este asunto e asegurou, tras admitir a súa amizade co apoderado e a dona da empresa, que cumpre a lei "a raxatabla".

A construtora, con apenas cinco empregados, beneficiouse de adxudicacións directas e sen concurso, de obras no hospital universitario A Fe de Valencia por máis de 1,6 millóns de euros. Por outra banda, a maioría dos máis de 200 arranxos, contratos menores [inferiores a 50.000 euros e para os que non se require concurso público] e procedementos negociados [inferiores a 100.000 euros] facturados pola empresa á Generalitat van desde os 400 aos 60.000 euros e levaron a cabo entre o 22 de maio de 2000 e o 21 de xuño de 2003, cando Castelllano dirixía Sanidade.

Os contratos a dedo e por procedemento negociado outorgados polo conselleiro durante a súa etapa en Sanidade inclúen toda clase de obras e reformas no hospital valenciano: implantación da unidade de psiquiatría infantil, acondicionamento de habitacións, laboratorio de hormonas na Escola de Enfermería. A construtora segue realizando obras para o hospital A Fe, como o reforzo dos alicerces do pavillón xeral, pola que facturou en 2007 máis dun millón de euros.

Castellano foi nomeado conselleiro de Gobernación en xuño de 2007. Desde entón, o alto cargo encargou a Construcións Taroncher varios contratos, incluíndo a remodelación do seu propio despacho. Os traballos tiveron lugar na planta onde traballa o conselleiro e no Centro de Urxencias 112 de L'Eliana, dependente desa consellería.

O 17 de febreiro, despois de que O PAÍS revelase a relación entre o conselleiro de Camps e a citada empresa, o primeiro comprometeuse a facilitar a relación de contratos menores outorgados durante os seus dez anos como conselleiro de Sanidade, de Xustiza e Administracións Públicas e á fronte de Gobernación, pero aínda non o fixo. Fontes da súa consellería aseguran que se traballa na procura deles.

.

Granados fichóu a Marcos Peña a petición do PP porque axudóu a investigar o 11-M...

EL PAIS

FREO Á FRONTE ANTI MARIA JOSE CARIDE

Os socialistas da provincia recibiron a orde de non facer sangue e deixar de incordiar á conselleira en funcións
.

.Primeiro quixeron demostrar, e fixérono, que non estaban de acordo con que o segundo posto da lista do PSOE de Pontevedra fose reservado para María José Caride. Pretendían deixarlle claro a Emilio Pérez Touriño que o seu poder no partido era relativo, e de paso á conselleira de Política Territorial en funcións que os desplantes páganse. Os alcaldes máis veteranos do PSOE non deixaron de mostrar o seu malestar durante toda a lexislatura respecto ao trato frío que aseguraban recibir da conselleira cando eles crían que lles chegou o momento de recibir unha camaradería similar á que José Cuiña deulles durante anos aos seus para concederlles un asfaltado aquí, un paseo alá... proxectos cos que demostrar aos seus respectivos concidadáns que o seu pobo avanzaba, militantes socialistas din que Caride é "una niña pija"

Pero con Caride non atoparon esa proximidade e por iso reclamaron vendetta aos dirixentes do PSOE que quixesen demostrar que contan con apoios internos suficientes como para manterse no máis alto da estrutura de poder do partido nestes momentos de cambio.

Verbalizaron cara a dentro o seu desexo de que se forzase a Caride a seguir os pasos de Touriño. Recordaron que non tivo respaldo entre as bases para integrar a candidatura e demostraron en todo caso que as tres agrupacións máis potentes da provincia (Vigo, Pontevedra e Vilagarcía) puxéronse de acordo neste tema de xeito tan firme como o fixeron á hora de que Touriño elixise para a súa lista pontevedresa a Caride ou a Dolores Villarino. Pero a súa estratexia chocou frontalmente coa de José Blanco. O vicesecretario xeral do PSOE debuxou na mesma noite da derrota socialista unha estratexia consistente en pechar a crise interna canto antes e co menor custo de altos cargos posible. A cabeza de Touriño e nada máis. Nun momento de crise económica e no medio dunha inminente remodelación do Goberno central, o PSOE, pensou, non pode sacar as navallas en Galicia e desgastarse nunha batalla sen final, como as que sempre viviu o PSdeG.

Por iso, Blanco mandou suficientes recados aos socialistas galegos como para que os seus líderes déanse conta de que quen se empecine en establecer unha guerra de desgaste será o primeiro en seguir os pasos de Touriño. Que quen queira cortar cabezas quizá non vexa a súa nin no equipo de transición que encabezará Pachi Vázquez nin no que lle suceda despois, xa sexa co propio Blanco, con José Ramón Besteiro (o presidente da Deputación de Lugo) ou co que sexa mester. E por iso María José Caride librouse de ser o obxectivo a desgastar. Por iso e porque no PSOE son conscientes de que o seu grupo parlamentario non está sobrado de políticos e xestores capaces de falar, controlar ao Goberno e pensar.

A conselleira librouse do lume amigo, pero ollo, está de cheo no centro da diana popular.

O PSOE PERDEU AS ELECCIÓNS EN VIGO POR CABALLERO (II)

Os resultados do 1-M, os 15.000 votos que sacou o PP ao PSOE en Vigo, é o fracaso de Abel Caballero, é un anticipo do dous anos complicados ao alcalde ata as municipais do 2011

.....

De estar no "ceo" a baixar ao purgatorio co risco de terminar no inferno en dous anos. Unha sensación parecida é a que está vivindo estes días o alcalde de Vigo, quen tras dous anos doces con gobernos amigos en Santiago e Madrid comproba que as cousas van discorrer de xeito diferente no tempo que resta ata as municipais de maio do 2011.

O fin dos conselleiros amigos. O inesperado (para moitos esperado) resultado electoral situou a Abel Caballero nun escenario diferente ao de fai unha semana. Desde que chegou á alcaldía contaba cunha "Xunta afín", polo menos no 60% que controlaban os socialistas. Departamentos craves para Vigo como Política Territorial (auditorio, túnel de Beiramar); Sanidade (novo hospital) ou Educación (colexios públicos) eran en principio sensibles ás súas demandas. A partir de agora terá que lidar con conselleiros do PP e xa sabe o que lle espera. Como mostra, a relación que mantivo con Rafael Louzán, presidente da Deputación. Aínda que non sexa equiparable, non logrou nin un acordo en dous anos.

Quince mil votos que se evaporan. Nas autonómicas do 2005 PP e PSOE empataron en Vigo e fai seis días os populares sacáronlle 15.000 votos aos socialistas. Este resultado foi un mazazo para o alcalde e para a súa contorna, que empeza a temer unha maioría absoluta do PP en 2011, tema obxecto de comentarios na alcaldía. O resultado adquire maior gravidade se temos en conta que fai un ano, nas xenerais, o PSOE superou ao PP en Vigo.

Proxectos en dique seco. Esta mesma semana, en plena resaca electoral, o PP deixou claro que o carril bici a Baiona, proxecto estrela de María José Caride, non se vai a executar. Tampouco parece que teña vía libre a Cidade do Mar de Touriño e con seguridade a lista será máis longa. Algúns recordan que o proxecto de macrodepuradora do Lagares non foi apoiado polo PP...

Terá que tratar con Corina Porro? O último domingo de maio do 2011 haberá un choque de trens en Vigo. Salvo sorpresas, intentará revalidar o seu cargo fronte a Corina Porro co aval dos seus catro anos no cargo e Porro contará co plus do posto que ocupará en breve. Sexa o que sexa, para será un auténtico grolo tratar co seu máximo rival. Se ademais Feijoo nomea a Porro conselleira ou delegada da Xunta en Vigo, o contacto deberá ser forzosamente habitual e con no papel de reclamar investimentos autonómicos á actual xefa da oposición.

A catástrofe da ETEA. Teresa Pisano ten obediencias alleas a quen, non o esquezamos, intentou que non fose nomeada delegada do Estado en Zona Franca. O favor devolveullo con fartura á hora de decidir se o consorcio repara as instalacións deportivas para a súa cesión ao Concello. , como mínimo imprudente, leva semanas anunciando que Zona Franca faríase cargo da factura... e ao final vai ser que non. Onte o alcalde tivo que facer un auténtico exercicio dialéctico para explicar o ocorrido. Agora resulta que legalmente pode non ser posible e, se o é, exporá unha «votación coercitiva» para que Pisano pague a factura. Visto o visto, mellor que non sexa posible porque pode perder a votación.

E aínda por riba o BNG vai por libre. Non foi o habitual estes anos, pero nas últimas semanas Santiago Domínguez deulle nos fuciños un par de veces: impúxolle condicións no convenio co Celta e negouse a aprobar un convenio coa ETEA que parece un bumerán lanzado contra o Concello tal e como se xestionou.

O bipartito ten os dias contados por aprobar un PXOM ilegal, os colectivos de afectados, pasarán factura nas próximas eleccións municipais.

O urbanismo de Vigo non sae dos xulgados: Por se tiña poucas espadas de Damocles encima da súa cabeza, a Abel Caballero chovéronlle as malas noticias esta semana. Comezouna co titular «Feijoo presidente» (o PP de Corina Porro sacoulle 15.000 votos na cidade) e péchaa co Tribunal Superior abrindo a posibilidade de que se anule o pleno que aprobou o novo Plan Xeral.

A enésima volta de torca de dúas cuestións que definen o Vigo da democracia: a falta de liderazgo político e un urbanismo que non sae dos xulgados. O alcalde ten encima da mesa unha orde para derrubar un edificio de 104 pisos en Castrelos e necesita o Plan Xeral para legalizar outras dúas mil vivendas e o maior centro comercial de Galicia. Suma e segue

O PSOE PERDEU AS ELECCIÓNS EN VIGO POR CABALLERO

O Tribunal Superior reabre a causa da aprobación do PXOM de Vigo nun pleno sen público.

.

O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) decidiu investigar a demanda de varios colectivos veciñais que denunciaron a celebración do pleno de aprobación do Plan Xeral de Vigo sen permitir o acceso de público. A polémica sesión tivo lugar o 29 de decembro do 2007 e non se celebrou a porta pechada, xa que o grupo socialista invitou a varias ducias de dirixentes e afiliados, entre eles varios cargos públicos. Pola contra, centos de veciños que esperaban desde varias horas antes non puideron acceder por impedirllo a Policía Local.

A decisión do TSXG emenda a plana a varios xulgados de Vigo que deran carpetazo ás denuncias que se presentaron. Con todo, asociacións veciñais recorreron ao alto tribunal galego, que agora decidiu facerse cargo directamente da investigación destes feitos.

Aprobación cuestionada: A expensas do que finalmente decida, a sentenza na que se acepta a apelación pode ter graves consecuencias para o Concello vigués. No caso de que se probase que se impediu o acceso de público á sesión, algo que a normativa vixente veta de forma taxativa, o acordo adoptado sería nulo e xa que logo quedaría sen efecto a aprobación do PXOM.

O planeamento cuestionado atópase en vigor desde agosto do ano pasado, polo que unha marcha atrás colocaría nunha grave situación ao Concello e, en xeral, á actividade urbanística, por moito que se atope en crise. En tal suposto habería que retrotraer a tramitación administrativa ao momento previo ao pleno e seguir adiante co proceso, con todo o que iso leva.

Se tal situación chegase a producirse, o goberno PSOE-BNG que aprobou o Plan Xeral co voto contrario do PP tería moi difícil darlle vía libre nas mesmas condicións. A aprobación definitiva é unha competencia autonómica, polo que a última palabra correspondería ao conselleiro do PP que será nomeado o mes próximo.

Rexeitamento político: O ocorrido o día do pleno non ten precedentes en Vigo e quizais tampouco noutro concello galego. A sesión fora convocada para as nove da mañá do último sábado do ano en plenas festas do Nadal. A elección non foi casual e pretendía reducir a presenza dun público que se prevía contrario á aprobación dunha norma conflitiva.

A pesar diso, a partir das seis da mañá empezou a concentrarse xente ante o Concello, pero á hora do inicio da sesión os veciños atopáronse con que un cordón policial impedíalles o acceso. Para sorpresa dos xornalistas, cando estes chegaron ao salón de plenos estaba ocupado por varias decenas de persoas próximas ao PSOE que accederan á sede municipal polo garaxe. Este comportamento provocou a denuncia do PP e ata do BNG, membro do goberno, que anunciou que se volvía repetirse abandonaría a sesión.

Batalla xurídica: No campo procesual, un xulgado vigués inadmitió a denuncia por unha cuestión de procedemento. A normativa vixente establece que, ao tratarse da aprobación provisional, non é susceptible de impugnación, o que só pode facerse contra a definitiva, que corresponde á Xunta e produciuse varios meses despois.

Agora, con todo, o Tribunal Superior acepta parcialmente o recurso veciñal ao considerar que se trata da aprobación dun instrumento de planeamento, un trámite que expresamente é competencia de devandita instancia xudicial.

.

Sete anos de polémica para alumear un plan sen consenso...

DENUNCIAN A POLITICA TERRITORIAL

Denuncian que Política Territorial "tradea" nos Canóns do Sil sen autorización ambiental.

.

As asociacións ecoloxistas Adega e Fundación Xermán Estévez solicitan que se depuren responsabilidades entre os altos cargos do departamento de Urbanismo da Xunta, aos que acusan de autorizar a apertura de galerías subterráneas na conca Miño-Sil, no Canón do Sil ao seu paso polo concello ourensán de Nogueira de Ramuín.

Estas operacións tiveron lugar, segundo informan nun comunicado, o 16 de xuño do pasado ano, con anterioridade a que se coñecese o informe de impacto ambiental dos traballos, datado o 8 de xullo de 2008. Unha clara mostra, segundo as asociacións ecoloxistas, que "se saltou o procedemento administrativo e precipitáronse os prazos", polo que reclaman á Xunta que anule a autorización, que consideran "ilegal".

Por iso tanto Adega como a Fundación Xermán Estévez han decidio enviar á Fiscalía de Medio Ambiente do TSXG toda a documentación do caso, para que este organismo investigue por que a Consellería de Política Territorial autoriza "unhas obras onde non ten competencia e ao mesmo tempo non respecta a normativa ambiental en vigor". Tamén demandan ao novo goberno da Xunta saído das urnas que cese e depure responsabilidades, tras acusar aos altos cargos de Política Territorial de "convivir" coa empresa Iberdrola e censurar o que cualifican de "irresponsabilidade administrativa".

.

A Unión Europea pide investigar a obra dun embalse no río Sil...

ACTOS VIOLENTOS DA ADMINISTRACIÓN E DOS POLÍTICOS

NON EXISTE XUSTIZA PORQUE OS CIDADÁNS POIDAN DENUNCIAR OS CONTINUOS ACTOS VIOLENTOS DA ADMINISTRACIÓN.

.

A participación cidadá non é un mero trámite. Os seus dereitos deben ser respectados polos partidos gobernamentais se non queren que os tribunais declaren a plena nulidade dos seus actos.

A Constitución di no seu artigo 1.2 que a soberanía nacional reside no pobo español, e no artigo 117.1 que a xustiza emana do pobo.

Gobernar en contra do pobo, e ata lexislar, constitúen actos alleos á vontade popular e xa que logo nin a representan, nin son lexítimos. É máis constitúen actos violentos porque producen dano aos cidadáns e á democracia.

Os tribunais, no caso de Ourense, ponse á beira do pobo, cando os partidos no goberno cometen tanta inxustiza que deixan aos cidadáns en clara e total indefensión. No caso de Vigo (o PXOM vai camiño de ser un plan parcial aprobado definitivamente) as decisións dos sucesivos gobernos foron tomadas "sen o pobo", contra o pobo e de xeito ilegal (ver firmas e informes). É razoable pensar que os tribunais darán a razón e o dereito a Alternativa Veciñal e demais demandantes, por atentar PP, BNG e PSOE contra a lei e contra principios fundamentais da democracia, da xustiza e da sustentabilidade.

..

O Supremo coloca ao bordo da súa anulación real o PXOM de Ourense. Unha providencia do alto tribunal aprecia motivos para non admitir o recurso contra unha das sentenzas...

..

A redacción dun novo plan de urbanismo xestionouse de forma paralela con apoio da Xunta de Galicia...

VIGO, NOVAMENTE A CIDADE SEN LEI

O alcalde de Vigo Abel Caballero, ten toda a responsabilidade do ocorrido co incendio de Teis, ao non funcionar a Xerencia de Urbanismo por falta de control e deixamento.

A historia repítese novamente, non podemos esquecernos do sucedido no Gorxal, tamén por abandono e falta de control. Unha vez máis, saltan á luz os empresarios depredadores que fan o que lles vén en gana, porque os responsables políticos do Concello de Vigo non se decatan de nada.

Un virulento incendio calcinou onte en Guixar dúas naves nas que se almacenaban ilegalmente tecidos e maquinaria téxtil. O lume afectou a dúas vivendas, unha delas deshabitada, e o fume a outras tres, sendo desaloxados os veciños. Os bombeiros atopáronse con varias dificultades para realizar o seu traballo, ao estar tapadas as tomas de auga tapadas polo asfalto e ao non haber suficiente presión naqueles momentos en todo o barrio de Teis.

Puido ser unha desgraza, pero houbo sorte. A min só me deu tempo de sacar o coche e as lapas xa chegaban ás fiestras da miña casa. O incendio que calcinou na mañá do martes dúas naves na Segunda Travesía de Guixar, afectando a dúas vivendas e outra que se atopaba deshabitada. Outras tres quedaron completamente alagadas de fume e os seus ocupantes tamén tiveron que pasar o resto da xornada fóra das súas vivendas. Os primeiros en detectar o sinistro foron dous policías que se atopaban na zona e que chamaron aos Bombeiros. Aos poucos minutos chegaban ao camiño, no que a duras penas cabían os coches antincendios, as primeiras dotacións que se atoparon con dúas naves ateigadas de tecidos de lana, roupa vella e maquinaria téxtil. Unha carga de lume que provocou grandes chamaradas que sobresaían por enriba do muro que rodeaba a leira.

Os vinte e cinco efectivos dos parques de Teis e Balaídos intentaron nun primeiro momento coller auga das bocas da rúa, pero ao atopalas tapadas polo asfalto tiveron que buscala noutros puntos da cidade. Mentres, o lume continuaba avanzando achegándose perigosamente a unha caldeira chea de combustible, que se converteu no primeiro obxectivo dos efectivos para evitar o seu arrequecemento e unha posible explosión. Un dos momentos máis perigosos coincidiu co derrubamento dos teitumes das naves, que colpsaron e dificultaron aínda máis o labor dos bombeiros, que controlaron o incendio tres horas máis tarde. A pesar de todo, os efectivos de Teis só regresaron á súa base pasadas as seis da tarde, unha vez que conseguiron extinguir todos os focos.

Na zona quedou un retén para evitar que as lapas reavivásense durante a noite. Ademais a Policía Local acordoou todo o patio interior no que se atopaban as naves e os accesos das dúas casas afectadas polo lume para evitar accidentes, xa que algunhas paredes estaban bombeadas e corrían perigo de derrube.

.

O Concello vigués sabía desde 2005 que a nave que ardeu en Teis era ilegal...

OS SETE PECADOS CAPITAIS DO BIPARTITO

Deficiente xestión, imaxe de división interna, afastamento da cidadanía, soberbia política... lastres do goberno de Touriño.

.

O bipartito perdeu as eleccións do 1-M máis por graves erros propios que por acertos do seu rival, o Partido Popular. Tras 16 anos de fraguismo, un modelo que se extinguiu por puro esgotamento, a lóxica e a experiencia política parecían vaticinar en 2005 que a coalición formada por socialistas e nacionalistas tiña por diante un amplo percorrido no goberno. O feito de que esta fórmula acaparase a gobernación das sete grandes cidades galegas en 2007 contribuía a fortalecer esta hipótese. A experiencia dun executivo socialista e nacionalista, pioneira na historia da democracia galega, apenas durou catro anos. Por que? Estas son algunhas das razóns que poderían explicar o fracaso do bipartito.

1. Desencanto. Unha parte dos votantes que apostaron por primeira vez polo bipartito en 2005 ansiaban un cambio tras 16 anos do modelo Fraga. Aire novo. Diferentes formas no quefacer político. Menos altivez e máis proximidade. Menos presidencialismo (e neste caso tamén vicepresidencialismo) e máis traballo colectivo. Adeus ao culto ao líder e benvida a unha aposta decidida por equipos eficaces e diligentes. Capacidade de xestión e seriedade. Catro anos despois, a decepción e a frustración daqueles votantes son patentes.

2. Falta de xestión. O gran talón de Aquiles do bipartito é precisamente este. O mandato do goberno de Touriño caracterizouse pola presentación en sociedade de innumerables proxectos que quedaron simplemente niso: en papel. É certo que as cousas da Administración, como as de palacio, van amodo, pero iso non empece para que algunhas desas actuacións puidésense acometer con maior prontitude. En Vigo ten aínda pendentes varios proxectos dos que non se colocou nin un só ladrillo. Na Coruña o desgusto coa falta de investimento da Xunta é palpable. E en Ourense. E en Pontevedra... "Política Territorial gastou 2.000 millóns en catro anos, ¿onde meteron o diñeiro?", preguntábase onte un dos rexedores afectados. Os alcaldes móstranse particularmente críticos coa xestión da conselleira de Política Territorial, María José Caride, pero tamén consideran que se puido facer máis e mellor en sanidade, en educación, en I D... Conclusión: reiteradas vendas de actuacións pero contadísimas realizacións. Fronte ao fixemos, a política do imos facer. Arquitectura de papel.

E cando se aplicaron políticas de calado resultaron contraproducentes. Así, a decisión de suspender calquera tipo de urbanismo no litoral en aras dunha elogiable protección ambiental e unha ordenación non foi acompañada dunha alternativa para un sector, a construción, vital na creación de emprego e riqueza en Galicia. A medida naceu colla. Buscando un ben se provocou un mal.

3. División interna. O bipartito foi sobre todo bi. A sensación de que as áreas de goberno socialista e nacionalistas apenas se comunicaban e que cando o facían era para discrepar ou remarcar a súa autonomía foi constante. As diferenzas en público foron frecuentes e as críticas abertas, tamén. Faltou coordinación na actuación xeral e en ocasións ata deu a sensación de que Touriño e Quintana se contraprogramaban en busca de protagonismo, buscando o seu propio interese persoal. A tensión e os pulsos sucedéronse. A división mostrada na adxudicación do concurso eólico, o máis importante da historia de Galicia, foi a pinga que colmou o vaso, a expresión máis palpable de que había dous gobernos nun. A autoridade do presidente quedou baixo sospeita.

4. Illamento social-actitude presidencialista. Afastamento da cidadanía. O propio Touriño admitiuno en plena campaña: no futuro habería menos despacho e máis rúa. Máis comunicación, proximidade. O seu mea culpa chegou tarde. O presidente foi demasiado presidente e rodeouse dun equipo que, en lugar de baixalo do trono, alimentou esa imaxe de distanciamento. Ademais, o apostar por un perfil técnico, moitos dos asesores eran profesores universitarios sen experiencia na xestión pública, fronte a un perfil político reduciu a transcendencia das decisións. O que se xestionou, que tampouco foi excesivo, vendeuse mal.

5. Debates estériles. O conflito lingüístico. Máis xestión e menos ideoloxía. O bipartito enfrascouse nunha serie de debates estériles que lle fixeron perder de vista a principal esixencia dos votantes: ter bos xestores que coiden os servizos públicos e, en consecuencia, melloren a súa calidade de vida. O ímprobo debate sobre a reforma do Estatuto que ao final quedou en nada ou a controversia da lingua foron as mellores desa fatal distracción. "Os pais, e isto notouse principalmente no voto das clases medias urbanas, queren que os seus fillos teñan boa educación e non que deban aprenderse os ósos do corpo humano en galego", resumía onte un dirixente socialista. "Os galegos ven o emprego da súa lingua como algo natural, sen traumas, e a Xunta transmitiu a idea dunha imposición por decreto, dun dogma; iso foi un desastre", engadía outro.

6. Imaxe suntuaria. O malgasto. En plena recesión, xa non crise, a polémica dos gastos suntuarios no despacho ou na adquisición dun carísimo coche oficial foi un mísil na liña de flotación de Touriño. A Xunta non quixo e despois non soubo dar explicacións, co que se estendeu a idea do malgasto no goberno mentres a sociedade apertábase o cinto. "Imos pola rúa entregando propaganda e a xente pregúntanos polas cadeiras de 2.000 euros; este asunto calou moitísimo", confesaba con desgusto un veterano militante en plena campaña electoral.

A fotografía do nacionalista Quintana retrepado nun luxoso iate dun empresario galego beneficiario máis tarde do concurso eólico alcanzou transcendencia nacional. As explicacións de Quintana tampouco contribuíron a aclarar a situación.

7. Desastrosa campaña e partido ninguneado. As dúas últimas semanas son todo un exemplo de campaña mal planificada. Touriño apostou por unha imaxe persoal, O Presidente, e acabou claudicando ante Zapatero, quen pechou en Santiago cunha frase demoledora: "Votar a Touriño é votarme a min". Ademais tras unha primeira semana de non beligerancia co BNG, o candidato socialista dedicou os últimos días a distanciase do seu inevitable socio de goberno. "Gobernar co Bloque non é a miña idea de felicidade".

O grao de afastamento dos socialistas da realidade que se lles viña encima ofréceo estoutro feito: Touriño, Zapatero, De la Vega, Rubalcaba... todos esforzáronse por transmitir a especie de que a abstención beneficiaba ao PP, partido que supostamente alimentaba ese desestimiento das urnas. Por iso había que votar. Quintana sumouse entusiásticamente a esta teoría. "Hai que alagar as urnas", proclamaba aos catro ventos. Pois ben, o 1-M rexistrou unha participación histórica, por encima do 70%, e o bipartito sufriu un pau de igual dimensión.

A irrupción de José Blanco, vicesecretario xeral do PSOE, para endereitar o rumbo dunha campaña sen nervio, mortecina, gris apenas se notou. Dáse a circunstancia de que Blanco recomendoulle a Touriño en varias ocasións adiantar os comicios a outubro para evitar o efecto da crise. Ata lle ofreceu enquisas das que saía ben parado. Touriño escoitouno e obviar. "Foi por soberbia. Fixar as eleccións é competencia exclusiva do presidente e o presidente era el", explica unha fonte coñecedora das reunións.

E é que Touriño cometeu o erro de ignorar, de non alimentar o partido durante catro anos, afastándose del. "Deunos as costas", laméntase un destacado socialista. No seu lugar optou por colocar en posicións estratéxicas a persoas da súa confianza persoal pero sen ningún peso e menos pedigrí socialistas. Xente leal que non lle faría sombra, pero que era vista con desconfianza. Resultado: agora que dimitiu existe un serio problema para atoparlle sucesor. "Na súa obsesión por concentrar todo o foco mediático non deixou crecer nada ao seu ao redor. E hoxe temos xustamente o que el sementou: case nada", ilustra un membro da dirección galega. Os ex conselleiros Ricardo Varela ou Manuel Vázquez son os favoritos, pero será en todo caso unha interinidade. O sucesor non sairá agora. "Hai que deixar pasar tempo, cicatrizar feridas, limpar algunhas cousas no partido e despois xa se verá", apuntan. Ou quizá xa virá. Porque é posible que nestes momentos o sucesor de Touriño resida en Madrid.

Ese esquecemento do partido tivo o seu prezo. Ao final, a maquinaria socialista, constituída por miles de persoas desmotivadas, sen ilusión, limitouse a cumprir o expediente na convicción de que todo estaba feito. E non foi así. "Temos un problema grave, non hai paixón entre os militantes, están fríos, indiferentes", lamentábase un dirixente socialista o pasado xoves. E esa falta de paixón deveu en calvario... O de Touriño e o do seu partido.

OS CULPABLES DA DESFEITA DO PSOE

Touriño xa sabía, e seguramente tiña decidido o mesmo dia das eleccións pasadas as 9 da noite, que o máis adecuado era presentar a súa dimisión despois do correctivo que os cidadáns aplicáronlle ao Goberno bipartito que el presidiu.

Pero a realidade máis amarga é que os electores invitárono a marchase polo fracaso dos catro anos de Goberno á fronte da Xunta. O pacto co BNG arrastrou ao PSOE á oposición e a Touriño devólveo á súa casa e ás aulas da Facultade.

A outros lles tocará, desde o Partido Socialista, reiniciar a travesía do deserto ata reconquistar a Xunta. Di Barreiro Rivas hoxe en La Voz que o fracaso do bipartido pasará factura durante 20 anos. Talvez é o que necesite o PSOE se quere volver gobernar Galicia sen pagar a peaxe que finalmente o devolveu á oposición. Porque os pactos son lexítimos, pero cando son para gobernar para os cidadáns e non para repartirse cotas de poder entre socios. Aos seus erros sumou os alleos e carga coa sensación de que non logrou ser o presidente de todo o Goberno. Pero Touriño paga tamén o prezo das ansias do PSOE de Zapatero e de Pepe Blanco de tocar poder en Galicia.

De feito a inesperada derrota deixou ao partido sen recambio previsible e é probable que, como adoita ocorrer nestes casos, os socialistas haxan de pasar agora unha dura travesía no deserto. O facela sen un líder indiscutible complicara sen dúbida extraordinariamente.?

Touriño perdeu e actuou en consecuencia. O seu ciclo terminou onte á noite. A incógnita é o que vaia suceder no BNG, que non só non rendibilizou en número de escanos a súa xestión de goberno senón que perdeu un deputado.

O PSOE sufriu un gran castigo como consecuencia do seu entreguismo ao BNG e da súa incapacidade para liderar o proxecto do cambio en Galicia. Pero máis aló dos erros concretos da xestión do PSdeG os resultados de onte supón un rotundo mentides á política que rompendo coa súa traxectoria histórica inicia o PSOE tras a chegada ao poder de Zapatero. De feito Zapatero é sen dúbida o primeiro e principal responsable dunha deriva prol nacionalista que non comprenden miles de electores socialistas, que lle ha enajenado ao PSOE a complicidade de centos de intelectuais e que determinou políticas que, como a das reformas estatutarias, foron un erro histórico para o futuro de todos.

A HISTORIA REPÍTESE, O ESCORPIÓN E A RA (BNG-PSOE)

.

Conta un relato popular africano que nas beiras do río Níxer, vivía unha ra (PSOE) moi xenerosa.

Cando chegaba a época das choivas ela axudaba a todos os animais que se atopaban en problemas ante a crecida do rio.

Cruzaba sobre as súas costas aos ratos, e ata a algunha nutritiva mosca á que se lle mollaban as ás impedíndolle voar. Pois a súa xenerosidade e nobreza non lle permitían aproveitarse delas en circunstancias tan desiguais.

Tamén vivia por alí un escorpión (BNG), que certo día suplicoulle á ra: «Desexo atravesar o río, pero non estou preparado para nadar. Por favor, irmá ra, lévame á outra beira sobre as túas costas»

A ra, que aprendera moito durante a súa longa vida chea de privacións e desencantos, respondeu enseguida: «Que che leve sobre as miñas costas? ¡Nin pensalo! ¡Coñézoche o suficiente para saber que se che subo ás miñas costas, inxectarasme un veleno letal e morrerei!»

O intelixente escorpión (BNG) díxolle: «Non digas estupideces. Ten por seguro que non che picarei. Porque se así o fixese, ti afundiríasche nas augas e eu, que non sei nadar, perecería afogado»

A ra negouse ao principio, pero a incuestionable lóxica do escorpión foron convencéndoa... e finalmente aceptou. Cargouno sobre as súas esvaradías costas, onde el se agarrou, e comezaron a travesía do río.

Todo ía ben. A ra nadaba con soltura a pesar de soster sobre as súas costas ao escorpión. Aos poucos foi perdendo o medo a aquel animal que levaba sobre as súas costas.

Chegaron a metade do río. Atrás quedara unha beira. Fronte a eles divisábase a beira á que debían chegar. A ra, hábilmente sorteou un remolino...

Foi aquí, e de súpeto, cando o escorpión (BNG) picou á ra (PSOE). Ela sentiu unha dor aguda e percibiu como o veleno estendíase por todo o seu corpo. Comezaron a fallarlle as forzas e a súa vista se nubló. Mentres se afogaba, quedáronlle forzas para gritarlle ao escorpión:

«¡Sabíao!. Pero... Por que o fixeches?» O escorpión (BNG)respondeu: «Non podo evitalo. É a miña natureza»

E xuntos desapareceron no medio do remolino mentres se afogaban nas profundas augas do río.

O PXOM DE VIGO PASA FACTURA

O PSOE PERDE EN VIGO 6.OOO VOTOS

O BNG PERDE EN VIGO 3.OOO VOTOS.

VOTOS EMITIDOS A OUTROS PARTIDOS MINORITARIOS EN VIGO 9.152

VOTOS EN BRANCO EMITIDOS EN VIGO 3.192

1)O descalabro en Vigo e o resultado do bipartito, por os gastos que orixinan a os cidadáns, (dous gobernos)

.2)A aprobación do Plan Xeral, Alternativa Veciñal valorou fai tempo que isto ocorrería, de feito se lle enviou un escrito ao Sr. Pérez Touriño do que pasaría no caso aprobar un PXOM ilegal. Os colectivos contra o PXOM, tamén avisaron.

.3)As chulerias, prepotencia e cacicadas de Abel Caballero con mando e ordeno, menos mal que ten os dias contados na poltrona así como ao BNG.

.4)A arrogancia da Sra. Caride ante a aprobación do PXOM ilegal, O Plan Vigo Integra, Depuradora de Coruxo e outros, vendeuse ao maior postor.

.5)Ao PSOE a cidadanía de Vigo importalle un bledo, de feito vendeuse a favor do PXOM, cando Ventura Pérez Mariñó e o PSOE estaban en contra do mesmo, chegou o iluminado Sr. Caballero e a comparsa do Sr. Calviño e Carmela Silva a darlle a volta ao Plan Xeral que saben que é ilegal.

6) Con respecto ao BNG, sen comentarios, só ver as noticias na prensa, xa di todo. O BNG é a Fábula do escorpión e a ra.

Ao BNG: non che enganes a ti mesmo nin a ninguén, un sempre é o que é, a pesar das circunstancias.

..¡O PSOE NON PODE ESQUECER NUNCA, QUE O POBO É SOBERANO!

O duelo na provincia de Pontevedra, pola cal concorrían tanto o candidato do PPdeG á Presidencia da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, como o do PSdeG, Emilio Pérez Touriño, saldouse cunha vitoria para o dirixente 'popular', na provincia de onde, ademais, é orixinario o presidente do PP, Mariano Rajoy.

En Pontevedra, os 'populares' suman un deputado máis aos dez cos que se quedaron no ano 2005 grazas a un ascenso de máis de tres puntos e medio nos seus apoios, o que se traduciu en case 31.800 votos máis respecto de 2005. Fai catro anos, o PP perdera o seu último escano por Pontevedra por só 8.700 votos.

Por contra, os apoios do PSdeG en Pontevedra caeron un 3,3 por cento, o que se traduce en máis de 9.000 sufraxios menos por esta circunscrición. Así mesmo, as papeletas do BNG caeron en case dous puntos e medio nesta provincia, na cal perdeu máis de 7.800 votos.

O PXOM FAI ESTRAGOS

Touriño presenta a dimisión

Tras a maioría absoluta lograda polo PP onte, o secretario xeral dos socialistas galegos presentou a súa renuncia.

Todo apuntaba a que os días de Emilio Pérez Touriño á fronte do PSDEG estaban contados.

E é que desde un parte do PSdG, desde Ferraz e desde A Moncloa cúlpase directamente ao candidato socialista á Xunta dos desastrosos resultados obtidos onte nas eleccións galegas, onde o PP volveu recuperar con folgura a maioría absoluta.

Distintas fontes consultadas coinciden en sinalar que Touriño dilapidou o custoso triunfo electoral de 2005 e que, ademais, condenou ao PSDEG a outros cantos lustros na oposición.

José Blanco nos Almorzos de TVE non o puido dicir máis claro: "O PSdG necesita un cambio de orientación", e engadiu que debe facerse canto antes. Ademais, Blanco recoñeceu por primeira vez en público que sempre apostou por adiantar as eleccións galegas a outubro, ao que Touriño negouse en rotundo.

Esta foi a penúltima fricción entre ambos os dirixentes que, aínda que mantiveron entre bambalinas os seus múltiples desacordos, non coinciden nas súas formulacións políticas desde fai xa bastante tempo.

Membros da dirección do PSOE cren, ademais, que Touriño non ten ningunha posibilidade de volver ser cabeza de cartel en 2013, polo que consideran que o PSdG debe empezar a construír un novo liderado político canto antes.

Só por estratexia política e por non tomar as decisións en quente, poderíase pospor a súa marcha como secretario xeral do PSDEG ou como líder da oposición no Parlamento galego, pero custa imaxinar que Touriño e Zapatero volvan compartir un mitin, nin sequera, nas próximas europeas.

DETIDO O ALCALDE DE ALCAUCÍN POR CORRUPCIÓN URBANÍSTICA

A Garda Civil detivo a 13 persoas nunha operación contra a corrupción urbanística que se esta desenvolvendo nas provincias andaluzas de Málaga e Huelva. O alcalde da localidade malagueña de Alcaucín, o socialista José Manuel Martín Alba, atópase entre os arrestados, segundo informaron fontes da investigación.

Ademais entre os detidos están, segundo as mesmas fontes, dúas fillas do alcalde e José Mora, xefe do servizo de arquitectura municipal da Deputación de Málaga, dous arquitectos, empresarios dedicados á promoción e construción de vivendas e un intermediario.

A muller do xefe de arquitectura municipal da Deputación de Málaga, que traballa como arquitecta no mesmo servizo, non está entre os detidos, a pesar de que nun primeiro momento apuntouse esa posibilidade. Doce dos arrestos practicáronse na provincia de Málaga e unha, a dun construtor, na de Huelva.

O alcalde Martín Alba gañou por maioría absoluta as últimas cinco eleccións en Alcaucín. Albanel de profesión, tamén é cantaor, coñecido como 'Pepe Calayo', moi habitual nos festivais flamencos de verán de toda Andalucía.

Aos detidos impútanselles, entre outros, varios delitos de suborno, branqueo de capitais, tráfico de influencias, prevaricación, falsidade documental, contra a ordenación do territorio e estafa, segundo a información facilitada pola Garda Civil. A 'operación Arcos' continúa aberta, polo que non se descartan novas detencións.

Reaccións políticas O PSOE de Málaga anunciou que expulsará a "os militantes que resulten imputados" neste caso. Nun comunicado, a dirección política provincial sinalou que "respecta as accións xudiciais e policiais emprendidas, sen menoscabo do respecto da presunción de inocencia dos detidos".

Pola súa banda, o portavoz do PP na Deputación de Málaga, Francisco Salgado, denunciou que a corrupción na Costa do Sol "lamentablemente estendeuse ao interior da man do PSOE". "Marbella, Estepona e agora, Alcaucín", sinalou.

Fontes da investigación aseguran que a operación podería estenderse ao municipio veciño da Viñuela, sobre cuxo alcalde, tamén socialista, pesan distintas sentenzas e investigacións da Fiscalía por diversos delitos urbanísticos.

A investigación, na que colaborou activamente o SEPRONA da Garda Civil de Málaga, permitiu desarticular unha importante trama organizada adicada á promoción, construción e posterior comercialización de urbanizacións e de vivendas illadas, principalmente a estranxeiros, sobre solo non urbanizable na serra malagueña da Axarquía, segundo informa o Instituto Armado.

Os empresarios adicados a esta actividade presuntamente pagaban compensacións de diñeiro e en especie aos cargos públicos que consentían, encubrían e ata impulsaban tales irregularidades. Posteriormente trataban de legalizalas mediante informes e certificados falsos expedidos por arquitectos titulados, a través dos cales conseguíase alterar as correspondentes inscricións catastrais e rexistrais das leiras.

Rexistros Os axentes da Unidade Central Operativa (UCO) da Garda Civil están practicando desde primeira hora da mañá rexistros no Concello de Alcaucín e no servizo de arquitectura da Deputación Provincial de Málaga, así como nos domicilios de varios dos detidos, entre eles o de José Mora, e nun despacho profesional.

A Garda Civil rexistrou tamén unha vivenda no Rompido (Huelva) -praia pertencente á localidade de Cartaya-. O domicilio é propiedade dun empresario malagueño que tería na localidade onubense a súa segunda residencia. Fontes de toda solvencia próximas á investigación aseguraron que o fiscal Valentín Bo, un dos tres con que conta Anticorrupción na provincia de Málaga, encárgase persoalmente de supervisar a operación, aínda que conta co apoio directo dos fiscais Juan Carlos López e Francisco Jiménez Villarejo.

Fontes da Deputación aseguran que teñen total descoñecemento desta operación, xa que no organismo provincial, ademais, non se realizan adxudicacións, nin aprobación de licenzas, nin outras actuacións urbanísticas. A única explicación posible sería que algún dos técnicos do organismo que colaboran no deseño do Plan do municipio puidesen estar implicados nesta investigación.

Foi o titular do Xulgado de Instrución Número 3 de Vélez Málaga o encargado de ordenar os rexistros practicados esta mañá, tanto no Consistorio malagueño como na sede central da Deputación de Málaga, gobernada en coalición polo PSOE e EU.

As fontes consultadas non concretaron a data exacta do inicio das pescudas, iniciadas pola UCO, que comezarían "meses atrás", indicaron sen dar máis detalles.

Nun primeiro momento as dilixencias de investigación recaeron na Fiscalía de Medio Ambiente, como cada vez que se producen delitos contra a ordenación do territorio na provincia, aínda que a medida que a Garda Civil profundaba na presunta trama decidiuse pór o caso en mans de Anticorrupción.

..

O alcalde de Alcaucín impulsóu 1.100 casas ilegais...

.

A Garda Civil atopa 160.000 euros baixo un colchón...

POR SER SOCIALISTA, NON NECESITA LICENZA

VÁZQUEZ ADMITE QUE NON POSÚE LICENZA DE OBRAS PARA REFORMAR A SÚA VIVENDA

...

Sen reparo algún, o conselleiro de Medio Ambiente da Xunta e candidato do PSOE por Orense, Manuel Vázquez, admitiu onte que a única licenza que posúe para as reformas que leva a cabo na súa vivenda é unha autorización para «cambiar o tellado», e xa que logo insuficiente para dar cobertura legal ao resto de obras que realiza desde fai dous anos. O titular da Xunta abonou un permiso de 80 euros que, en estimacións e de acordo co valor real do inmoble, podería superar os 6.000 euros.

Nunha entrevista na Cope, Vázquez recoñeceu estar «orgulloso» do seu modo de actuar, despois de que ABC informase onte de que o conselleiro carece da licenza oportuna para o volume de obras que emprende na súa casa, situada no pequeno pobo de San Amaro, no rural ourensán. «Debo ser o único cidadán de Galicia que pide unha licenza para cambiar o tellado», ironizou, e acusou a este xornal de «tapar que medio PP de Madrid está no cárcere». Estas explicacións non convenceron aos populares galegos. O seu candidato e presidente, Alberto Núñez Feijóo, criticou duramente a actitude do conselleiro socialista e reclamoulle explicacións sobre este «incumprimento flagrante da normativa urbanística» de forma «tranquila e sosegada» pero «ampla e clara».

Tamén se dirixiu ao presidente da Xunta e candidato á reelección, Emilio Pérez Touriño, quen, á súa entender, debe decidir se mantén a Vázquez tanto no seu equipo de goberno como á fronte da candidatura socialista na provincia ourensá.

Por mor da noticia publicada e logo de coñecer as declaracións de Manuel Vázquez sobre as obras que se realizan na súa vivenda, o candidato do PP José Manuel Baltar (fillo do presidente da Deputación) esixiu a Emilio Pérez Touriño «que aparte a Manuel Vázquez da candidatura do PSOE ao Parlamento galego». «Atopámonos ante unha situación que demanda, por honestidade, a renuncia dunha persoa que está facendo obras opulentas -ao gusto do bipartito, tan adicto ao luxo- que exceden a licenza que solicitou no seu momento», engadiu.

O candidato do PP asegura que os feitos recoñecidos por Manuel Vázquez constitúen un delito fiscal: «Está privando ao concello duns ingresos por mor da obra que está realizando e que non ten nada que ver con retellar».

José Manuel Baltar preguntouse por que non actuou no «caso Vázquez» a Axencia de Protección da Legalidade Urbanística, creada polo executivo autonómico para defender o respecto ás normativas de construción. «O conselleiro fala de legalidade mentres incumpre a normativa de forma evidente», sentenciou, antes de censurar a inhibición respecto diso da conselleira de Política Territorial, María José Caride, por non intervir.

Baltar cualificou de «moribundo político» ao conselleiro de Medio Ambiente. «Os cidadáns están tan fartos das súas falsas promesas e das contratacións de Tragsa, na Confederación Hidrográfica ou en Sogama. O día 1 de marzo Galicia votará PP, dixo, porque os galegos «están fartos dos luxos e os caciquismos dos socialistas e os nacionalistas».

O CACIQUE E OS CALLOS GRATIS

Baltar chama "maricón" a Manuel Vázquez, conselleiro de Medio Ambiente nun acto co alcalde de Madrid

.

No eco do pavillón de deportes da aldeíña de Melón (Ourense) aínda retumbaban as palabras de Alberto Ruiz-Gallardón: "Imos gañar argumentando, deixando os insultos e as descualificacións para outros". Pero José Luís Baltar, o cacique -segundo a súa propia definición- de Ourense, presidente da deputación durante 19 anos, non ten xefes. E menos agora que todos os grandes do PP, desde Mariano Rajoy ata Gallardón, réndenlle pleitesía, abrázanlle, encómianlle e van aos pobos que el di con tal de que, a cambio, mova a súa maquinaria electoral e o seu famoso carrexo de votos para gañar en Galicia.

Así que Baltar, moi baixiño, subiuse ao seu caixón-pedestal en canto acabou de falar o alcalde e díxolles a uns 200 paisanos: "Gallardón non quere facer dano, fai o discurso amable. Pero alguén ten que dar un pouco de cana". E deuna. Falou do conselleiro de Medio Ambiente da Xunta, o socialista Manuel Vázquez, alias Pachi, o seu gran rival ourensán, e esqueceuse diso que dixera Gallardón dos insultos. "Pachi ten medo e empezou a insultarme. Por que ten esa obsesión comigo? Non son candidato. Ademais, non son muller. Se o fose, entendería que me tivese gañas, pero como son home, teño que entender que é maricón". Logo chamoulle "lercho" e dixo que se levantou a veda; é tempo de caza" contra os socialistas.

No seu afán por contentar a Baltar e buscar votos en Ourense, a provincia máis perigosa para o PP, porque pode perder un escano, Gallardón participou nun acto típico dun personaxe que adoita percorrer as rúas do seu pobo cun tambor cantando "e se non es do PP, fódete". Cada vez que entra a un bar, Baltar invita a todos. Onte tamén había invitación. Antes do acto, apareceu un camión con 100 quilos de callos galegos e moito viño, 200 botellas.

O condutor dixo: "Tráioo de parte do alcalde". Isto é, callos gratis a costa do Concello para os que se achegasen a escoitar a Gallardón e Baltar. E así o explicaron ao final: "Hai callos, pasádeo ben". Claro que Gallardón xa se foi, a Vigo, onde triunfou nun multitudinario acto con Alberto Núñez Feijóo. E Rajoy? Nun pobo de Lugo.

El Pais

SOCIALISTAS O SOCIALISTOS

Denuncian ao Porto de Vigo por contratar á filla de Angel Rivas, concelleiro.
....

O comité de empresa da Autoridade Portuaria presentou denuncia ante Inspección de Traballo contra a dirección desta institución pola contratación da filla de Angel Rivas, vocal do consello do Porto e concelleiro do PSOE, por suposta infracción da normativa laboral. Rivas asegura que todo é legal.

... .. .

A denuncia á que se tivo acceso foi presentada onte mesmo ante a Inspección de Traballo de Vigo e nela pídese unha investigación ao considerar que a Autoridade Portuaria puido cometer unha infracción grave nas normas laborais por unha contratación. A singularidade é que se trata da filla de Angel Rivas, que ademais de ser concelleiro do PSOE en Vigo é ao mesmo tempo membro do consello de administración da Autoridade Portuaria.

A denuncia do comité de empresa contra a propia Autoridade Portuaria baséase en que o pasado 19 de xaneiro ingresou no organismo unha traballadora, incorporada á central e a atención de chamadas e demais funcións propias do persoal adscrito ao grupo de soporte, como se denomina. Segundo a denuncia, esta contratación realizouse sen haberse realizado a preceptiva convocatoria pública e a Autoridade Portuaria non realizou comunicación aos representantes legais dos traballadores, achándose os membros do comité de empresa ante unha situación de feitos consumados. Engade o comité de persoal que ao non haberse realizado a convocatoria pública da praza, tampouco se constituíu o tribunal para a elaboración das bases, así como para a realización e cualificación dos méritos e probas. Todo iso contrasta con que en decembro de 2008 cubriuse unha praza deste departamento para desenvolver as mesmas funcións, mediante convocatoria pública. Segundo os traballadores, a filla do concelleiro quedara en segunda posición na selección de persoal, polo que non obtivo a praza. Finalmente, o Porto optaría por un contrato a dúas bandas, repartindo o tempo entre a persoa que gañou a praza e a filla de Rivas. En todo caso, o comité de empresa recorda que as contratacións deben basearse en principios de igualdade, mérito e capacidade e deben facerse mediante convocatoria pública. Así, advirte que o convenio colectivo de Portos do Estado sinala no seu artigo 12 que con carácter xeral, a selección efectuarase por contrato oposición ou por concurso de méritos, o que non ocorreu.
Rivas: Todo é legal, pero sae agora porque hai eleccións.
O concelleiro vigués defendeuse onte da denuncia presentada polo comité de empresa da Autoridade Portuaria. Segundo Angel Rivas, todo o proceso foi legal e as queixas do persoal terían unha vertente política. Así, asegurou que a súa filla presentouse fai dous meses a unha oposición, con 44 persoas máis, que só foi aprobada por catro. O exame constaba dun exame teórico sobre a lei de portos e un concurso de méritos, onde se puntuaba ter carné de conducir e experiencia no traballo, ademais de coñecemento de idiomas, para finalizar cunha entrevista ante un tribunal, onde están os sindicatos. No teórico, quedou de primeira, pero na entrevista levou a maior parte dos puntos a moza que levou a praza, que quedara de cuarta no teórico, así que quedou coa praza a que quedou de primeira, e a miña filla foi segunda. Segundo conta, o Porto necesitaba unha persoa máis para o persoal, tirou da lista e fixéronlle un contrato de seis meses, que é o normal. ?Non dou crédito ao que intentan facer, non sei por que fai isto o comité de empresa, advertiu o concelleiro socialista. Para Angel Rivas, non é casualidade que a denuncia chegue agora: Sae agora isto porque estamos nas eleccións, porque a miña filla entrou no Porto por méritos propios, non por outra cousa, concluíu.
Atlantico Diario
.. .
Abel Caballero deu emprego no Porto de Vigo a persoas vinculadas ao PSOE...

..

Un conselleiro de Touriño, Manuel Vázquez, amplía a súa casa sen licenza...

CO TEU VOTO

A foto de "Anxo Quintana" e "Jacinto Rei" revela a connivencia do líder do BNG e o receptor de parte do millonario negocio eólico. O que era un segredo a berro en Galicia queda agora en evidencia, a bordo dun luxoso iate

De novo, unha foto para a polémica. Sabíase que se profesaban certa simpatía e que trala man de Jacinto Rei no mercado da comunicación estaba o BNG, pero non ata o punto de compartir mesa e mantel a bordo do iate que o constructor ten amarrado en Sanxenxo. O ladrillo xa presentaba síntomas de agonía, por máis que a súa empresa, a galega Constructora San José, estivese máis decantada cara ao negocio das obras públicas.

O seu dono, Jacinto Rei, nunca ocultara o seu afinidad cara aos nacionalistas galegos. Entre ambos suscitaron favores recíprocos. Rei montaría para favorecer e amplificar a xestión do BNG na Xunta un grupo mediático afín, e a cambio, recibiría unha parte do millonario concurso eólico, distribuído pola consellería nacionalista de Industria.

Previamente, Rei sufrira no seu negocio de obras públicas ao PSOE, despois de que se lle retirase a adjudicación dunha autovía en beneficio de Sacyr, cunha oferta 30 millóns de euros máis cara. A cambio, comprouse o seu silencio outorgándolle varios tramos da Santiago-Ourense, segundo denunciou o PP no seu día. A Xustiza investiga a día de hoxe esta adjudicación e imputou polo momento a catro altos cargos da Consellería de Política Territorial da Xunta, cuxa titular -María José Caride- é unha íntima colaboradora de Emilio Pérez Touriño e número dous do PSOE pola provincia de Pontevedra.

Impulsar un coro mediático: Esta aposta fracasou aos poucos meses, aínda que o empresario non desistiu no seu empeño de posuír un xornal a nivel rexional. Así, asociouse co diario web «Xornal.com» para crear «Xornal de Galicia», rotativo que vía a luz o pasado mes de decembro. A súa liña é, principalmente, crítica co PSOE e favorable aos intereses nacionalistas, cuxa publicidade engorda parte da facturación. A contraprestación produciuse en decembro. A consellería de Industria adxudicaba a este empresario un total de 142 megavatios, que lle reportarán uns beneficios de 14 millóns de euros anuais, e nun momento no que San José negociaba cos bancos a refinanciación da súa débeda.

Deste reparto mantívose completamente alleo o PSOE, cuxos representantes na mesa encargada de conceder os cupos eólicos abandonárona criticando a falta de transparencia da mesma e a vulneración dos solos protexidos pola Rede Natura.

O primeiro paso de Rei foi intentar financiar o salto do semanario nacionalista «A Nosa Terra» para convertelo nun diario en Internet.O concurso eólico deixou cos fuciños dunha cuarta a xigantes do sector como Iberdrola, ou a outros empresarios galegos como Manuel Jove -fundador de Fadesa- ou Amancio Ortega, propietario do imperio Inditex, e beneficiou ás caixas galegas e a outro grupo de sociedades con nula experiencia previa no negocio da enerxía. Curiosamente, a opción conxunta de Rei, Jove e Epifanio Campo -que aspiraba a 638 megavatios a través de Inverabán- non obtivo nin unha soa licenza.

A fotografía que publica ABC -cedida por lanacion.é-, na que se ve a Anxo Quintana xunto a Rei na cuberta do yate deste, data do pasado verán, apenas uns meses antes de que o departamento nacionalista abordase o multimillonario reparto eólico, que distribuíu 2.325 megavatios, o concurso máis importante xamais realizado no noso país.

ABC

OS ENTRAMADOS DO PP

Cae un entramado de corrupción urbanística con vínculos co PP

.

Garzón detén a un organizador de eventos do partido, a un exalto cargo e a outras tres persoas. A policía rexistra domicilios e empresas en localidades de Madrid, Valencia, Málaga e Cádiz

.

O xuíz Baltasar Garzón ordenou a detención de cinco persoas por integrar unha trama de corrupción urbanística que mantén vínculos co PP. Esta operación vén sumar aínda máis no desconcerto ao partido que dirixe Mariano Rajoy, precisamente no mesmo día que a Asemblea de Madrid comezaba a investigar a suposta trama de espionaxe a políticos deste partido.

A fiscalía anticorrupción comezou a investigar esta rede fai un ano. A medida que as investigacións foron dando froito, a fiscalía optou por levar as pesquisas ante o xuíz. Baltasar Garzón fíxose cargo da instrución e autorizou a intervención telefónica de varios implicados. A policía precipitou os arrestos porque algún investigado podía estar preparando a fuga ao sospeitar que estaba baixo control.

A ORIXE: Fontes da investigación explicaron que a trama comezou a operar nos tempos nos que José María Aznar estaba no poder (1996-2004). Tamén sinalaron que esta rede moveu importantes cantidades de diñeiro. Os peritos rastrexaron múltiples entradas e saídas de capital, topáronse con paraísos fiscais e tratan de aclarar facturaciones "extrañas".

Esas mesmas fontes informaron de que se ha desarticulado unha rede que tiña "unha importante influencia" porque os seus tentáculos chegaban ao "centro neurálxico" de tómas de decisións de operacións urbanísticas. Tamén que mantiña vínculos cos puntos onde se movía o diñeiro destas operacións. Así mesmo, as fontes consultadas confirmaron que a trama "podía ter relación con destacados dirixentes do PP". Os seus nomes apareceron en escóitas telefónicas e, xa que logo, están baixo sospeita xudicial.

O suposto xefe da trama é Francisco Correa, ao que se coñece como o conseguidor. Fontes da investigación apuntaron que este detido actuaba como intermediario e que se dedicaba a obter adxudicacions a cambio de favores en distintas administracións, fundamentalmente do PP. Correa dirixe a empresa Special Events, que nos últimos anos organizou numerosos actos para o PP e para a Comunidade de Madrid. A súa muller, María do Carmen Rodríguez, tamén arrestada, fundou a sociedade e foi xefa de gabinete do exalcalde de Majadahonda Guillermo Ortega (PP), que dimitiu do cargo en febreiro do 2005 ao alegar problemas de saúde tras descubrirse que o consistorio tiña unha débeda de 15 millóns de euros.

Os CONTACTOS: Correa foi un das 25 testemuñas da voda de Ana Aznar --filla do expresidente do Goberno-- con Alejandro Agag no 2002. O yerno de Aznar coñeceu ao detido cando militaba nas Novas Xeracións do PP. Con todo, onte se desmarcóuse do arrestado. En declaracións a varios medios de comunicación, explicou que perdera o contacto con Correa desde o seu enlace matrimonial.

Outro dos arrestados é o exsecretario xeral do PP en Pontevedra Pablo Crespo. Ademais, foron arrestadas outras dúas persoas cuxas iniciais son F.J.G e A.R. A policía rexistrou domicilios particulares, empresas e despachos profesionais nos municipios madrileños de Boadilla del Monte e Majadahonda, Valencia, Marbella e Sotogrande (Cádiz). Os investigadores adiantaron que atoparan documentos moi importantes para apuntalar a investigación xudicial.

O xuíz remitiu "requerimientos documentales" aos concellos madrileños. Ademais, reclamou á Consellería de Turismo da Generalitat Valenciana o contrato do pabellón que esta comunidade instalou en Fitur a pasada semana. E ordenou o rexistro en Valencia da empresa Orange Market, que organizou este evento así como o congreso rexional do PP e a inaguración da saída da Volvo Ocean Race desde Alicante. Orange Market dedícase a creación, deseño, investigación, ejecución e control de campañas publicitarias. No 2004 rexistrou unhas vendas de 204.694 euros; no 2005, de 2.395.289, e no 2006 obtivo 1.483.489 euros.

O PP SE DESMARCA: Os detidos pasaron a disposición xudicial o luns. Os arrestados foron imputados por cohecho, prevaricación, tráfico de influencias, blanqueo de capitais, fraude fiscal e asociación ilícita. O caso ha recaído na fiscalía anticorrupción e no xulgado de Garzón polo seu "importancia". O PP se desmarcó desta operación. Limitouse a aclarar que Mariano Rajoy rompeu relacións coa empresa de Correa cando se fixo cargo do partido trala derrota de José María Aznar no 2004. Malia iso, a dirección popular admitiu onte a súa preocupación pola evolución deste caso.

.

Garzón implica a deputados ou senadores nacionais na trama...

.

Fabra négase a dar detalles sobre os seus "colocados"...

A CORRUPCIÓN POLÍTICA É NEGRA E NON ROSA

Sorprende comprobar que o que é moi serio para a solvencia da nosa Democracia, é dicir, a loita eficaz contra a corrupción, puidese converterse nun circo romano, onde a ira enfílase cara a quen poden ser produto do propio sistema, distorsionando cara a onde se deben dirixir as miradas.

A Xustiza debe de actuar eficazmente contra aqueles que incumpriron a lei. A Opinión Pública non debe desculpar a aqueles que exerceron unha das peores accións humanas, ao aproveitarse da confianza que os cidadáns pon nos seus representantes políticos; pero hai que aprender a diferenciar ao suxeito que exerce a representación política daquel que na xestión do seu patrimonio comete ilegalidades. Sobre todo, porque aínda tratándose dun mesmo feito, como pode ser apropiarse do alleo, as consecuencias son diferentes ao estar tratando mundos tan diferentes como o público e o privado.

A corrupción política é un cogomelo que nace e multiplícase coa escuridade, e coa existencia dunha débil moral que permite que prevaleza a oportunidade política sobre outros valores como o da honestidade e a honradez. Aparece e propágase coa falta de concreción das leis, ou o excesivo poder discrecional que provoca certa debilidade no Estado de Dereito. A corrupción política xorde e reprodúcese coa lentitude, nos procesos administrativos, que manifestan ineficacia e pouca axilidade que se suple, en demasiados casos, co suborno, o pago de comisións, o tráfico de influencias, etcétera. A corrupción política esténdese como unha praga cando se exerce unha Gobernanza incipiente, onde non se combinan a responsabilidade, a transparencia e a participación en todo o relacionado co público.

Así mesmo, a corrupción é un dos instrumentos máis eficaces para impedir a consolidación dun Estado de Dereito. É a forma máis utilizada para retardar a súa eficacia, pero sobre todo, a corrupción, se non se erradica, pode ser quen destrúa unha Democracia, ao provocar que a cidadanía chegue a aceptar que é inevitable, e moito peor aínda, que entenda e asuma como normal a súa aparición na política.

En España atopamos a tempo, e grazas ao escandaloso caso Malaya, e algúns outros, que o hábitat máis prolífero para a multiplicación da corrupción está ao redor da xestión do chan e o urbanismo. A resposta por parte dos que teñen algunha responsabilidade, ou a poden ter no futuro, adoita ser a de entrar na xa utilizada costume de discutir quen ten maior responsabilidade, e facer ver que é o adversario o culpable da situación. Ou propiciar que cada unha das administracións públicas culpe á da cor política diferente, mentres se xestan novos casos e auméntanse as posibilidades de que a corrupción siga o seu curso e multiplicación. Sería desexable que, sen deixar de xulgar o ocorrido ata este momento, maniféstese unha vontade política clara de acabar con este lastre de forma eficaz.

Por iso, non cabe a distracción sorprendente de enfocar cara a Isabel Pantoja, personaxe mediático do mundo do corazón, para afastarnos do que é un problema, moito máis complexo, e que afecta a demasiados intereses, non do todo visibles. Sobre todo, porque puidésemos vestir de "rosa" o que debe ter unha cor negra, e ademais, puidésemos debilitar os dereitos fundamentais de quen son inocentes, ata que non se demostra o contrario, con tal de distraer ao público e entretelo no intrascendental, fortalecendo a cultura que se xera a partir de prográmalos lixo Basura).

Existen numerosos estudos realizados por organismos internacionais que loitan contra a corrupción, en países en vías de desenvolvemento, nos que se demostra, empíricamente, que cando aumenta o tempo que duran os encontros entre xerentes de empresas privadas, e burócratas do ámbito público, o índice de subornos aumenta. Ou tamén, que cando as decisións están concentradas nun ámbito reducido de poder, a capacidade de obter beneficios particulares, á conta do público, crece. E ata, que nos procesos de descentralización, non regulados de forma exhaustiva, deixando marxes grises onde a legalidade e a ilegalidade conviven amigablemente, a corrupción aniña profundamente. Estes deben ser os focos de atención se se pretende loitar contra a corrupción política..

Na actualidade, e ante os acontecementos ocorridos, a acción xudicial é imprescindible, pero sobre todo éo a acción lexislativa que marque as pautas claras para evitar o mal uso do público. Un alcalde non debería poder vender chan coma se fose o seu casarío. Non debería poder intercambiar usos dese chan, para financiar a precariedade económica do seu concello. Non debería poder asinar convenios onde hipoteca o futuro do patrimonio de todos, dos parques, das zonas de uso público, dos espazos verdes ou de uso para o lecer. Desde o poder que os cidadáns conceden aos políticos que os representan para lexislar, é desde onde cabe ver a eficacia na loita contra a corrupción, non nos escándalos mediáticos. A única forma eficaz para controlar a discrecionalidad do político está nas normas claras onde non caiba ningunha das accións que hoxe provocaron a situación de Marbella. Esta localidade converteuse na mellor oportunidade para abordar un problema de peores consecuencias para o Estado de Dereito, se non se ataca desde as súas raíces.

Os partidos políticos non poden cambiar o pasado, iso queda para os xuíces que o xulgarán, pero si teñen a responsabilidade de que, no futuro, ninguén poida recibir comisións. Teñen nas súas mans a fórmula para que ninguén necesite blanquear diñeiro, porque non haberá posibilidade de recibilo. E sobre todo, teñen nas súas mans o facer visible as súas apostas pola transparencia, non só para que se teña a convicción moral de que se lle está roubando ao pobo, ao de hoxe e ao de mañá, cando se actúa como se fixo neste caso, senón para mostrar que ninguén se dedique á política co fin de enriquecerse económica ou politicamente, nin sexa utilizada para tal fin por interese privado e contra o interese xeral. Unha das mellores formas de demostrar esa vontade política é facer público o patrimonio de alguén que comeza na política e en que medida transfórmase, cando decide deixala.

Unha gobernanza eficaz, baseada na responsabilidade, a transparencia e a participación cidadá, son a mellor fórmula para que os partidos políticos aproveiten a oportunidade que o caso Malaya ofrécenos. Por iso, que non nos distraian con Isabel Pantoja, que os tiros non van por aí, e que mentres non se demostre o contrario, ten a presunción de inocencia. Porque... ¿cantas veces moitos imputados, en diferentes procesos xudiciais, finalmente, quedaron absoltos e declarados inocentes, sen que ninguén restableza a súa honra, nas mesmas proporcións nas que se fixo a súa acusación?, ... Esta inmoralidade é equiparable á que sustenta á corrupción, non só polo sufrimento que provoca no inocente que o sofre e na súa familia, senón pola inxustiza social que se comete cando se trata de facer Xustiza.

Susana Corzo Fernández

MARCHA CONTRA "VILA PSOE"

"Aquí, se es socialista, a vara de medir é diferente"
.

Os cidadáns non se amedrentan fácilmente. Ao redor de 500 persoas de diversos colectivos encabezados pola Confederación de Afectados por Estafas Inmobiliarias (Cafines) manifestáronse o pasado sábado día 21 na Illa de Arousa contra a construción de Vila PSOE, un bloque de apartamentos de luxo entre cuxos futuros inquilinos figura José Blanco e outros destacados dirixentes socialistas. Iso malia as "intensas" presións recibidas por parte do alcalde da localidade, José Manuel Vázquez (PSdeG), quen o pasado mércores demandóu a esta asociación por un delito contra o honor.

Tal e como se informou, o ático do secretario de Organización do PSOE é un dos mellores inmuebles da polémica promoción Residencial Illa de Arousa, un bloque de apartamentos erigido a escasos 20 metros do mar, o que, segundo Cafines, vulnera tanto a Lei de Costas como a Lei Galega do Litoral. Resulta paradoxal que as casas contiguas, con décadas de antigüidade, estean ameazadas pola mesma Lei que parece non afectar a Vila PSOE.

"A demanda non nos preocupa para nada. É máis, dános pé para empezar a pedir probas". Non esquezamos que Feijóo -candidato popular á Xunta de Galicia- declarou que o Fiscal Xeral de Estado (Cándido Conde-Pumpido) ten aquí un apartamento", afirma José Carlos Piñeiro, un avogado que representa a Cafines.

O escándalo de Vila PSOE, "un inmueble totalmente legal", segundo declarou a este diario un portavoz de Blanco, irrompeu de cheo na campaña electoral galega para os comicios autonómicos do próximo 1 de marzo. Non é para menos. Cafines denunciou a redacción ad hoc dun novo Plan Urbanístico para reconvertir o solo rústico en urbano, o que permite construír sen gardar a obrigada distancia coa costa (100 metros). A asociación afirma que os terreos baixo o bloque de apartamentos non eran urbans antes de 1988, nin tampouco cando se aprobou o Plan Xeral definitvo da Illa de Arosa en 2002.

"Hai xente que leva vivindo séculos na costa e as súas vivendas víronse afectadas pola Lei. Aquí, se es socialista e do Goberno, a vara de medir é diferente. Toda esta xente vai presentar unha demanda contra Blanco, probablemente a semana que vén", engade Piñeiro.

Cafines, que desde setembro de 2007 solicitou de forma reiterada ao Concello da Illa de Arosa documentación das obras, asegura que a Xunta e o departamento de Costas abriron expediente no seu día e, ata, obrigaron a pagar multas ás vivendas que están detrás do edificio. A asociación promete que continuará a súa loita. Mentres, aqueles que coñecen ben a illa definen o bloque de apartamentos como "un atentado urbanístico que repugna, comparable co Algarrobico".

UN CONCELLO FÓRA DE CONTROL (SEGUE A CORRUPCIÓN)

Un xuíz investiga unha decena de delitos en Castro Urdiales e imputa ao alcalde

.

O rexedor e o seu predecesor foron detidos por prevaricación

.

Edís que ingresan na súa conta cheques dunha empresa beneficiada por contratos do Concello, porque o xerente é compañeiro de partido. Irmáns de concelleiros bendicidos con obras municipais que cobran, ata, sen necesidade de facelas.

Vivendas construídas sen licenza, sen auga ou sen luz, onde os compradores pasean de noite ao can con lanterna e lanzan cables pola estrada ata o depósito de auga máis próximo. Urbanizacións que non aparecen nos mapas, é dicir, nos plans de ordenación urbana. É unha pequena mostra das irregularidades que un xuíz case recentemente chegado, Luís Acayro, detectou en Castro Urdiales (Cantabria), un municipio a 35 quilómetros de Bilbao, refuxio de moitos vascos e niño de construtores en refacho, que en 15 anos ha cuadruplicado a súa poboación. Gobernado por un alcalde tránsfuga do Partido rexionalista de Cantabria (PRC), Fernando Muguruza, é un concello fóra de control, segundo un informe do Tribunal de Contas.

O xuíz detectou indicios de delitos contra a ordenación do territorio, contra o patrimonio histórico, de prevaricación, suborno, tráfico de influencias, malversación de fondos públicos, falsidade documental, branqueo de capitais e estafa. A lista de detencións (18) é aínda máis longa e salpica a case todos os partidos. Están imputados, entre outros, o alcalde, o seu predecesor, Rufino Díaz Helguera (expulsado do PSOE e hoxe concelleiro de obras), catro edís da corporación actual e seis da anterior, unha ducia de técnicos e funcionarios e sete promotores. O xuíz investiga irregularidades cometidas en máis de 30 execucións urbanísticas. Ocupan máis de 3.000 folios.

De momento, o xuíz ditou dous autos de procesamiento. O primeiro, de setembro de 2008, contra o alcalde, o concelleiro de Facenda (PP), a de Cultura (PP) e os ex edís de Obras (EU), Medio Ambiente (PP) e Deportes (EU), entre outros, por prevaricación e tráfico de influencias. Adxudicaron sen concurso as obras de acondicionamento do túnel de Mioño a unha empresa, que "nin era especializada no sector", segundo o auto, pero cuxo xerente era irmán do entón concelleiro de Industria. A empresa, Izeta, cobrou 58.765 euros polas obras, que nunca chegaron a terminarse. O túnel está actualmente pechado por ser perigoso.

A investigación céntrase agora en catro promocións de vivendas levantadas sobre a canle dun arroio, é dicir, sobre o que podería ser terreo público. De confirmarse, as casas, moitas xa vendidas (os compradores pagaron a Urdicam, unha das promotoras, grandes cantidades en diñeiro negro, segundo fontes coñecedoras da investigación) serían ilegais e susceptibles de derriba. Por iso o xuíz esixiu aos xestores de Urdicam unha fianza de máis de 4,8 millóns de euros. Ademais, a licenza de obra é posterior ao certificado de fin de obra do arquitecto. O consistorio autorizou a construción cando xa estaba terminada.

Para que respondesen por este capítulo de irregularidades foron detidos recentemente o alcalde, o seu predecesor e o ex secretario municipal, César Sáiz. Dous avogados acompañaron a Muguruza. Un deles, Luís Revenga, é membro do consello de administración da empresa editora do Diario Montañés, un xornal que dedicou varios artigos ao xuíz. Nun dos máis recentes, titulado "O xuíz Acayro, protagonista dunha controvertida e mediática instrución" advertíanlle: "En Castro non todas as miradas están postas en Muguruza e os seus socios. Outros apuntan ao xuíz".

Tras quedar en liberdade, Muguruza manifestou a súa "decepción coa xustiza española" e asegurou actuar sempre conforme ao que lle indicaron os técnicos. Con todo, está acudido como acusación particular na causa Fernando Urruticoechea, interventor do municipio entre 2001 e 2006. Asegura que o fai "para defender o patrimonio de Castro Urdiales", despois de que no concello fixésenlle "a vida imposible" por elaborar informes nos que manifestaba "as flagrantes ilegalidades que pretendían levar a cabo". Outro empregado foi hospitalizado cunha crise nerviosa polo acoso dos seus superiores, segundo denunciou EU. Xa non vive en Castro Urdiales.

Foron os informes de Urruticoechea os que puxeron en marcha ao Tribunal de Contas. O PP, entón na oposición, envioullos ao tribunal en xaneiro de 2003, pero cando este entregou as súas conclusións, en xullo de 2008, a situación cambiara: o PP acaparara poder grazas a un acordo co alcalde tránsfuga. E o informe do tribunal non foi difundido.

O Tribunal arrinca queixándose porque o Concello non lles dá os documentos que piden. A "falta de control e de procedementos normalizados na concesión de licenzas urbanísticas", co consecuente "risco de actuacións discrecionales", explican, impídelles pescudar cantas se concederon entre 2002 e 2005. Destacan que o consistorio renunciou a miles de metros de aproveitamentos urbanísticos (o que os promotores deben cederlle en cada urbanización) ou o seu equivalente económico, varios millóns de euros. E como desde 1991 ata 2005 só se aprobaron dous orzamentos con "omisións e inconsistencias".

O dossier de irregularidades, de máis de 3.000 folios, segue engordando. O refacho acabouse en Castro Urdiales. Os especuladores necesitan outro niño.