sábado, 17 de maio de 2008

RECURSO CONTRA A DECLARACIÓN DE INVIABILIDADE DA CMA








NOTA DE PRENSA
.
UN RECURSO VECIÑAL PODE ABORTAR O PXOM DE VIGO
.
De ser estimado causaría a nulidade da aprobación por Política Territorial
.
A asociación Alternativa Veciñal (AV) decidiu, tras coñecerse a decisión da Consellería de Medio Ambiente, recorrer en vía contencioso-administrativa a resolución de 28/03/2008 da Dirección Xeral de Desenvolvemento Sostible que declara inviable someter o PXOM de Vigo ao procedemento administrativo de Avaliación Ambiental Estratéxica (AAE), de acordo co art. 7 da Lei 9/2006, de 28 de abril. Nosos servizos xurídicos ultiman a presentación de dito recurso.
.
A resolución da Consellería de Medio Ambiente (CMA) non só viola o espírito da lei, senón que incorre nunha utilización fraudulenta das directivas e leis ambientais que protexen o territorio, contravindo o dereito español e comunitario en materia de medio ambiente. É un insulto á verdade, á ciencia, ao rigor e á cidadanía. Demostra unha ignorancia asombrosa sobre como aplicar os principios de sostenibilidade, a realidade dos impactos desastrosos que produciron e producen os plans urbanísticos sen avaliación ambiental, e descoñece a importancia da orde e a escala nos mesmos. É unha decisión cega aos evidentes prexuízos sociais e ambientais, cuxa magnitude e importancia son obxectivas.
.
Sen dúbida o visto bo dado pola CMA ao documento de planeamento vulnera os principios que informan a directiva 2001/42/CE que trasponse ao noso dereito a lei 9/2006. A decisión constitúe unha renuncia de funcións por parte da Dirección Xeral de Desenvolvemento Sostible ao non esixir o cumprimento da normativa con maior transcendencia en termos de xestión da sostenibilidade.
.
A estimación do recurso anularía a declaración da CMA, polo que debería someterse o Plan ao procedemento do artigo 7 da lei precitada. Iso comportaría a nulidade do Plan, e da decisión da Consellería de Política Territorial do aprobar, por faltar un trámite esencial para a súa aprobación. Segundo Domingo Resúa, secretario de AV, “o PXOM de Vigo é abominable e un proxecto que fracasará, algo que será unha noticia histórica e beneficiosa para Vigo”.


Vigo, 16 maio 2008

RIENSE DOS CIDADÁNS

.
BRINDIS CON CHAMPÁN, A CONTA DO POBO

É UN INSULTO Á INTELIXENCIA E AOS CIDADÁNS DE VIGO, A ESCENIFICACIÓN DO SR. CABALLERO DEMOSTRA UNHA VEZ A SÚA FANTASÍA ARROGANTE, ESTUPIDEZ PERSOAL E PERANTE TODO O SEU ESTILO PRESIDENCIALISTA.

Ben merece ou apelativo de alcalde por accidente, posto que ocupa ou cargo só por un pacto municipal global de conveniencia tan perfectamente legal como eticamente perverso, por canto conculca claramente uns resultados nos que ou PP foi, con fartura, a forza política máis votada, a só un puñado de votos dá maioría absoluta. Noutra mostra de elocuente autoritarismo, os seus adláteres e subalternos só permitiron a entrada de militantes e simpatizantes do PSOE nun pleno extraordinario do Concello que aprobou o polémico Plan Xeral de Ordenación Municipal, e di chamarse demócrata.

En apenas uns meses desenmascarouse o alcalde de Vigo, Abel Caballero, quen unha vez no poder aparcou o carácter progresista que intentou transmitir durante a campaña electoral do pasado 27 de maio, para sacar á luz o seu lado máis retrógrado.

venres, 16 de maio de 2008

ESTUDO ECONOMICO DO PXOM DE VIGO

TOMO V – ESTRATEXIA DE ACTUACIÓN E ESTUDO ECONÓMICO FINANCEIRO
.
11. O FINANCIAMENTO GARANTIDO DAS INFRAESTRUCTURAS DO CICLO DA AUGA. PLAN DIRECTOR DE 2006, TARIFAS DE ACUALIA E A DEPURADORA DO LAGARES.
.
Abastecemento de Auga
.
As infraestructuras que permiten asegurar o abastecemento de auga ao crecemento da cidade que o Plan propón, así como a cubrir déficit de zonas consolidadas e, mesmo a medio prazo facilitar subministro a poboacións veciñas.
.
SISTEMA PRIMARIO: Está composto daquelas infraestructuras para a ampliación de novos recursos, aducción e conducción, tratamento de auga potable, rede de distribución en alta e almacenamento. O seu custo total estimado (prezo da contrata sen IVE) é de 162,9 M€ (16,22 €m2 de teito, para a totalidade da edificabilidade potencial do plan de 18.548.270 m2 de teito)
.
SISTEMA SECUNDARIO: 72 km de rede de distribución e 10 depósitos reguladores, cunha capacidade entre todos eles de 108.000 m3. O custo total é de 33,8 M€.
As necesidades de expropiación de solo son practicamente nulas (só 0,2 M€), por tratarse de trazados que discorren por vías públicas.
O financiamento previsto, en función de competencia e compromisos das administracións públicas, das condicións do contrato de concesión do servizo e das cargas de urbanización impostas polo planeamento.
O financiamento maioritario, 87,9 M€ (45% do total do investimento), é o que asume o mercado (100% da rede secundaria máis o 33% da primaria). O estado financia o 50% das obras de ampliación de novos recursos, aducción e conducción ata a distribución en alta, o que supón 25,2 M€ (13% da factura total de infraestructuras de abastecemento). O Concello só terá que financiar o custo do solo (0,2 M€), posto que os investimentos correspondentes, 44,2 M€ (22%), realizaraos a empresa concesionaria con cargo a tarifas.
A programación do total das obras comprende tres cuadrienios e prioriza as infraestructuras para a obtención de novos recursos e as obras de aducción e conducción, así como as redes básicas dos novos desenvolvementos.
.
Infraestructuras de saneamento: Saneamento de pluviais e Saneamento de augas residuais.
.
Saneamento de Pluviais
.
O plan propón un sistema separativo do servizo de saneamento para todos os novos desenvolvementos urbanísticos e a creación dunha rede separativa en áreas consolidadas, co fin de reverter as augas de escorrentía, nos casos que sexa preciso con tratamento previo, aos canles públicos de forma que permita a súa preservación natural e o mantemento da súa capacidade hidráulica. Estas medidas, ademais, permiten dimensionar mellor as infraestructuras de saneamento de augas residuais (colectores e depuradora).
.
SISTEMA PRIMARIO: Comprende basicamente unha importante actuación de protección sobre a rede hidrográfica do río Lagares na zona de Balaídos, a construción dunha rede de colectores primarios de pluviais (36 Km) e a protección de canles existentes (59 km). O seu custo total estimado (prezo de contrata, sen IVE) é de 66,26 M€ (3,68 €/m2 teito, considerando a edificabilidade total do plan de 18.548.270 m2 de teito.
.
SISTEMA SECUNDARIO: comprende a construción dunha rede de colectores de máis de 44 km. O custo estimado é de 58,6 M€.
O financiamento previsto, en función de competencias e compromisos das administracións públicas, das condicións do contrato de concesión do servizo e das cargas de urbanización impostas polo planeamento, son as seguintes:
.
O financiamento maioritario (61%) corre a cargo do mercado mediante cotas de urbanización (toda a rede secundaria e un 27% da primaria) e da empresa concesionaria (31% do total, corresponde ao financiamento dun 59% da rede primaria) que logo repercutiría en tarifas do servizo.
En canto a programación, consideráronse todas as obras de saneamento de pluviais como prioritarias, polo que se programan no primeiro cuadrienio.
.
Saneamento de Augas Residuais
.
A proposta de infraestructuras de saneamento de augas residuais está dimensionada tendo en consideración tamén a construción de redes separativas para recollida de pluviais, de forma que os actuais colectores unitarios pasen a transportar só augas residuais. Concrétase na construción dunha nova EDAR e na rede de colectores primarios e secundarios, tal como se sinala a continuación:
.
SISTEMA PRIMARIO: Nova EDAR do Lagares, ampliación de colectores principais (colector marxe río Barxa Eiras; integración rede de saneamento en Saians e integración rede de saneamento en Teis). En total máis de 13 KM de colectores por gravidade e impulso. O custo total estimado é de 286,2 M€ (orzamento de contrata, sen IVE)
.
SISTEMA SECUNDARIO: Integrado por 49 Km de colectores locais de augas residuais, dimensionado fundamentalmente en función do solo dispoñible urbanizable e urbano non consolidado e non só polo incremento poboacional estimado. O seu costo estimouse en 8,5 M €.
O financiamento previsto, en función de competencias e compromisos das administracións públicas, das condicións do contrato de concesión do servizo e das cargas de urbanización impostas polo planeamento, son as seguintes:
.
O financiamento da construción da EDAR corre a cargo da administración do Estado (45%), da Xunta (45%) e, na parte municipal (10%), pola empresa concesionaria do servizo que o repercutirá vía tarifas. O Concello terá que expropiar os terreos necesarssios, o que se estima en 8,7 M€.
O mercado (cotas de urbanización) financia toda a rede secundaria (8,5 M€), o 70% das ampliacións dos colectores principais e o 20% de renovación da rede de saneamento absoleta en áreas consolidadas.
A empresa concesionaria, ademais do 10% da construción da EDAR, financia o 15% da ampliación de colectores primarios e o 65% da renovación da rede de saneamento en áreas consolidadas. Todos estes investimentos se repercuten despois en tarifas.
A programación do total das obras comprende tres cuadrienios e prioriza a construción da EDAR ( 100% no primeiro cuadrienio), as infraestructuras da rede secundaria (97% no primeiro cuadrienio) e a renovación de redes obsoletas (40% no primeiro cuadrienio e 40% no segundo).
.
Paxinas: da 79 a 86

xoves, 15 de maio de 2008

22.049 VISITAS-22.049 SINATURAS

680 ENTRADAS PUBLICADAS


.22.049 PÁXINAS VISITADAS


Grazas

OUTRO PXOM PARA VIGO

mércores, 14 de maio de 2008

MINIFUNDISMO INSTITUCIONAL

MINIFUNDISMO INSTITUCIONAL=INTERESE PARTICULAR.
.
A INEFICIENCIA DA ADMINISTRACIÓN AVANZA SEN CONTROL.
.
TODOS QUEREN TER UN PLAN ESTRATÉXICO. UN PLAN DE MOBILIDADE.
.
O QUE SEXA. POR MEDIO DA COORDINACIÓN CERO ENTRE AS ADMINISTRACIÓNS. O SEU OBXECTIVO É DESPILFARRAR TODO O NOSO DIÑEIRO CO ÚNICO CRITERIO DE BENEFICIARSE ASI MESMOS E A SEU PARTIDO, E PREXUDICAR AO PARTIDO COMPETIDOR.
.
DEMOCRACIA E PARTIDOS SEGUEN CAMIÑOS OPOSTOS.
.
Provincia:
.
Un plan revisará a mobilidade na provincia con independencia da titularidade das estradas.
.

martes, 13 de maio de 2008

LEI DE RESIDUOS

O CES acusa a Medio Ambiente de apostar pola incineración
..
O anteproxecto de lei de residuos da Xunta "mantén o mesmo esquema baseado no funcionamento de Sogama e na incineración de lixo", o que contradi as recomendacións da Unión Europea. Así denúnciao o Consello Económico e Social (CES) de Galicia no seu ditame sobre a nova norma, no que sostén que esta "vai implicar escasos cambios con respecto á xestión actual dos servizos".
O CES aprobou o pasado xoves un informe crítico co anteproxecto da Consellería de Medio Ambiente, no que lembra as recomendacións de Bruxelas de actuar na xestión de residuos de acordo coa seguinte escala de preferencias: redución en orixe, reutilización, reciclaxe, valorización e eliminación. O consello considera que o anteproxecto "adopta esa xerarquía no seu artigo 1, pero abandónaa ao longo da maior parte do articulado que ségueo".
.

luns, 12 de maio de 2008

NA PRACTICA NON FUNCIONA

O PXOM DE VIGO É UN PLAN SEN GARANTÍAS. A RESOLUCIÓN DA CONSELLERÍA DE MEDIO AMBIENTE ENCOBRE A SÚA INSOLVENCIA AMBIENTAL.
...
O PXOM do concello de Vigo envía os residuos sólidos urbanos (RSU) a SOGAMA e prevé a creación de oito puntos limpos situados en polígonos industriais ou actuacións urbanísticas importantes.
. .
resolución da consellería, ver aquí...
...
A metade dos puntos limpos de Galicia na práctica non funcionan. A os 120.000 euros que acada o seu mantemento únese que hai concellos que non cobran o servizo de lixo.

mais información, aquí...

domingo, 11 de maio de 2008

CRECEMENTO URBANISTICO

Advertidos case 40 concellos por non planificar as súas necesidades eléctricas
.
Crece o número de municipios con subestacións ao límite da súa capacidade, o que obriga a custosas conexións
.
A falta de planificación urbanística e o ata agora continuado bum do ladrillo sinálanse desde a Administración, empresas distribuidoras e promotores inmobiliarios como a causa da situación límite á que se suman cada vez máis municipios. Ese feito motivou que o control sobre a planificación do servizo eléctrico estea xerando advertencias por parte da Administración galega de Urbanismo á metade dos concellos que revisan ou están levando a cabo plans xerais de ordenación urbana.
Vigo, Santiago, Tui, Vilar de Barrio, Barreiros, Esgos, Boborás, Oleiros e, esta mesma semana, Moaña foron advertidos de que nalgunhas zonas dos seus municipios ou no crecemento total previsto non está planificado correctamente ou non se fai mención ás subestacións e transformadores que farán falta para servir ás novas vivendas planificadas.
Vigo: «Terreos que se clasifican como só urbano non contan con servizos de subministro de enerxía eléctrica». Santiago: «Nuns casos clasifícanse como só urbano bolsas de só que non queda acreditado que dispoñan de acceso rodado ou subministro eléctrico». Tui: «Non só urbanizable delimitado non determínanse trazar dás redes fundamentais de abastecemento de enerxía eléctrica e as previsións dás obras necesarias para a ampliación e ou reforzo do sistema para asegurar ou seu correcto funcionamento».
.

sábado, 10 de maio de 2008

venres, 9 de maio de 2008

ESTILO HORTERA


VIGO AO MÁIS PURO ESTILO HORTERA (CHARRAMANGUEIRO); PXOM INCLUIDO
.
Campaña de internautas para salvar a Panificadora
.
Exemplo de como Vigo trata o seu patrimonio industrial
.
«Pedimos ao concello, que se de verdade queren derrubar un edificio emblemático vigués, que sexa esta a casa do concello, que abran Vigo ao mar de verdade ou que desforren o hospital Xeral desas placas verde cantoso. Pedimos ao noso alcalde que pense coa cabeza e que se o seu equipo carecese do mínimo gusto estético que se esixe para aprobar plans urbanísticos, que non apróbenos modificando irremediablemente a nosa cidade ao máis puro estilo hortera que caracterizou ás nosas concelleiras durante décadas», di os organizadores desta campaña a favor da Panificadora.
.
.
.

mércores, 7 de maio de 2008

OUTRA MENTIRA DO CONSELLEIRO MANUEL VAZQUEZ


IGUAL QUE O PXOM DE VIGO

A Xunta rexeita a aprobación definitiva do PXOM de Moaña e obriga a correccións
.
Argumenta que a cuantificación de 13.772 vivendas non está razoada coas previsións de crecemento demográfico
.
A conselleira de Política Territorial, María José Caride, asinou onte a resolución pola cal se rexeita a aprobación definitiva do Plan Xeral de Ordenación Municipal do Concello de Moaña (PXOM) debido ás deficiencias detectadas no documento que deberá corrixir. O Plan fora aprobado provisionalmente por unanimidade da corporación municipal (BNG, PSOE, PP e InMo) o 21 de maio de 2007 e entrou na consellería o 21 de xuño. Este rexeitamento entraba dentro das previsións do goberno local BNG-PSOE que preside o nacionalista Xosé Manuel Millán, por canto o Plan remitiuse faltando o informe de Medio Ambiente de inviabilidad do documento ao procedemento de avaliación ambiental estratéxica, que chegou aprobado con posterioridade; e o de Costas e á marxe chegou un desfavorable de Patrimonio.
Precisamente, na resolución de Política Territorial, de 18 páxinas, especifícase que o PXOM conta con informe desfavorable de Patrimonio da Consellería de Cultura e carece dos da dirección Xeral de Costas e de Portos do Estado. Ademais, e con carácter xeral, no Plan non se presenta unha cuantificación razoada de demanda estimada de vivendas no concello, de xeito que é moi superior ás previsións de crecemento demográfico. No texto alúdese a que segundo os datos do Instituto Galego de Estatística do ano 2007, Moaña ten 18.587 habitantes cun crecemento de poboación entre 2000 e 2007 de 680 habitantes. O censo do ano 2001 dá un total de 6.876 vivendas, das cales o 81% son principais: "OU PXOM de Moaña prevé un crecemento demográfico para ou ano 2017 dun máximo de 528 habitantes, na súa hipótese máis optimista". Segundo a ordenación proposta polo PXOM, a capacidade edificatoria residencial é de 2.754.510,80 metros cadrados, o que cunha media de 200 metros cadrados construídos por vivenda significaría 13.772 vivendas, o dobre do censo de 2001. É por isto polo que di que o Plan non presenta unha cuantificación razoada de demanda estimada de vivendas no municipio.
.
O PXOM DE VIGO, NON SE PODE APROBAR POR ESTAR NAS MESMAS CONDICIÓNS COAS PREVISIÓNS DE CRECEMENTO DEMOGRÁFICO
..

martes, 6 de maio de 2008

NO CAMIÑO A SANTIAGO ESQUECEMOS ONDE IRAN OS BOIS

Se, logo de tres anos sen Directrices de Ordenación do Territorio, a Xunta de Galicia aproba, agora, un Plan de Ordenación anacrónico e obsoleto para Vigo sería unha proba de que o PSdG-PSOE carece de proxecto político para este País ou non ten valor para levalo adiante. "Non teño proxecto" ou "Non tiven valor" serían os novos slogans do PSdG-PSOE para a campaña das próximas eleccións autonómicas.
As declaracións do conselleiro de Medio Ambiente son incoherentes coa resolución da mesma consellería de 28 de marzo de 2008, asinada polo director de Desenvolvemento Sostible, e deberían levar á consellería de Política Territorial a denegar a aprobación definitiva do PXOM de Vigo. Nin é segura a construción da macrodepuradora na Xunqueira do Lagares, nin existe aínda anteproxecto, nin se esa será a proposta definitiva para depurar as augas residuais de Vigo. Novos cambios, segundo o conselleiro, constituirían modificacións substanciais e, xa que logo, máis razóns para a obrigada exposición pública.
En resumo: Compróbase que, en saneamento, non hai unha proposta solvente no PXOM. A resolución da consellería de Medio Ambiente NON é producto dunha análise técnica senón un acto de fe ou interese partidista en prexuízo do interese xeral. E a decisión final da conselleira de Política Territorial deberá ser responsable pondo en evidencia de novo as ilegalidades, a falta de claridade, as contradicións e as incoherencias do PXOM de Vigo, ata as propias da consellería de Medio Ambiente.
.
ENTREVISTA A D. MANUEL VÁZQUEZ, CONSELLEIRO DE MEDIO AMBIENTE
05/05/2008
.
A Xunta tomará "todas as decisións" sobre a depuradora de Vigo no prazo dun mes.
A Xunta aínda non definiu o tipo de depuradora que se construirá en Vigo e ata se terá que levar a outro lugar, en función da opción elixida.
.
.
DECLARACIÓNS DE D. MANUEL VÁZQUEZ
21/11/2006
.
Con todo, a hipótese de trasladala a outro emprazamento tería consecuencias todavía máis importantes. «Se leva a outro lado entón non pode aprobarse ou Plan Xeral xa que implicaría unha modificación substancial do documento».
..
.
RESOLUCIÓN DA CONSELLERÍA DE MEDIO AMBIENTE DE 28 DE MARZO DE 2008
.
Saneamento: Na documentación adicional remitida polo concello de Vigo con data 10 de xaneiro de 2007 indicar que as necesidades de depuración poderían cubrirse coa mellora e ampliación dá EDAR do Lagares. Na resolución desta Dirección Xeral do pasado 10 de setembro, establecíase que unha vez resolta a situación dá nova depuradora de Vigo, a ampliación proposta dá depuradora na desembocadura do Lagares debía quedar plenamente recollida no PXOM tendo presente que non podería afectar ós ámbitos de especial protección contiguos (requisito cuarto de antedita resolución).
Ó respecto do saneamento, ou Estudo de Sostibilidade Ambiental, Impacto Territorial e Paisaxístico (ESAITP) do documento de PXOM aprobado provisionalmente ou pasado 29 de decembro recolle na páxina 19, ademais dos cambios realizados para incorporar ou requisito terceiro (transcrito non punto anterior), que "A ampliación de dita depuradora queda efectivamente recollida non PXOM e non afecta aos solos rústicos de especial protección contiguos" en cumprimento do requisito cuarto.
.
ENTREVISTA A Dª MARIA JOSÉ CARIDE, CONSELLEIRA DE POLÍTICA TERRITORIAL
4/05/2008 -
.
Comprometeuse a resolver o Plan Xeral nun mes, e pasou o prazo. ¿Por que se atrasa?
- Estamos terminando a análise rigorosa de todos os seus aspectos. O traballo está moi avanzado e espero que, como máximo, en dez días poderá quedar resolto. O prazo legal é de tres meses, e estamos facendo un gran esforzo para cumprir o noso compromiso de aceleralo.
- ¿Pode anticipar xa se haberá unha aprobación total ou parcial?
- Debemos ser precavidos. Necesitamos unha visión global. Hai que comprobar todo, e ata o final non se decide o resultado.
.

luns, 5 de maio de 2008

ESPAÑA NON PROTEXE OS SEUS MARES

España protexe as súas montañas e non os seus mares
.
Case as tres cuartas partes do territorio español por riba dos 1.500 metros contan con espazos protexidos. Tan só o 3% da superficie mariña, pola contra, estáo.

Ademais da escaseza de áreas mariñas protexidas, os humedais e os ecosistemas fluviais e costeiros son os segundos grandes ausentes. Só o 14,3% dos ríos conta con algunha figura de protección, e especialmente negativa é a presenza de espazos naturais no Duero, Guadiana, Júcar, Galicia costa, Tajo e Segura, por debaixo do 10%. Das 48 categorías de protección recollidas na lexislación española, só unha, a reserva fluvial, está dedicada a estes espazos. Entre 1987 e 2000, o 12% dos ríos e o 45% das marismas desapareceron.
Na costa española salienta a ameaza do urbanismo fronte á conservación. O 36% do litoral conta con algunha figura de protección, pero con grandes diferencias entre comunidades. Cataluña e Galicia teñen a metade da súa costa protexida, fronte a tan só o 14% do litoral vasco e o 15% do asturiano.Outro dos ecosistemas pouco representado na rede de parques e reservas é o agrícola, tan só o 10% dos cultivos, a pesar da súa importancia para aves esteparias e multitude de insectos. A maior parte das áreas con protección (64%) corresponde a zonas forestais de coníferas, caducifolios, encinares, mato boscoso e pastizales naturais.

.

domingo, 4 de maio de 2008

POLÍTICOS DUN MILLÓN DE EUROS

O paso da política á empresa privada apenas ten dificultade.
..
O Goberno se autocontrola en casos de conflito de intereses de altos cargos.
.
A lei nunca estableceu verdadeiros mecanismos para impedilos.
.
O presidente do Goberno declarouse "desagradablemente sorprendido", aínda que non se pronunciou en público. Para Mariano Rajoy é "inaceptable e moi pouco serio". A Gaspar Llamazares parécelle "impresentable". As grandes construtoras ofrecéronlle a David Taguas, ex director da Oficina Económica do Presidente, que sexa o novo presidente do seu lobby, Seopan. Taguas estaba fai só catro meses nun posto privilexiado, con acceso a todos os resortes da política económica, a visible e a invisible, de España. Non hai practicamente políticos, especialmente socialistas, a quen se lles pregunte estes días e, en privado, non poñan o berro no ceo.
.
toda a información, aquí...

sábado, 3 de maio de 2008

venres, 2 de maio de 2008

OS POLÍTICOS...

XURO OU PROMETO POLO MEU HONOR CUMPRIR FIELMENTE COAS OBRIGAS DO MEU CARGO, GARDAR E FACER GARDAR A CONSTITUCIÓN.
.
A POLÍTICA É O ESPECTÁCULO DO NOVO CIRCO ROMANO. LEVADO ATA OS FOGARES, CAFETERÍAS E CENTROS SOCIAIS CONVERTE AOS CIDADÁNS EN ESPECTADORES E AOS REPRESENTANTES DOS CIDADÁNS EN ACTORES PROFESIONAIS.
.
A DEMOCRACIA CONSISTE EN VOTAR POLO ACTOR QUE MÁIS GUSTE. ELES FAN O GUIÓN, DIRIXEN A OBRA E REPÁRTENSE OS PAPEIS.

CONSEGUIRON FACER TAN DIFÍCIL A DEMOCRACIA COMO ATRAVESAR A PANTALLA DA TELEVISIÓN.
.
E ESTASE TAN BEN NA CASA.........ATA QUE TE A DERRUBAN.
.
Núñez Feijoo aprobou o plan de Ourense malia coñecer as súas irregularidades. O entón conselleiro sabía que o Concello cambiara o planeamento:
..
A Consellería de Ordenación do Territorio encabezada no 2003 polo actual líder do PP, Alberto Núñez Feijoo, tivo constancia documentada, en abril daquel ano, de que o planeamento urbanístico de Ourense exposto ao público no Museo Municipal non era o mesmo que aprobara inicialmente o Concello un ano antes. Tanto o entón alcalde de Ourense, o popular Manuel Cabezas, como o propio Núñez Feijoo, recibiron sendas notificacións dun particular, con acta notarial das irregularidades, alertándolles do "cambiazo" dos planos.
.

Nuñez Feijóo aprobou o Plan Xeral do Pino pese aos informes en contra de Cultura.
.
A Consellería de Política Territorial que presidía Alberto Núñez Feijóo aprobou de 2003 o Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM) do concello do Pino, pese ao ditame en contra da Dirección Xeral de Patrimonio da Consellería de Cultura do seu propio Goberno que informou desfavorablemente contra o citado plan.O informe do departamento de Pérez Varela aludía o 25 de abril de 2003 á necesidade de protexer no planeamento do concello coruñés "aqueles espazos que polos seus valores deben ser obxecto dunha especial protección arqueolóxica" e requiría ao goberno local para que incluíse "un catálogo completo e pormenorizado dos xacementos" así como "unha ordenanza de chan rústico de protección de Patrimonio".

toda a información, aquí...

¿tampouco desta vez os políticos teñen responsabilidades penais?

¿non vai actuar dunha vez os fiscais e xuíces contra a corrupción urbanística?

A lei establece con claridade que a responsabilidade última dos plans urbanísticos depende do conselleiro/a de Política Territorial". Ademais " a día de hoxe" Núñez Feijóo, o "gran instigador de todo isto" e "máximo responsable", non se pronuncia para explicar "que estivo facendo co urbanismo salvaxe deste país". Os poderes públicos deben investigar a xestión "irresponsable" de Núñez Feijóo á fronte da consellería de Política Territorial.

CORRUPCIÓN URBANÍSTICA



xoves, 1 de maio de 2008

PLAN XERAL, MAIS QUE ILEGAL

OS CIDADÁNS DE VIGO PAGAMOS MOI CARO A REPRESENTACIÓN DUNHA OBRA SURREALISTA NO CONCELLO. LEVA MÁIS DE 7 ANOS REPRESENTÁNDOSE.
.
PAGÁMOSLLE A CONSULTORA GALEGA MÁIS DE 500 MILLÓNS DE PESETAS E APROBAMOS UN PXOM INÚTIL, E LOGO CONTRATAMOS (E PAGAMOS) OS ESTUDOS E ELABORAMOS OS PLANS QUE NECESITAMOS.
.
MOBILIDADE SOSTIBLE
.
1).O CONCELLO DE VIGO NON REALIZA UN ESTUDO DE MOBILIDADE SOSTIBLE PARA O PXOM, COMO ADVIRTE A RESOLUCIÓN DA CONSELLERÍA DE MEDIO AMBIENTE DE 10/09/2007, Páxina. 5 "Ao non existir un estudo específico sobre a integración de criterios de mobilidade sostible no PXOM do Concello de Vigo.
.
2).SEN ESE ESTUDO O PLAN INCLÚE INFRAESTRUCTURAS SEN ESTAR TECNICAMENTE XUSTIFICADAS E DE ALTO IMPACTO AMBIENTAL COMO É A ROLDA DE VIGO.
.
3).AGORA, IMPRUDENTEMENTE:
.
a)SEN ESTAR APROBADO O PXOM E ENTRANDO DENTRO DO POSIBLE QUE SEXA DEVOLTO DESDE SANTIAGO
.
b)TÉNDOSE QUE ADAPTAR O PXOM (NON APROBADO) AO PLAN SECTORIAL DE VIGO (QUE SERÁ DECLARADO SUPRAMUNICIPAL)
.
4).ABEL CABALLERO CONTRATA POR 20 MILLÓNS DE PESETAS "UN ESTUDO QUE AVALIARÁ AS NECESIDADES PRESENTES E FUTURAS DO TRÁFICO"
.
Ou Concello elaborará un plan de mobilidade para ou estudo do tráfico
.
Ou Concello destina 120.000 euros para un estudo que avaliará as necesidades presentes e futuras do tráfico, atendendo ao Plan Viario preparado para Vigo pola Consellería de Política Territorial dá Xunta de Galicia e as infraestructuras do futuro Plan Xeral.
..
ver a información aquí....
.
SOGAMA
..
1. NON HAI UNHA VERDADEIRA XESTIÓN DOS RESIDUOS SÓLIDOS URBANOS (RR.SS.UU) EN VIGO.
.
2. NIN HAI UN ESTUDO NIN UN PLAN ESPECÍFICO PARA A REDUCCIÓN E XESTIÓNS DOS RR.SS.UU. EN VIGO NO PXOM
.
3. AGORA O SR. CABALLERO VAI ELABORAR UN PLAN INTEGRAL DE TRATAMENTO DE RESIDUOS SÓLIDOS URBANOS.
.
Abel Caballero tamén anunciou a elaboración dun Plan Integral de Residuos Sólidos Urbanos, que estará terminado antes dun ano co obxectivo de potenciar a reciclaxe, de modo que redúzanse os gastos que xera a intervención de Sogama no proceso de tratamento deses residuos. Ademais, lembrou que a reciclaxe "non costa diñeiro e o Concello ingresa recursos".
.
.
EN RESUMO:
.
O SR. CABALLERO COAS SÚAS ACTUACIÓNS ESTÁ DEMOSTRANDO QUE O PXOM NON CONTÉN NIN OS ESTUDOS NIN OS PROXECTOS MÍNIMOS PARA DAR SOLUCIÓN AOS PROBLEMAS E ÁS NECESIDADES DE VIGO. E AGORA TEN QUE CONTRATALOS.
.
O PXOM NON SERVE NIN PARA SOLUCIONAR OS PROBLEMAS DE TRÁFICO NIN PARA XESTIONAR OS RESIDUOS SÓLIDOS URBANOS.
.
O PXOM É INÚTIL PARA VIGO. SÓ SERVE PARA INTENTAR LEGALIZAR EDIFICIOS ILEGAIS E PARA QUE CONSULTORA GALEGA LEVASE DE VIGO MAIS DE 500 MILLÓNS DE PESETAS, O BNG É O ÚNICO CULPABLE DE ESTA DESFEITA.
.
O PLAN SERÁ DECLARADO NULO DE PLENO DEREITO NOS TRIBUNAIS.
.
POR OUTRA PARTE O SR. VÁZQUEZ, CONSELLEIRO DE MEDIO AMBIENTE COMETEU UNHA ILEGALIDADE E FOI BENEVOLENTE CO SR. CABALLERO COA RESOLUCIÓN DA CONSELLERIA DE MEDIO AMBIENTE DO 28 DE MARZO DE 2008.

CONSELLERÍA MEDIO AMBIENTE, UN MONSTRO


"A planta de Sogama en Cerceda é un monstro que só trata a metade dos contedores que chegan, e recicla unicamente un 14%".
..
A planta de Nostián, que trata os residuos de toda a comarca da Coruña co sistema de maior garantía medioambiental de todos os implantados en Galicia, só recicla o 55% das lixos que recibe, segundo admitiu a concelleira de Medio Ambiente, a socialista Nieves Vázquez, nun pleno extraordinario sobre o estado da planta. Aínda que o obxectivo da reciclaxe era dun 72%, Manuel Vázquez, Conselleiro de Medio Ambiente, defendeu que o sistema de tratamento da Coruña é a mellor opción e a máis comprometida coa sostenibilidade, posto que "trata un 100% dos residuos, mentres a planta de Sogama en Cerceda é un monstro que só trata a metade dos contedores que chegan, e recicla unicamente un 14%".
Nostián foi o emblema da conversión ao ecoloxismo do goberno local despois do derrumbe, en setembro de 1996, de miles de toneladas de lixo acumuladas no escorredoiro de Bens, e foi deseñada para tratar separadamente a materia orgánica e a inorgánica. Coa primeira elabórase compost para xardinería ou agricultura e da súa descomposición controlada obtense enerxía. Os rexeitamentos da inorgánica, despois dos aproveitamentos clásicos de papel, vidro ou metal, almacénanse e destínanse á planta de Sogama.
O problema é que as deficiencias no deseño da planta foron acumulando as toneladas de materia sen tratar, segundo reiterou a oposición practicamente desde a súa posta en marcha, en xaneiro de 2002.

mércores, 30 de abril de 2008

¿QUE OCORRE CAS VERTEDURAS EN GALICIA?

De todos é sabido que Galicia soporta uns altos índices de contaminación e que os ríos sofren especialmente este problema. A industrialización de Galicia, incluso a máis recente, fíxose de lombos ao sentir social, ao avance tecnolóxico e á lei no que fai á minimización de verteduras refírese, xa que os últimos casos dos escapes de hidrocarburos ao Ulla e ao Miño ou o famoso Umia de cor turquesa por mor de Brenntag, non poden considerarse debidos á forza maior, ao imprevisible ou a un «acto de Deus», como din os ingleses.
Falamos de que a realidade se impón diante do esixido pola Directiva Marco da Auga e a consecución do bo estado ecolóxico porque chegamos tarde diante da indispensable reconversión ambiental do tecido industrial galego. Os casos do Ulla e do Miño van da man das rías de Vigo, Pontevedra e O Burgo, da falta de depuración axeitada en orixe dos numerosos polígonos industriais erguidos sen criterio territorial algún, co Porriño á cabeza; da consideración das rías como solo industrial e da inxente polución difusa agrogandeira e forestal. A todo iso hai que sumar a urbanización desatinada do territorio da última década, que alcantarilliza innumerables ríos e aumenta a contaminación e os custos do seu tratamento. O rocambolesco da depuración das augas residuais de Vigo xa serve de exemplo internacional para ilustrar o problema.
O caos de ordenación territorial é a consecuencia dunha colonización doméstica do territorio sen ningunha consideración ambiental, cuxas consecuencias económicas non se reducen a unhas paradas biolóxicas no marisqueo, senón que afecta a todo o ciclo productivo. A internalización dos custos ocultos mostraríanos que Galicia perde moito a curto, medio e longo prazo cando se vive de lombos ao mero sentido común e ás leis básicas da Natureza. Lembremos ademais os millóns de euros perdidos en depuradoras municipais pechadas por falta de mantemento aos poucos meses da súa inauguración co debido boato. Levamos desde a Conferencia de Estocolmo de 1972 falando de que «quen contamina paga», pero a tozuda realidade dinos que a captura do regulador e a falta de competencia real entre as empresas galegas converten dito lema en «contamina o que queiras», «paga e contamina» ou incluso en «contamina e cobra a túa subvención». Se engadimos o que os ríos galegos, propiedade de feito das empresas do sector, xa non son tales, pois convertéronse en enormes bañeiras en salto de auga para fins hidroeléctricos e perderon así o seu potencial depurador, os esforzos que dediquemos a reverter os efectos desta lacra serán cada día maiores.
.
Pedro Brufao Curiel Catedrático interino de Dereito Administrativo, presidente de AEMS Ríos con Vida

CONTAMINACIÓN LUMÍNICA EN VIGO


¿QUE SENTIDO TEN O ALUMEADO NAS ÁRBORES?
.
¿NON PODEMOS O NON SABEMOS AFORRAR ENERXÍA?
.
¿QUE TEN PENSADO O CONCELLO DE VIGO?
.
A contaminación lumínica é un problema que nos afecta a todos e non só a aqueles que gusten de admirar as marabillas que o cosmos ofrécelles desde as xa limitadas posibilidades dos seus telescopios, prismáticos ou a simple vista.
A contaminación lumínica é sinónimo de desperdicio enerxético, de ignorancia e irresponsabilidade administrativa. Desde os gobernos, acúsanos aos cidadáns de falta de concienciación na correcta utilización dos recursos enerxéticos, cando a realidade é que son estes e só estes, os responsables directos da mala xestión de, entre outras cousas, os alumeados públicos.
Existen solucións pero tamén existe falta de vontade e evidentemente, mentres haxa unha falta de vontade, non existirán solucións.

martes, 29 de abril de 2008

Á AXENDA 21 LOCAL

A XUNTA DE GALICIA E O CONCELLO DE VIGO NON CUMPREN COA AXENDA 21 LOCAL
.
A Axenda 21 Local é un documento que desenvolve un Plan Estratéxico Municipal baseado na integración, con criterios sostibles, das políticas ambientais, económicas e sociais do municipio, e que xurde da participación e toma de decisións consensuadas entre os representantes políticos, persoal técnico municipal, axentes implicados e cidadáns do municipio.
Este instrumento de xestión, de carácter non vinculante, xurde do "Programa Global para o Desenvolvemento Sostible no século XXI", enmarcado dentro da "Conferencia das Nacións Unidas sobre Medio Ambiente e Desenvolvemento Sostible", celebrada en Río de Janeiro en xuño de 1992.
Devandito Programa, tamén denominado Programa 21, senta as bases para desenvolver unha política ambiental global e mundial de forma estruturada, programada e cuxo desenvolvemento sexa iniciado e promovido polas entidades locais ou rexionais.
No capítulo 28 do Programa 21 faise un chamamento ás autoridades locais para que elaboren unha Axenda 21 Local. O principio de responsabilidade compartida e colaboración é básico para a implantación de estratexias de Desenvolvemento Sostible a nivel local, polo que se insta ás autoridades locais á procura de consenso e a iniciar un diálogo cos seus cidadáns, organizacións cívicas, empresariais e industriais locais e empresas privadas para aprobar a Axenda 21 Local.
O fundamento teórico do proceso de Axenda 21 Local é o principio da sostenibilidade local, polo que persegue integrar unha xustiza social, unha economía sostible e unha contorna e capital natural duradeiro para lograr un equilibrio sostible que se traduza nunha mellora da calidade de vida. Xa que logo, a sostenibilidade local é o resultado do equilibrio entre sostenibilidade ambiental, sostenibilidade económica e sostenibilidade social.
Sostenibilidade ambiental en tanto que dependemos das funcións da nosa contorna, que prové de recursos, asimila residuos e refugallos e proporciona servizos ambientais (auga, clima, aire depurado, alimentos, fixación de CO2, esparcemento, etc), e necesitamos que estas funcións continúen.
O sistema económico actual fundaméntase na apropiación e explotación do capital natural, polo que este convértese no factor limitante do desenvolvemento económico. A sostenibilidade económica avoga por un desenvolvemento económico sostible, é dicir, un desenvolvemento baseado no coñecemento da capacidade de carga da contorna para non superala e permitir a recuperación e rexeneración do sistema natural ante as presións externas, así como na optimización do uso dos recursos de maneira que permita o desenvolvemento económico e obtéñase o mesmo ou ata un maior beneficio con menor consumo de recursos. Deste xeito, se internalizan os custos ambientais na economía municipal, beneficiándose diso a cidadanía en xeral.
Sostenibilidade social persegue, en relación cos anteriores, a satisfacción plena das necesidades da xeración presente garantindo que as xeracións futuras poidan satisfacer as súas. Para conseguir a sostenibilidade social a formación e información de todos os cidadáns é imprescindible, de maneira que todos participemos, de xeito máis ou menos activo, no proxecto de Axenda 21 Local, sendo unha participación ben fundamentada, baseada no coñecemento e concienciación da cidadanía. Esta debe verse e sentirse implicada.
A Axenda 21 Local converteríase no instrumento que permitiría a evolución do municipio cara a un equilibrio que debe ser en cada momento o óptimo, polo que non se busca un equilibrio estático senón dinámico que permita e persiga a mellora continua da calidade de vida, que os propios cidadáns queira, en cada momento; polo tanto como instrumento, debe ser versátil, para poder afrontar os retos que se produzan en cada momento.
A Axenda 21 Local é a ferramenta ou instrumento máis amplamente difundido e aceptado por parte das autoridades locais para abordar os graves problemas ambientais desde o enfoque de "pensar globalmente e actuar localmente", dado que, sen perder de vista o obxectivo global da protección do medio, é a nivel local onde se poden tomar decisións máis prácticas e, ademais, máis participativas. A Axenda 21 Local pretende pór en marcha un Plan de Acción para conseguir aplicar o desenvolvemento sostible á súa contorna humana, xa que as cidades constitúen un dos maiores focos de insostenibilidade do planeta e a actuación nelas é un tema prioritario, considerando que os actores pertinentes para a actuación na cidade son as autoridades locais e os cidadáns.
O aumento de coñecementos e experiencias na aparición de Axendas 21 Locais deixa ver as dificultades e vantaxes do proceso de elaboración e do seu desenvolvemento e utilización como instrumentos de participación na mellora da xestión ambiental das Administracións Locais.

A NOVA DEPURADORA CON VISTAS A RIA

A nova depuradora de Vigo podería chegar a dividirse en dúas para que a súa planta central caiba na zona prevista
.
A nova depuradora de Vigo ten que estar en funcionamento no ano 2011, tal e como prometeu a Xunta á Unión Europea. Os problemas xurdidos ao haberse advertido agora que a planta non cabe na zona que lle reserva o Plan Xeral, e que actualmente ocupa a depuradora que se pretende substituír, está levando aos técnicos das Administracións implicadas no proxecto a barallar con urxencia multitude de opcións antes de ter que chegar a exporse localizacións distintas á da desembocadura do río Lagares.
Os técnicos do Concello de Vigo e da concesionaria do servizo de augas da cidade relacionados co proxecto consideran que a nova planta terá que ocupar cando menos o dobre de superficie da actual. A estación inaugurada en 1998 -e que nunca chegou a funcionar correctamente, en parte polo espazo dispoñible- ten capacidade para tratar entre 1.500 e 2.000 litros por segundo, mentres que a nova deberá xestionar 6.000, co que se evidencia a súa necesidade de maior superficie.
.
Novos sistemas
.
A falta de espazo, como xa publicou La Voz o pasado sábado, foi aludida en forma de dúbida nun informe do secretario xeral do Concello vigués encargado polo alcalde da cidade, e como un feito fehaciente nun borrador entregado a pasada semana na alcaldía pola sociedade da Confederación Hidrográfica que valora as distintas posibilidades para a depuradora.
A utilización de novos sistemas de decantación en diversas alturas e tamén subterráneas por un método de membranas é a que centra na actualidade os traballos previos á entrega do anteproxecto da depuradora, pero os técnicos consideran que é unha saída pouco experimentada e con garantías moi condicionadas polo seu impacto visual, as características do chan e o espazo útil. Por iso, os especialistas que supervisan o proxecto tamén puxeron encima da mesa a posibilidade de dedicar a parcela reservada no Plan Xeral á planta central da depuradora, trasladando as fases de tratamento dos lodos a parcelas doutras zonas. Estas estarían conectadas coa depuradora a través de tubaxes subterráneas accionadas con mecanismos de bombeo.
.
Falta de espazo
.
En todo caso, tanto a solución que combina fases enterradas e en varias alturas, como a que divide en dúas zonas distintas o proceso, recalcan a falta de espazo co que se están atopando os responsables de realizar as diferentes propostas posibles para a planta e o seu anteproxecto. Segundo puido saber este xornal, ditas dificultades foron manifestadas tanto ao Concello como á Confederación Hidrográfica, organismos que serán finalmente os que decidan que solución adóptase.
As parcelas da depuradora de Vigo foron adquiridas por máis de 4,4 millóns de euros e ocupan 132.736 metros cadrados, dos que 89.728 atópanse en zona de dominio público terrestre e, polo tanto, sen posibilidade de uso. O Concello trata de obter polo menos a concesión da parte de parcela pública que xa ocupa a planta irregularmente para non ver acrecentados os problemas de espazo para a nova depuradora.
.
SOLUCIÓN: OS SISTEMAS DE DECANTACIÓN E DEPURACIÓN, TEÑEN QUE FACERSE EN ALTURA, CANTO MÁIS ALTO MELLOR. NA CUBERTA, CONSTRUIRANSE UNS PISITOS XEITOSOS QUE TERÁN UNHAS VISTAS MARAVILLOSAS Á RIA, O MALO DE TODO ISTO, É QUE ENTRARÁN EN XOGO OS ESPECULADORES E MAFIOSOS PARA FACERSE CO NEGOCIO, QUE MÁIS DA, EN VIGO TODO ISTO É NORMAL, TEMOS COMO EXEMPLO O PLAN XERAL (PXOM).
.
EN RESUMO: A ÚNICA LEI QUE CUMPREN: A LEI DE MURPHY
.
(SE ALGO PODE SAÍR MAL, SAIRÁ MAL)

luns, 28 de abril de 2008

A DEPURADORA, SEN ESPAZO

O informe interno confirma que Vigo derrochou en chan para a depuradora
.
O Concello adquiriu 73.136 metros de dominio público que non usou nin posúe
.
O Concello de Vigo pagou uns 390 millóns de pesetas pola adquisición de 73.136 metros cadrados de terreos de dominio público para construír a depuradora do Lagares, que finalmente non se instalou neles. Tampouco puido agrupar nin rexistrar a propiedade e dominio deses solares. É unha das conclusións que se derivan do informe encargado polo alcalde, Abel Caballero, para clarificar o proceso de adquisición de chan, no que o Concello, entre 1991 e 1996, gastou 777 millóns de pesetas, o que multiplica por 28 a cifra prevista no proxecto expropiatorio inicial (1989). O solar onde asíntase a depuradora, de 59.600 metros, custou 357 millóns de pesetas. O custo dos 73.136 metros "inútiles" seguirase pagando no recibo do auga ata 2016 se nada remédiao.
O informe que encargou Caballero ao secretario xeral, José Riesgo Boluda, e ao xefe da asesoría xurídica, José A. Blanco Serrano, a raíz das informacións publicadas polo PAÍS, confirma a adquisición masiva, mediante pagamento, de terreos de dominio público que logo non se usaron, pese ás estreitezas de superficie en que se construíu a depuradora. Pola súa vez unifica e clarifica un expediente disperso e caótico, do que só se tiñan referencias parciais.
A adquisición de terreos realizouse en tres fases que se solapan no tempo. O primeiro lote ou fase I, de 61.440 metros, procede do convenio con 76 teóricos propietarios. O mesmo cheo municipal que aprobou ese convenio, en novembro de 1991, aprobou a fase II a pedimento da Consellería de Ordenación do Territorio e Obras Públicas (COTOP), a disposición da cal o Concello tiña que poñer os solares para construír a depuradora e que reclamaba outros 13.992 metros. Un ano despois, a mesma COTOP confirmou un desprazamento na ubicación inicialmente prevista para a planta e reclamou outros 33.136 metros para o mesmo fin (fase III).
.
.

A IDENTIDADE DE UN POBO


MENTRAS O PXOM DE VIGO ATENTA CONTRA A IDENTIDADE E O TERRITORIO DE GALICIA, A ASOCIACIÓN "PONTE NAS ONDAS" TRABALLA ARREO PARA PRESENTAR UNHA NOVA CANDIDATURA PARA QUE SEXA RECOÑECIDA A TRADICIÓN ORAL GALEGO-PORTUGUÉS COMO PATRIMONIO DA HUMANIDADE.


CANDIDATURA DA ASOCIACIÓN PONTE NAS ONDAS:
.
.
.

NON TEMOS PARA COMER E COMPRAMOS...

¿QUEN QUERE FACER NEGOCIO COA UNIVERSIADA?
.
O orzamento para a Universiada dispárase ata case 500 millóns de euros
.
O reitor afirma que se construirán 2.500 vivendas que se poderían revender a cen mil euros cada unha.
.
¿NON AFECTA A CRISE ECONÓMICA AO CONCELLO, XUNTA E OUTRAS INSTITUCIÓNS? ¿NON HAI OUTRAS PRIORIDADES MAIS URXENTES? ¿OS POLITICOS PENSAN NOS CIDADÁNS?
.
O orzamento da Universidade de Vigo é de 492,7 millóns de euros. Son as cifras manexadas polo Concello e a Universidade de Vigo se a cidade é elixida o próximo 31 de maio en Bruxelas como sede da olimpíada universitaria do ano 2013.
Do monto total, 448,8 millóns serían investimentos en instalacións financiadas polo Goberno central, Xunta de Galicia, o Concello, a Deputación, a Universidade e o Consello de Universidades. Segundo o tenente de alcalde, Santiago Domínguez, as institucións públicas debería desembolsar as súas achegas ao longo de cinco anos, desde o 2008 ata a data de celebración.
Deste diñeiro para edificios 310 millóns irían destinados á construción da vila olímpica; 138,5, empregaríanse na construción e remodelación de instalacións deportivas -que seguirían usándose no futuro- e tres millóns máis de euros noutras infraestruturas.
O presidente da Xunta e secretario xeral do PsdeG, Emilio Pérez Touriño, deu instrucións para arrefriar o soporte do seu partido á candidatura viguesa, temeroso de que ás arcas públicas galegas poida nacerle unha nova Cidade da Cultura no sur de Galicia, e tamén xestionada directamente polo BNG (que perdeu o norte), cando a cidade olívica ten sen resolver problemas non menores relacionados coa accesibilidade, o porto, o solo industrial...

domingo, 27 de abril de 2008

21.065 VISITAS-21.065 SINATURAS

670 ENTRADAS PUBLICADAS
.
21.O65 PÁXINAS VISITAS
.
GRAZAS POLA SÚA CONFIANZA.