ESPECULACIÓN URBANÍSTICA

LOITA CONTRA A CORRUPCIÓN URBANÍSTICA

Zapatero atribuye la corrupción urbanística a la Ley del Suelo de la etapa del PP

El presidente asegura en Murcia que no enfrentará a los españoles a causa del agua

Para empezar la campaña electoral, el presidente del Gobierno, José Luis Rodríguez Zapatero, eligió como tema esencial la lucha contra la corrupción urbanística y la especulación salvaje. Y para esa denuncia nada mejor que Murcia, asolada por presuntas irregularidades y denuncias de enriquecimientos ilícitos. El líder del PSOE achacó a la recién derogada Ley del Suelo de 1998, del Gobierno del PP, haber favorecido "la corrupción urbanística" al permitir "el todo vale" en materia de suelo. También en Murcia aseguró que favorecerá las necesidades de agua de la región pero sin enfrentar a los españoles.

"Basta ya". Éste es el grito que dio Zapatero anoche en Murcia para simbolizar su firme propósito de "poner freno a los intereses privados, a los especuladores, a la corrupción urbanística que creció con la ley del PP de hace 10 años". De inmediato recordó que sólo hacía 24 horas que el Congreso de los Diputados había dado luz verde a la nueva Ley del Suelo que sustituye a la que partía de la filosofía de que "todo el suelo es urbanizable".

El PP se ha opuesto a esta nueva ley y el presidente del Gobierno se preguntó cómo es posible que Mariano Rajoy "todavía defienda que hay que liberalizar más el suelo". Y advirtió: "Vamos a perseguir a los que intentan lucrarse con la corrupción urbanística, con el dinero público".
Todas estas referencias al suelo y a la corrupción urbanística tuvieron un éxito notable, a juzgar por los aplausos con que le correspondieron los casi 7.000 murcianos que abarrotaban el Palacio de los Deportes. Éstos agradecían con sus muestras de entusiasmo que el líder socialista hubiera elegido Murcia para empezar la campaña electoral.
Murcia es precisamente una de las comunidades en las que el PP suele obtener sus resultados más espectaculares. Aunque en las pasadas elecciones el PSOE logró un avance sensible, los populares gozan de un colchón de votos más que mullido. Actualmente, la Cámara murciana se compone de 28 miembros del PP, 16 del PSOE y uno de Izquierda Unida. El PP sobrepasó seis puntos la mayoría absoluta. Ahora, los socialistas tienen un nuevo candidato, Pedro Saura, diputado nacional, en el que confían para achicar algunos espacios más de los que les separan con el PP.
La última encuesta del CIS confirma los augurios de los anteriores sondeos, según los cuales todo va a quedar igual. Pero tanto el candidato a la presidencia, Pedro Saura, como la aspirante a la alcaldía de la capital, María José Alarcón, dieron muestras de escasa resignación y derrocharon entusiasmo. Saura fue directamente contra el presidente de la comunidad autónoma, Ángel Luis Valcárcel, a quien acusó de querer mantenerse en el poder más tiempo "para que se enriquezcan más sus amigos y sus familiares".
El candidato murciano no habló del agua, asunto que ha traído de cabeza a los socialistas de esta región por llevar Zapatero adelante una política contraria al trasvase del Ebro. Ahora han levantado cabeza al tomar como argumento las infraestructuras que el Ejecutivo ha comprometido con esta región visitada continuamente por la ministra de Medio Ambiente, Cristina Narbona. El presidente aseguró que sería sensible a los problemas del agua de Murcia y ya está tomando medidas, pero "sin hacer demagogia ni enfrentar a los españoles de diferentes comunidades autónomas". Y a pesar de las necesidades del agua de esta región, el público que asistió a este primer mitin de Zapatero también le mostró su apoyo en este pasaje.
EL PAIS

NOVA LEI ESTATAL DO SOLO

Zapatero destaca que la ley del suelo acaba con la corrupción

.
El Congreso aprueba la nueva normativa con la única oposición del PP

.
El texto incrementa hasta el 30% la reserva de terreno destinado a vivienda protegida
.
«Esta nueva ley de suelo aumenta el número de viviendas protegidas, conduce el crecimiento urbano, protege el patrimonio paisajístico y medioambiental de nuestras ciudades y pueblos, aumenta la transparencia para combatir radicalmente las irregularidades y la corrupción en el ámbito urbanístico». Con estas palabras, el presidente del Gobierno, José Luis Rodríguez Zapatero, saludó el nacimiento de la nueva ley del suelo, que fue aprobada ayer en el Congreso de los Diputados con el apoyo de todos los grupos políticos, salvo el PP. La norma resulta un marco general de mínimos que deberán respetar todas las comunidades. En una intervención inesperada, el jefe del Ejecutivo puso fin a un año y medio de debate, siempre con la oposición del PP, que ha negado uno por uno todos los supuestos beneficios que han otorgado PSOE, IU y los nacionalistas a esta nueva regulación. Esta norma sustituye a la Ley del Régimen del Suelo de 1998. El texto entrará en vigor el próximo 1 de julio.

Entre las medidas más destacables aparece la figura del agente urbanizador, que actuará como intermediario entre la Administración y los propietarios a la hora de tramitar la urbanización de un terreno. Pero la ley presenta otras actuaciones también novedosas.

.

Valoración de suelos

.

Entre las medidas más polémicas, particularmente rechazada por los promotores, destaca el nuevo sistema de valoración del suelo, que considera sus características objetivas y el destino que tenga en ese momento, así como sus rendimientos de explotación. Por contra, excluye de la valoración sus expectativas de futuro, si bien permite ampliar el precio hasta un máximo del doble por factores objetivos, como la accesibilidad a núcleos de población. Según afirman los que se oponen a esta regulación, sólo servirá para abaratar las expropiaciones de los terrenos.

.

Vivienda protegida

.

El fomento de este tipo de residencia es otro de los ejes. A partir de julio, toda operación urbanística estará obligada a establecer una reserva de suelo del 30% (40% en Galicia), que se destinará a la construcción de viviendas de VPO. Actualmente, la legislación da libertad a las distintas Administraciones autonómicas para fijar sus cuotas de vivienda social. Además, establece un porcentaje de cesión del suelo a los ayuntamientos de entre el 5 y el 15% para las dotaciones municipales. También prohíbe vender o subastar terrenos públicos destinados a VPO por encima del valor máximo de repercusión de esos suelos para ese uso.

.

Control urbanístico

.

Con ánimo de disponer de mecanismos que sirvan para controlar el crecimiento de los municipios, esta norma establece la revisión de todas las actuaciones urbanísticas cuando conlleven, por sí mismas o en unión a las aprobadas en los últimos años, un incremento superior al 20% de la población o de la superficie de suelo urbanizado en el municipio.

.

Corrupción

.

La norma obliga a que las permutas de terrenos y los convenios urbanísticos pasen por los plenos de los ayuntamientos, o a que en toda recalificación o aumento de la edificabilidad se haga constar la identidad de los cinco propietarios anteriores de las parcelas. Asimismo, se exige el sometimiento obligatorio a información pública de los planes y convenios urbanísticos antes de su aprobación por los ayuntamientos. Incluso éstos deberán publicar en Internet y tener a disposición de los vecinos copias en papel de los planes vigentes. El nuevo marco exige que los concejales y directivos municipales declaren públicamente sus bienes y actividades.

.

Defensa medioambiental

.

En este plano, la ley del suelo hace hincapié en la especial protección de la que gozan los espacios naturales. Así, pone fin al principio que regía con la anterior norma de que todo el terreno es urbanizable, ya que esta filosofía acaba siendo una tentación para la especulación y para las irregularidades urbanísticas, según destacó el propio presidente del Gobierno en su intervención.

.

Terrenos incendiados

.

Los terrenos forestales incendiados se mantendrán en la situación de suelo rural a los efectos de esta ley y estarán destinados al uso forestal, al menos durante el plazo previsto en el artículo 50 de la ley de montes, con las excepciones en ella previstas. La administración forestal deberá comunicar al Registro de la Propiedad esta circunstancia.

AS CONSTRUCCIÓNS EN GALICIA

Galicia construíu 17.949 millóns de metros na costa en só seis anos

.

Os 72 concellos do litoral asumen o 49% das edificacions levantadas desde o 2000

.

Cubrirían toda a superficie das provincias da Coruña e Lugo nunha única planta

.

Unha de cada dúas vivendas está situada nalgún dos municipios marítimos

.

A presión urbanística sobre a Galicia costeira é tan evidente que entre o ano 2000 e finais do 2005 os habitantes dos municipios do litoral soportaron a construción de 17.949 millóns de metros cadrados de edificacions residenciais, industriais, comerciais, lecer e de servizos. É dicir, en tan só seis anos edificouse xunto á costa tanto como para cubrir cun edificio de planta baixa toda a superficie das provincia da Coruña e Lugo xuntas, ou o que é o mesmo, o 60% do solo existente en toda a comunidade.

O desequilibrio urbanístico está resultando por iso tan evidente entre a costa e o interior que os 72 municipios que miran cara á o mar albergaron o 49% das construcións de todo tipo levantadas nos seis anos citados. Mentres, os 243 concellos do interior deron espazo para outros 18.608 millóns de metros cadrados de nova planta que o sector creou en Galicia no período de referencia, cuxos datos acaba de publicar o Instituto Galego de Estatística (IGE).

.

Lei do litoral

.

Evidentemente, unha pequena porción dese volume construído fronte á costa galega asenta os seus cimentos na franxa de 500 metros na que desde o martes a Xunta, apoiada polo Parlamento, prohibirá novas edificacions de xeito temporal ata que se aprobe o plan da costa e, con el, o ámbito de protección de cada zona. Pero tamén está abofé que a presión urbanística rodea o espazo máis próximo ao mar nos núcleos onde maior expansión poblacional estase rexistrando. Polo seu volume e actividade, A Coruña e Vigo, por esa orde, encabezan o ránking constructivo da Galicia litoral, pero núcleos como Narón, Oleiros, Sada ou Arteixo se intercalan no listado por diante de grandes urbes como Pontevedra, Vilagarcía ou Ferrol, dando conta do surgimiento de novos polos de atracción, tanto residencial como industrial e comercial.

.

Sanxenxo, caso especial

.

Caso especial é o da localidade turística de Sanxenxo, que con só 16.914 habitantes censados, é a décima localidade costeira galega con máis superficie de nova planta construída entre o ano 2000 e a conclusión do 2005, cunha media anual de 84,6 millóns de metros cadrados levantados, e puntas como a alcanzada fai ano e medio, exercicio no que se roldaron 125 millóns de metros xerados polo sector da construción en devandito término municipal.

En valores absolutos, é a provincia da Coruña a que máis volume construído alcanzou, segundo os datos do IGE. Nos seus 41 municipios costeiros xeráronse 9.782 millóns de metros cadrados de obras. Devandita cifra equivale ao 59% das novas construcións, residenciales ou non, que concluíron nos seis anos citados. A presión do ladrillo é maior ata na provincia de Pontevedra, xa que as 24 localidades costeiras tiveron que acoller o 62% dos metros cadrados totais construídos na demarcación entre o período 2000-2005. En total, foron 7.162 os millóns de metros creados con cemento e ladrillo na provincia.

Lugo, con oito concellos bañados polo mar, tampouco se queda atrás no repunte do ladrillo, dando unha idea da revalorización urbanística da súa costa, cada vez máis ansiada por mor da saturación das dúas provincias do oeste. En total, Barreiros, Cervo, Burela, Foz, Ribadeo, Ou Vicedo, Viveiro e Xove absorberon o 20% de todas as construcións da provincia, con algo máis dun millón de metros cadrados de nova planta levantados soamente entre os anos 2000 e o 2005

A VOZ DE GALICIA

MAIS NOTICIAS NA VOZ DE GALICIA

A COSTA GALEGA

As construcións modifican o 75% da costa

.

O trazo da costa galega (máis de 1.600 quilómetros) viuse brutalmente transformada pola man humana nas últimas dúas décadas: un 75% da liña do litoral sufriu modificacións artificiais, un parámetro similar ao da Costa do Sol, ao ser espazos virxes convertidos en chans ocupados por residencias ou outras infraestructuras.

Este proceso constátase sobre todo na edificación de vivendas, que nos 87 municipios costeros de Galicia aumentou, de media, un 80% en cinco anos (2001-2006). Nalgunhas localidades, estas cifras dispáranse, como é o caso de Malpica (A Coruña), cun incremento de 1.700% de vivendas; Fisterra, un 444%, ou na Mariña lucense, onde, por exemplo, en Foz visáronse o ano pasado máis vivendas novas (3.207) por exemplo que na cidade da Coruña.

Todos estes datos do informe Corine Land Cover, elaborado pola Axencia Europa de Medio Ambiente e o Instituto Nacional Xeográfico, completados con recuentos do propio Colexio de Arquitectos de Galicia (COAG), serven para ilustrar as impactantes fotografías da exposición sobre os cambios de uso do solo que, organizada polo Observatorio Español da Sostenibilidad, inaugúrase hoxe na sé coruñesa do COAG.

As imaxes da exposición mostran a transformación artificial de localidades costeiras como Burela, Portonovo ou Ferrol así como a desaparición, entre outras, de dúas praias urbanas da Coruña para situar unha piscina privada (no arenal do Parrote) ou un varadero e un aparcadoiro de coches (en Oza).

Cifras e fotos sobre o rápido proceso de artificialización do litoral galego que avalan a oportunidade da lei de medidas urxentes de protección do litoral aprobada onte no Parlamento, destacou o presidente da delegación coruñesa do COAG, Alberto Unsain. E a pregunta agora é se se estará a tempo" de poñer coto a esta perigosa edificación da costa. E diso dependerá, alertó este arquitecto, de que se cumpra de verdade esta nova norma nunha comunidade, recordou, onde o 95% dos seus habitantes viven nun territorio "cuxo urbanismo é ilegal" porque nunca chegou a aplicarse a lei do solo en vigor.

A LEI DO SOLO

Unha oleada imparable

.

Cando no ano 2002, o entón conselleiro de Política Territorial, Alberto Núñez Feijóo (PP), tramitou unha nova Lei do solo para Galicia, o efecto chamada foi tan intenso que as principais promotoras inmobiliarias españolas (empresas valencianas e madrileñas) comezaron a comprar millóns de metros cadrados na costa galega. O caso é que a presión inmobiliaria tampouco cesou coas supostas medidas proteccionistas do novo Goberno do PSOE e o BNG.

No ano 2006 batéronse todos os récords de edificacións de vivendas en Galicia e a previsión é que este ano a construción aínda aumente por encima do 33%.

A presión sobre o territorio costeiro é tan forte que, neste momento, os alcaldes están tramitando (legal ou ilegalmente) a construción de 45 grandes urbanizacións en primeira liña de costa, 17 campos de golf e 24 portos deportivos.

"Non é imparable. En Nigrán demostramos que se os veciños mobilízanse, pódese parar un plan urbanístico e pódese deter esta tolemia inmobiliaria", sinala un dos portavoces dun novo movemento, Galicia non véndese, xurdido estes meses en Galicia, e que conseguiu xuntar a máis de cincuenta asociacións ecoloxistas de todo o territorio. Os datos indican que en 2006 construíronse en Galicia case 42.300 pisos e chalés e que en 2007 faranse 56.000 máis.

EL PAIS

A CORRUPCIÓN DO LADRILLO

O ladrillo entra nas urnas

O Consello de Contas revela que o urbanismo só aporta o 3% dos ingresos municipais. Os concellos insisten en duplicar o número de vivendas construídas en Galicia

O urbanismo converteuse na principal pelexa electoral do ano. É lóxico. Os alcaldes queren construír outra Galicia, exactamente o dobre de edificada que a actual. Segundo os datos das consellerías de Vivenda (BNG) e Política Territorial (PSOE), en toda a historia de Galicia edificáronse 22 millóns de metros cadrados; os plans urbanísticos previstos polos concellos prevén ocupar agora 22 millóns de metros cadrados máis.

"É unha presión brutal que nos esnaquiza de arriba abaixo o país". Esta declaración do presidente da Xunta, Emilio Pérez Touriño, non foi realizada ante un enfervorizado auditorio de ecologistas se non ante os 100 empresarios máis importantes de Galicia, entre eles algún dos maiores promotores inmobiliarios de España, como Manuel Jove.

O maior problema do urbanismo é que non pasa de ser un tigre de papel. Sexa cal fora a magnitude da aberración urbanística, acábase facendo; sexa na Praza de España de Ferrol, no peirao de Canido (Vigo), en Fisterra, xunto ás termas de Ourense ou na muralla de Lugo

O mellor exemplo foi destacado onte no Parlamento de Galicia. María José Caride, a conselleira de Política Territorial. Caride lamentou que só un dos 86 concellos costeros adapte o seu urbanismo á nova Lei do só de Galicia. Trátase da Pobra do Caramiñal (A Coruña), un dos privilexiados pequenos pobos da costa galega. Pois ben, aínda que A Pobra apenas aumenta poboación o seu novo plan triplica a edificabilidade do pobo.

"A Pobra é un pobo que naceu bonito, é bonito e mentres eu sexa alcalde seguirá sendo bonito. Iso é unha garantía", explicou onte a este xornal Isaac Maceiras (PP), alcalde e candidato á reelección. Calquera alcalde, sexa de Nigrán, Sanxenxo, Lugo ou Vigo, di o mesmo. O que o fai mal sempre é o alcalde de á beira.

¿É lóxico que o único pobo costero de Galicia que cumpre a lei aumente a súa edificabilidad nun 297%? A verdade é que, a tenor dos datos, pode non ser lóxico pero se converteu no habitual. Os plans urbanísticos que afectan aos 1.300 quilómetros de costa galega (86 concellos) prevén edificar 800.000 vivendas. É máis que o que queren edificar os municipios da Costa do Sol (Marbella incluída) e, como dicía Emilio Pérez Touriño, tanto como o que se edificou ata agora (816.000 vivendas en toda a historia dos municipios do litoral de Galicia).

Por iso non resulta ningunha esaxeración falar da marbellización da costa galega. Segundo os datos do Informe de Sostenibilidad de España, Galicia xa ten ocupado o 15% do seu primeiro quilómetro de costa con superficies artificiais. É un esnaquizo superior ao de autonomías moito máis turísticas como Baleares ou Canarias. Nas áreas como a da ría de Vigo, a ocupación artificial deses primeiros 1.000 metros de costa chega ao 35%.

O urbanismo preocupa aos ecoloxistas, pero tamén ao resto dos votantes. Os alcaldes adoitan dicir que as recalificacions permiten o crecemento económico e o financiamento das arcas municipais. Non é certo. Un informe que acaba de divulgar o Consello de Contas de Galicia revela que o urbanismo só aporta o 3% do diñeiro que gastan as sete principais cidades galegas, a metade, por exemplo, que a débeda coa que eses mesmos municipios deben financiar as obras para dar servizos ás novas urbanizacións (depuradoras, abastecemento de augas, estradas, alumado ou limpeza).

O que si se probou, nalgún caso, é que as recalificacions financian os petos de concelleiros. No caso Gondomar un concelleiro foi sorprendido, filmado e gravado mentres cobraba un cazo urbanístico no cuarto de baño dunha cafetería de Vigo. A noticia sorprendeu menos que o feito de que o fiscal nin sequera pedise cárcere para o acusado. A corrupción urbanística sae xudicialmente demasiado barata.

Realmente, a edificación de vivendas, encostados e grandes urbanizacións só aporta aos concellos de Galicia o 2,5% do Imposto de Construcións e Obras (ICOI) e un 1,5% polas taxas de licenza. Pero ata estas cantidades son presupostadas polos propios promotores ao realizar os seus orzamentos de investimento. O estudo do Consello de Contas, dirixido polo profesor Xaquín Álvarez Corbacho, denuncia esta situación e advirte da falsedad do argumento que sitúa ao urbanismo galego no centro do problema de financiamento dos concellos. Caiba ou non, o ladrillo entrará nas urnas.

EL PAIS

LEI DE ORDENACIÓN DO LITORAL

María José Caride defende que a Lei de Ordenación do Territorio e do Litoral salvagarda o patrimonio futuro de todos os galegos

Santiago, 8 de maio de 2007.- A conselleira de Política Territorial, Obras Públicas e Transportes, María José Caride, defendeu hoxe que a Lei de medidas urxentes en materia de ordenación do territorio e do litoral de Galicia é un instrumento fundamental para salvagardar o patrimonio futuro da costa galega para o uso e disfrute de todos os cidadáns e evitar os abusos urbanísticos.
Segundo María José Caride, a Lei aprobada hoxe “busca unha nova Galicia, un país habitable e respectuosos co seu contorno, unha Galicia da que nos sintamos orgullosos, na que termos como feísmo ou marbellización non teñan sentido”.
Durante a súa intervención ante o pleno do Parlamento, a conselleira de Política Territorial destacou que este texto lexislativo contribuirá a compaxinar o desenvolvemento económico co respecto as tradicións, ao patrimonio, ao territorio e á identidade de Galicia. Así mesmo, fixo un chamamento á unidade no obxectivo común “preservar o litoral para os nosos fillos e as vindeiras xeracións de galegos”.
A Lei de medidas urxentes en materia de ordenación do territorio e do litoral de Galicia establece:
1-A suspensión cautelar e transitoria de todos os novos desenvolvementos urbanísticos na franxa dos 500 metros da liña litoral para determinados tipos de clasificación de solo (queda excluído o solo urbano consolidado dentro da franxa dos 500 metros do litoral):
Para todos os concellos: -Suspensión de novos desenvolvementos urbanísticos nos terreos situados dentro da franxa dos 500 metros clasificados como solo urbanizable, apto para urbanizar ou rústico apto para o desenvolvemento urbanístico.
Concellos de menos de 50.000 habitantes: -Ademais do epígrafe anterior, a suspensión tamén afecta aos terreos que, malia estar clasificados como solo urbano, non reúnan os requisitos de solo urbano consolidado e, en todo caso, aos terreos incluídos en polígonos, unidades de actuación ou de execución.
En total, a lei afecta ao 13% da superficie urbanizable dos municipios costeiros, ao redor de 3.000 hectáreas. Isto supón que a lei só afecta ao 1% do solo urbanizable de toda Galicia.
2-Unha disposición adicional recolle a posibilidade, por parte da Xunta, de utilizar os plans de incidencia supramunicipal para promover vivendas protexidas. Ata o de agora, a figura da incidencia supramunicipal estaba limitada a regular a implantación territorial de solo destinado a infraestruturas, dotacións e instalacións de interese público ou utilidade social cuxa incidencia transcenda máis aló dun termo municipal.
3- Modifícase o artigo 33 da Lei 9/2002, de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia (máis coñecida coma Lei do solo), para permitir a construción de infraestruturas de produción de enerxía renovable (por exemplo, enerxía solar fotovoltaica entre outras) en solo rústico.
4-Intégranse os procedementos de avaliación ambiental estratéxica e da redacción do planeamento dun concello, o que axilizará dito proceso.
5-Promóvese a creación do Instituto de Estudos do Territorio, que terá por obxecto, entre outros, prestar asistencia e asesoramento aos concellos para a elaboración, xestión, adecuación e execución do seu planeamento, así como realizar traballos de investigación e difusión e prestar apoio á consellería. Este Instituto, que se configurará como un organismo autónomo de carácter administrativo, tamén se encargará da análise, o estudo e o asesoramento en materia de urbanismo e ordenación do territorio.
Vixencia da Lei
-A Lei entrará en vigor trala súa publicación nos vindeiros días no Diario Oficial de Galicia.
-En calquera caso, a súa aplicación será de carácter temporal, xa que a Lei estará vixente mentres os concellos non adapten os seus planeamentos á normativa actual, ou ben non entre en vigor o Plan de Ordenación do Litoral (que establecerá os criterios, principios e normas xerais para a ordenación urbanística da zona litoral).
Concellos afectados
-Todos aqueles que non teñen adaptado os seus PXOMs á Lei 9/2002 (Lei do Solo) .
-A pesares de que a Lei do Solo daba un prazo de tres anos aos concellos para que se adaptaran (prazo que venceu o 1 de xaneiro de 2006), a día de hoxe, a Pobra do Caramiñal é o único concello costeiro que ten adaptado de forma parcial o seu PXOM á Lei 9/2002.
-Polo tanto, afecta a un total de 86 concellos (47 na provincia da Coruña, 30 en Pontevedra e 9 en Lugo), xa que non só se inclúen os costeiros, senón aqueles que lindan con ríos afectados pola interacción das mareas.
-Para facilitar a adaptación dos planeamentos, ao marxe desta Lei, a CPTOPT habilitou unha liña de axudas dotada con 39 millóns de euros en cinco anos (3 millóns xa para o presente exercicio) para financiar da elaboración de plans xerais para todos os concellos galegos con subvencións que van dende o 80% ata o 100% do custe destes traballos en función do número de habitantes.

O PXOM E ILEGAL

NOVO ESTATUTO

O semanario A Nosa Terra vén de publicar unha entrevista a Ramón Villares, catedrático de Historia e ex rector da USC que coordinou a área de 'Ensino e Investigación' do Foro Novo Estatuto.

.

(EDITADO NO MES DE ABRIL DO 2005)

.
- Para que é necesario un novo Estatuto? -

Son da opinión que un Estatuto non resolve, senón que é un instrumento para o debate político que permite renovar o pacto dos galegos co resto do Estado e resituar a Galicia na España das autonomías. Este debate vennos un pouco inducido dende fóra. Non xorde da sociedade galega. Cataluña e Eukadi deron varios pasos neste sentido e ademais o Goberno central anunciou que se vai modificar a Carta Magna. Polo tanto Galicia ten que estar aí, porque ten unha singularidade constitucional, como nacionalidade histórica, que debe preservar. Non é unha cuestión de privilexios, senón de ser como un quere. Polo tanto é imprescindíbel entrar no debate estatutario. Aínda que é certo que co actual pódense facer cousas distintas e que o novo non vai arranxar os problemas de golpe.

Dependerá máis da acción política.-

Cal será o resultado da reforma constitucional e estatutaria? - Hai moitos que din que España é un Estado federal, pero penso que non o vai ser nin pode selo. O federalismo consiste nunha vontade unitaria dentro da diversidade. Supón a eliminación das diferenzas de carácter étnico, histórico, cultural, etc. En España existe certa vontade de unión na diversidade pero tamén existen feitos nacionais en Cataluña, Euskadi e Galicia que son irreductíbeis a unha situación tipicamente federal. Sería desexábel un certo compromiso federal. Para iso habería que arranxar certos problemas simbólicos. Por exemplo, as linguas que hai no Estado son de toda España. Non digo que o galego deba ser obrigatorio para unha persoa de Almería, pero o Estado debería asumila como propias aínda que se falen só nas comunidades. En España hai un aparente recoñecemento das distintas linguas, pero na práctica non se admiten máis que como linguas das autonomías. Outro exemplo sería o recoñecemento das identidades, que evitaría conflitos como o do Arquivo de Salamanca. Logo tamén habería que reformar o modelo de financiamento, que é básico para nós.-

Que eivas presenta o actual Estatuto en materia de educación e investigación? -

Está claro que co actual Estatuto poderían facerse moitas máis cousas das que se teñen feito. No meu relatorio non se trata pois tan só unha modificación xurídico-política do actual texto senón que trata de incluír reflexións de máis longo alcance. Ao longo deste vinte anos puidemos constatar basicamente tres grandes eivas. En primeiro lugar, unha deficiente xestión no ensino preuniversitario. Sobre todo nas relacións entre o ensino público e o privado, na adecuación entre a oferta e a demanda e no seguidismo excesivo de programas feitos no conxunto de España. En segundo lugar, en materia universitaria o problema fundamental é que non existe un modelo de xestión do sistema universitario, o cal propicia a confrontación e a rapañota entre as tres institucións. Habería que establecer unhas pautas de cooperación e especialización entre os tres centros. En terceiro lugar insistimos na necesidade de ser ambiciosos en política científica. Temos que apostar por un cambio de modelo económico que se resumiría na premisa de que Galicia debe afrouxar no cemento e aumentar no coñecemento. Até agora apostouse demasiado polas obras públicas e infraestuturas e non se destinaron recursos a investigación. A nosa política científica é nula. Temos unha rede de galeguidade no mundo froito da nosa emigración que nos permitiría estar presentes cientificamente en moitas partes cun custe baixo. Esta estratexia permitiríanos ser máis competitivos e crear un maior valor engadido.-

Existe un problema de financiamento? -

Precísanse máis recursos para investigación e política científica. Propoñemos diferenciar carreira docente de carreira investigadora. Un profesor non ten porque ser un bo científico e viceversa. O modelo español é equivocado e pode lastrar o coñecemento. Polo tanto ademais de máis recursos hai que cambiar tamén o modelo.- Falaba de que o sistema preuniversitario seguía as pautas do modelo español.

Como se podería adaptar ás nosas características propias? -

Hai que recuperar o Gabinete de Reforma de Currículos, que comezaron na Consellería nos anos oitenta e agora están esquecido. Isto serviría para potenciar o debate en materia pedagóxica. Hai moitos campos, non só no ámbito lingüístico, nos que debemos ter un modelo educativo diferente. Apostamos por fomentar a relación co mundo luso-brasileiro, que lle daría grandes posibilidades de futuro ao noso sistema educativo.-

O ensino debería ser en galego? -

A lingua vehicular debe ser o galego, porque nestes momentos a súa convivencia co castelán é difícil. O seu illamento do portugués tampouco axuda a corrixir esta situación. Até agora emprégase como lingua literaria dalgunhas materias, pero non é lingua básica nin tan sequera nesas. Esta situación debe cambiar. Alén disto, está claro que o alumnado galego tamén debe coñecer perfectamente o castelán e o inglés. Os galegos do futuro deben ser trilingües, pero co galego como lingua básica.

MANIFESTACIÓN EN SANTIAGO

3.000 personas recuerdan a la Xunta sus compromisos con la defensa del territorio Decenas de colectivos se organizan al margen de los partidos contra la depredación territorial

(6 de Mayo 2007) Los más condescendientes lo llamaron "toque de atención". Otros, más inflexibles, denunciaron "alta traición". Unas 3.000 personas tomaron ayer las calles de Santiago en defensa del territorio y ante la "depredación" de la costa y de los enclaves de mayor interés ecológico. Todos ellos, unidos por un malestar en distinto grado con el Gobierno gallego, del que se pretende una ruptura más clara con el pasado. Decenas de colectivos se organizaron al margen de los partidos políticos bajo el lema "Galicia non se vende", en una convocatoria que pretendió revivir el espíritu de Nunca Máis. El espíritu de las movilizaciones que siguieron al naufragio del Prestige planeó sobre las alrededor de 3.000 personas que salieron al tibio sol primaveral de Santiago para proclamar que "Galicia no se vende". Sin más pancartas partidistas que las de alguna organización nacionalista juvenil, 36 colectivos organizados contra otros tantos proyectos lesivos con el patrimonio natural desfilaron entre la Alameda y la Plaza de la Quintana, el mismo recorrido que un lluvioso 1 de diciembre siguieron para gritar por primera vez "nunca máis".Las estrellas de la reunión fueron la planta de Reganosa en la ría de Ferrol y las piscifactorías en zonas protegidas. Pero la lista es mucho más larga: desde la macrodepuradora de Coruxo, en Vigo, a la fraga de Menáncaro, en Ferrol, pasando por el proyecto de Marina Atlántica en la antigua conservera de Massó, en Cangas. Vigo se consolidó como el punto del territorio gallego con más pleitos ambientales pendientes, como el puerto deportivo de A Lagoa, en Teis, el proyecto de ronda de circunvalación o el nuevo relleno de Bouzas. Los detractores de las piscifactorías de Baroña (Porto do Son) y Quilmas (Carnota) o los defensores del parque de Rosalía de Castro de Lugo también se sumaron.
Pero fueron Reganosa y las piscifactorías de Baroña y Quilmas las que movilizaron a más manifestantes, y las que destacó en su discurso el coordinador general de la asociación ecologista Verdegaia, Xan Duro, que actuó ante el micrófono, ya en la Quintana, como maestro de ceremonias, antes de que un grupo de intelectuales y artistas leyera el manifiesto de la convocatoria.
"Algo muy grave está pasando en Galicia", clamó la actriz Mabel Rivera, encargada de la lectura de los primeros párrafos del manifiesto. "Combinando abandono y una extrema ambición depredadora, llevamos décadas destruyendo el territorio", reza el manifiesto, que denuncia: "Urbanismo caótico, infraestructuras de transporte irracionales, campos de gol, puertos deportivos, embalses, piscifactorías, parques eólicos indiscriminados, paseos marítimos y fluviales rígidos, rellenos, monocultivos de especies exóticas e invasoras, nulo respeto por las figuras de protección ambiental y los espacios naturales protegidos". Todo ello, con el agravante de la "inexistencia de una ordenación territorial sostenible".
Había colectivos de protección de la naturaleza detrás de la convocatoria, pero también culturales. Y muchos arquitectos e intelectuales, algunos de ellos, con su firma en apoyo del manifiesto de la movilización. Como Manuel Rivas, Xosé Luis Méndez Ferrín, Xosé María Álvarez Cáccamo, Francisco Sampedro, Suso de Toro o Fran Alonso. "Pensamos que la actual Xunta de Galicia y los ayuntamientos que salgan de las próximas elecciones deberán coordinar sus esfuerzos", se escuchó en la plaza de la Quintana, antes de que el manifiesto reclamara un plan director de ordenación del territorio. "Sin planificación central y democrática de la ordenación territorial, el caos se perpetuará".
Vida digna para todosComo corresponde a una movilización que pretende ceder el protagonismo a la sociedad civil, las caras conocidas desfilaron perdidas entre el gentío, y la pancarta de la cabecera la sujetaban representantes de unos cuantos colectivos de la plataforma. "Galicia non se vende. Terra viva e vida digna para todos", se podía leer en la primera fila. Bombos, gaitas y panderetas animaron la marcha, mientras se coreaban consignas como "Touriño, aprende, Galicia no se vende", "Non, non, non, á especulación" o "la ley del litoral llega tarde y llega mal". Por encima de todas ellas, la más repetida: "A ría é nosa, e non de Reganosa", de los manifestantes de Ferrol.
La convocatoria no pudo competir con el día que los paraguas tomaron Compostela mientras una gran mancha de petróleo iba ensuciando toda la costa gallega, pero sus registros dejaron satisfechos a los organizadores. Como resumió Xan Duro, de Verdegaia, el de ayer era "el principio de un largo camino".

Destrucción irreparable
.
La situación de destrucción del territorio gallego exige "un golpe de timón", para mudar un rumbo que conduce "al suicidio colectivo". Las frases grandilocuentes abundaron en el discurso final y en las intervenciones de los organizadores. Sin necesidad de apelar al cambio climático y sus desastrosas consecuencias, los que ejercieron de portavoces pusieron el acento en una multitud de pequeñas -y no tan pequeñas- agresiones al territorio, que están generando lo que Xan Duro, coordinador general de la ecologista Verdegaia, tachó de "destrucción irreparable".
"La situación del territorio gallego es, en ciertos aspectos, catastrófica", se escuchó en la plaza de la Quintana de Santiago. "Un terremoto de especulación y de depredación de la tierra y del mar está destruyendo nuestra naturaleza, nuestro paisaje y nuestra forma de vida. Están destruyendo, por lo tanto, la propia identidad de Galicia. Sonó la hora de que digamos basta", añadieron los lectores del manifiesto. De ahí que llegara el aviso en plenas vísperas electorales. No fue ninguna coincidencia

PACTO CONTRA A CORRUPCIÓN

Llamazares plantea al resto de partidos un gran pacto contra la corrupción para atacarla desde las instituciones y acabar con esta "enfermedad degenerativa”

.
Entre la treintena de medidas que propone IU están la especialización de la Fiscalía Anticorrupción, la actuación de la Agencia Tributaria contra el dinero negro y reformas legales como la Ley del Suelo, la de Gobiernos Locales, el endurecimiento de la de Incompatibilidades o la puesta en marcha de un Código Ético

.
El coordinador general de Izquierda Unida, Gaspar Llamazares, instó hoy a todas las fuerzas políticas a firmar un gran Pacto Democrático Contra la Corrupción para que, antes de las elecciones del próximo 27-M, se lance "un mensaje positivo" a los ciudadanos a favor de acabar "con el cáncer de la corrupción y la enfermedad degenerativa de la especulación urbanística".

Según afirmó Llamazares durante la presentación de este documento elaborado por IU, que contiene una treintena de propuestas, "se hace imprescindible el acuerdo de todas las fuerzas políticas para frenar los desmanes urbanísticos vinculados a intereses políticos que se están produciendo en muchos municipios de España y que han infectado la vida política de una forma alarmante".

Durante el acto de presentación, donde estuvo acompañado por la alcaldesa de San Fernando de Henares (Madrid) y responsable de Política Municipal de IU, Montserrat Muñoz; el alcalde de Seseña (Toledo), Manuel Fuentes, -"todo un símbolo de IU en la lucha contra la corrupción”, según Llamazares, tras el caso de la macro urbanización de El Pocero-, así como el coordinador de la Campaña Electoral, Ramón Luque, el máximo responsable de IU confió en que "haya una buena respuesta por parte del resto de las fuerzas políticas porque, de esta forma, estaremos firmando un compromiso que debemos a los ciudadanos para que la actividad política deje de ir ligada a estos fenómenos de corrupción".

Valoró que con este gran pacto "se podría recuperar la confianza de los ciudadanos en el trabajo de la inmensa mayoría de alcalde y concejales sin excepción partidaria".

Llamazares estimó que la corrupción urbanística vinculada a la política es una de las grandes preocupaciones de los ciudadanos y, por ese motivo, no debe tomarse esta propuesta de IU como "una ofensiva contra el resto de las fuerzas políticas o el Gobierno"."

No pretendemos -añadió- dar lecciones a nadie. Únicamente queremos plantear iniciativas y compromisos ante un problema que no sólo pone en peligro los derechos sociales y el modelo de crecimiento, sino los derechos fundamentales y la confianza de los ciudadanos en las instituciones políticas".El coordinador de Izquierda Unida explicó que el entendimiento de los partidos en este asunto "fortalecería la democracia, los servicios públicos y los derechos ciudadanos, frente a la presión de la corrupción en este momento".

"Existe –advirtió- un evidente peligro en el sistema democrático", motivo por el que las diferentes fuerzas políticas deben llegar a "acuerdos de máximos frente a este grave ataque que supone la corrupción urbanística para la democracia".

Entre la treintena de propuesta que contiene el documento presentado y remitido hoy al Gobierno y al resto de fuerzas políticas con representación parlamentaria se encuentran medidas como el desarrollo y especialización de la Fiscalía Anticorrupción; la actuación de la Agencia Tributaria contra el dinero negro, la firma de un Código Ético similar al ya aprobado por la dirección de IU para sus próximos cargos electos el 27-M o el endurecimiento de la Ley de Incompatibilidades.

También se plantea una mayor concreción de la Ley del Suelo que ahora está en fase de tramitación parlamentaria; la de Gobiernos Locales que el PP ha vetado en esta legislatura; la reforma de la financiación municipal para que los ayuntamiento tengan una financiación suficiente; la moratoria urbanística para zonas de gran explotación y la transparencia en los planes municipales y planificación territorial.

Igualmente, Llamazares se mostró satisfecho por incluir dentro de este "gran Pacto Democrático" una serie de propuestas de "manos limpias" para acabar con la corrupción propiamente dicha, así como otro bloque de actuaciones para combatir la especulación con el impulso de la transparencia y la participación democrática.

DIA INTERNACIONAL LIBERTAD DE PRENSA

NA CADEA POR DELITO ECOLÓXICO

O ex alcalde de Pego, primeiro cargo público que ingresa na cadea por delito ecolóxico

.

O PP presenta á alcaldía á esposa de Carlos Pascual, condenado a seis anos

.

Carlos Pascual, alcalde de Pego (Alacante) entre 1995 e 2003, converteuse onte no primeiro cargo público que entra na cadea por delito ecolóxico. Pascual ingresou no cárcere de Picassent (Valencia) tras ser rexeitado un recurso de súplica que presentou por motivos humanitarios. O ex alcalde está condenado a seis anos por causar graves danos no parque natural do marjal de Pego-Oliva entre 1996 e 1998, ao promover a recuperación de cultivos prohibidos e subir o valor das leiras particulares. O PP presenta á esposa de Pascual, Maite Ferràndiz, como candidata á alcaldía.

Carlos Pascual, inhabilitado para ocupar cargo público por un periodo de seis anos e esposo da candidata popular á alcaldía de Pego, ingresou onte voluntariamente antes das oito da mañá no centro penitenciario de Picassent despois de que a sección terceira da Audiencia de Alacante desestimara un recurso de súplica no que alegaba motivos humanitarios e de saúde para eludir a prisión.

Pascual, ex alcalde de Pego entre 1995 e 2003 primeiro como candidato de Unión Valenciana e logo como independente, foi condenado por actuacións realizadas entre 1996 e 1998. Anos nos que queimou vexetación do marjal do municipio de forma intencionada, rebaixou o nivel do auga do humedal, instalou bombas para extraer auga e construíu camiños e diques para facilitar o paso de vehículos. Todo iso baseándose nun plan local declarado ilegal e sobre unha zona do parque natural declarada de especial protección. A consecuencia destas actuacións, 600 hectáreas do parque quedaron afectadas, rexistrouse unha morte masiva de peixes, baixou notablemente o nivel da auga do marjal e constatouse perigo de desecación.

A Audiencia Provincial de Alacante condenoulle en 2004 a tres anos de cárcere por delito ecolóxico, outros tres por desobediencia e quebrantamento de medida cautelar, ademais dunha multa de case 8.000 euros e unha indemnización de 1,2 millóns de euros. Para o cumprimento desta última, sinalouse como responsable civil subsidiario ao Concello e á Comunidade de Regantes de Arrozales de Pego, cuxo presidente, José Orihuel, tamén foi xulgado e condenado nesta causa.

Segundo o fallo, Carlos Pascual e José Orihuel, pese a "coñecer o carácter de parque natural e as medidas do Goberno valenciano" acordaron realizar actuacións para recuperar os cultivos de arroz, paralizados desde 1982 de modo xeneralizado e así "lograr mellores prezos para as leiras particulares" xa que a Generalitat estaba comprando terreos no parque natural de Pego-Oliva.

A sentenza condenatoria da Audiencia Provincial de Alacante foi recorrida ao Tribunal Supremo, que acabou, en novembro de 2006, por confirmala. Para os distintos tribunais non cabo dúbida da natureza ilícita dos feitos, do coñecemento da ilegalidade que tiñan ambos procesados e do agravante que supoñía que o fixesen dous funcionarios públicos, xa que José Orihuel, foi tamén concelleiro de Agricultura con Pascual.

A decisión de situar como cabeza de lista do PP á alcaldía de Pego a Maite Ferràndiz, a esposa do condenado, contou co respaldo pleno da dirección provincial do partido en Alacante, que preside José Joaquín Ripoll, e non atopou ningún obstáculo na dirección rexional que preside Francisco Camps. E iso pese a que, con esta decisión, os populares sabían que o actual alcalde Carmelo Ortolá íase a dar de baixa do PP e ameazaba con liderar unha candidatura independente.

Con todo, os populares consideran que con Maite Ferràndiz de candidata garántense a obtención dun bo resultado electoral neste municipio, clave para seguir gobernando a Diputación de Alacante. O PP dá por feito que a esposa de Carlos Pascual obterá os votos dos seguidores do ex alcalde condenado, que gobernou Pego con maioría absoluta entre 1999 e 2003.

O actual alcalde, Carmelo Ortolà, que se deu de baixa do PP, manifestou que a creación dun goberno local de coalición co PSPV-PSOE e o Bloc Nacionalista Valencià en 2003 foi unha decisión política "excepcional". O obxectivo, á marxe das diferenzas ideolóxicas entre estes tres partidos, era restaurar a normalidade política trala etapa de goberno de Carlos Pascual na que se rexistraron "graves e reiterados incidentes, que resultaban intolerables en toda a sociedade democrática e causuraon unha inevitable alarma social". Ortolà advertiu que con Ferràndiz poden volver os insultos e a confrontación ao municipio.

El Pais

PACTO PSOE BNG

Socialistas e nacionalistas anuncian un pacto contra Porro.

.

Os candidatos de PSdeG e Bloque en Vigo confirmaron onte -por primeira vez de forma explícita- que o primeiro concello de Galicia terá un goberno de progreso no caso de que as urnas non determinen unha maioría absoluta. Tanto Abel Caballero como Santiago Domínguez mostráronse convencidos, en declaracións á Cadena SER, de chegar a un entendemento para reeditar en Vigo a coalición que goberna na Xunta.

Caballero augurou que un goberno encabezado por el e co apoio do BNG aportará a Vigo a estabilidade que precisa. "Creo que a fórmula de Galicia PSOE-BNG cun alcalde socialista é un bo modelo para esta cidade, proporcionaralle estabilidade e creo que será o goberno que cambiará e levará adiante todos os proxectos que aquí están parados como o AVE, o aeroporto ou a vivenda", asegurou.

No mesmo sentido pronunciouse o cabeza de cartel do BNG, Santiago Domínguez quen augurou bo entendemento entre socialistas e nacionalistas despois do 27 de maio: "Eu con Abel Cabaleiro lévome ben, as persoas que me coñecen saben que comigo é fácil entenderse, despois do 27 a cidade volverá repetir un escenario como o de fai anos dun pacto de goberno".

Ambos candidatos descartaron que Vigo poida reeditar logo destes comicios unha experiencia similar ao frustrado bipartito de Ventura Pérez Mariño e Lois Pérez Castrillo que deixou a alcaldía viguesa en mans de Corina Porro, malia que o PP só conta con 10 dos 27 concelleiros. Caballero culpou dese fracaso a "circunstancias que agora non se dan absoluto" e explicou que "o PSOE sabe ben o importante que é que a esquerda goberne Vigo e que o faga con estabilidade".

Domínguez pola súa banda atribuíu o "fiasco" da anterior legislatura a unha "cuestión persoal" de alguén "que nunca entendeu o que significaba un goberno de coalición", dixo en referencia ao ex alcalde socialista Ventura Pérez Mariño. O candidato nacionalista tamén descartou de modo tallante calquera posible acordo postelectoral co Partido Popular: "O PP negoulle a Galicia moitas cousas, entre elas o Estatuto e ademais ten unha visión que nalgúns casos presenta características preconstitucionais".

O AVE cumprirá os seus prazos

O candidato socialista que será apoiado polo presidente do Goberno, José Luís Rodríguez Zapatero, durante a campaña electoral, mostrouse convencido de que o Ministerio de Fomento cumprirá os prazos do AVE e atribuír á súa propia intermediación e a do presidente da Xunta no principio do ano: "Durante o pasado mes de xaneiro produciuse unha circunstancia moi importante, na cidade había dúbidas pero eu e o presidente da Xunta suscitamos a nosa posición con contundencia e conseguiuse o compromiso de Zapatero".

El Pais

OS DESMEDIDOS GASTOS DE CORINA PORRO

.

.

.

.

.

La alcaldesa derrocha el dinero de todos los vigueses
.
Son nuestros impuestos, los de todos los vigueses. Corina Porro hace un uso abusivo e incorrecto de cuantiosos fondos municipales que desvía a propaganda política en beneficio propio.
Desde que comenzó 2007, Perly Porro ha empleado casi 174.604 euros en gastos de representación e institucionales de la alcadía. A los que hay que añadir 418.355 euros destinados a medios de comunicación y empresas periféricas del entramado mediático. En total, en los tres primeros meses del año, son casi 592.959 euros los que han salido de las arcas municipales en provecho directo o indirecto de la candidata del Partido Popular.
Así lo pone de manifiesto un Vigoblog que obtiene la información a través de un funcionario topo que desde dentro del Ayuntamiento proporciona los datos. Por tanto, información con todas las garantías de veracidad y mención de partidas:
Para gastos en restaurantes, flores, obsequios, etcétera, 72.000 euros; y otros 24.000 euros destinados a alquiler de equipos y montajes para actos institucionales.
A los que hay que añadir más de 37.000 euros empleados en "varios" tales como medallas a la policía local y celebraciones de la Asociación Concepción Arenal, entre otros. Así como los 41.311 consignados a "Actos Reconquista". Destacando, en varios apartados, las cantidades dedicadas a servicios de catering, nada menos que 28.904 euros.
Está claro que la alcaldesa no repara en dispendios.

Medios de comunicación

Para engrasar a periódicos, emisoras de radio, televisiones de radio y otros soportes informativos, con el fin de que se porten bien y no difundan informaciones que puedan resultar perjudiciales para el equipo de gobierno municipal, Perly consignó 418.355 euros en los tres primeros meses del año.
La parte del león se la lleva, naturalmente, Faro de Vigo, que se embolsó 107.630 euros. A mucha mayor distancia están Atlántico (24.000) y La Voz de Galicia (17.574), con el consiguiente cabreo, es de suponer, del diario coruñés. La entente Radio Vigo-Localia se llevó 73.055 euros; y sus competidores de Televigo 33.156 euros. Como de un buen pico, 63.633 euros, se aprovechó Significantia, "Servicios Integrales de Publicidad", que está al 100% participada por Abano, la famosa sociedad fundada por Mapi Egea. Como propietaria de Significantia figura la suegra de la asesora de Corina...
Otra empresa de publicidad, Canal Uno, facturó 27.278 euros.
Tanto Significantia como Abano fueron los principales beneficiarios de un medio millón del convenio suscrito con ING Real Estate para la salida de la Volvo. El destino del millón de euros restante contemplado en dicho convenio sólo lo conocen Perly y sus más próximos.
Hay que insistir en que todas estas cantidades pertenecen al primer trimestre de 2007.
Por su origen, desde el interior del Ayuntamiento, tenemos constancia de que la información proporcionada por Vigoblog es verídica, que va a misa y además comulga, aunque no con Perly. Se trata de un blog muy bien desarrollado por un veterano periodista vigués cuyo nombre no vamos a desvelar, ya que él prefiere no firmar. Una página que recomendamos visitar, por sus esclarecedores contenidos.
Eso sí, advirtiendo, como referencia, que está promovida por irreductibles mariñistas, seguidores del ahora desterrado mesías Ventura, secta de creyentes que desde las catacumbas "progres" de la ciudad predican el mensaje de que "Outro Vigo é posible".
PERO LA INFORMACIÓN ES CORRECTA, LOS NÚMEROS CONTRASTADOS.
Publicado por VIGOEMPRESA.COM

O PROBLEMA AMBIENTAL DE VIGO

.

.

¿VIGO NON TEN UN PROBLEMA AMBIENTAL?

.

..

Os medios de comunicación informan que o conselleiro de Medio Ambiente dixo que o problema do PXOM de Vigo non é medioambiental, senón urbanístico e político. Basta ver como está Vigo e a sua ría, cales son os seus problemas ambientais e buscar as causas que o orixinan.

.

Abastecemento de Auga: Gasta 30 m3 de auga, necesítelos ou non, porque che van a cobrar o mesmo. O conselleiro vén dicir que estimular o consumo de auga non constitúe un problema ambiental.

.

Saneamento: Construíron unha depuradora en Coruxo que non depura as augas residuais da cidade de Vigo, enviándoas tal cal ao mar, contaminando o seu ecosistema e provocando risco sanitario para a poboación da súa contorna e na desembocadura do Lagares e en Samil. O conselleiro vén dicir que unha cidade non depure as súas augas residuais non constitúe un problema ambiental.

.

Movilidade: A "ordenación" do tráfico en Vigo ten como obxectivo configurar un circuíto ou labirinto que dificulta a circulación de vehículos e alarga os tempos de desprazamento pola cidade. As actuacións inconexas das sucesivas corporacións e a ausencia dun plan de tráfico coherente e a longo prazo que permita a súa realización ordenada ao longo dos anos provocan a lamentable situación actual. O conselleiro vén dicir que a contaminación (acústica, atmosférica e, ata, visual) producida polo tráfico de vehículos non constitúe un problema ambiental.

.

Residuos sólidos urbanos: A economía actual estimula unha veloz cultura urbana e consumista que xera (salvo excepcións) unhas prácticas que incrementan as producións de residuos, que o máis importante para os fabricantes non é que os mesmos sexan reciclables, e que cada vez sexan máis contaminantes; para os cidadáns irresponsables resulta máis fácil e barato contaminar. A destrución dunha cultura rural que tradicionalmente evitou ou dado utilización aos residuos; e os movemento de terras para construír pisos baleiros, se se leva a cabo o PXOM de Vigo, non constitúe para o conselleiro un problema ambiental.

.

Quizais o Conselleiro de Medio Ambiente non o dixo. En todo caso, se non recoñecemos que existe un problema ambiental de primeira orde en Vigo e a súa ría. Que existe unha causa fundamental: a cidade de Vigo; fai prácticas inconscientes e irresponsables que contaminaron e contaminan o medio ambiente, pecaremos de bos. O PXOM de Vigo non se redactou seguindo o principio de desenvolvemento sostible. Sabémolo; o dictame elaborado polo Dr. Montalvo demóstrao rigorosa e fehacientemente. A estas alturas dicir que o PXOM de Vigo (unha ferramenta cada vez máis inservible) non precisa Avaliación Ambiental Estratéxica -non nos esquezamos da participación cidadá- é lanzar (no fondo) unha mensaxe aos cidadáns: vostedes non se preocupen, sigan contaminando, nós os socialistas arranxarémolo.

.

Cremos que o respecto e o coidado do medio ambiente debe ser un labor de todos. Sr. Conselleiro obrigue xa ao Concello de Vigo a realizar a Avaliación Ambiental do PXOM de Vigo, e non impida que os cidadáns podamos participar.

AS DIFICULTADES DO MUNDO

O PXOM DE NIGRÁN

CONVENIOS URBANÍSTICOS E RECALIFICACIONS DE TERREOS EN NIGRÁN.

.

MEDIANTE O PLAN XERAL DE ORDENACIÓN MUNICIPAL, O SOLO RUSTICO DE ESPECIAL PROTECCIÓN É RECALIFICADO A SOLO URBANIZABLE NON DELIMITADO, ESTA CUALIFICACIÓN PRECISA DUN CONVENIO URBANÍSTICO.

.

O PROPIETARIO/PROMOTOR PROPÓN AO CONCELLO UN CONVENIO URBANÍSTICO, (PRECISA A APROBACIÓN POSTERIOR DUN PLAN SECTORIAL POR PARTE DO PLENO MUNICIPAL PARA DESENVOLVER A URBANIZACIÓN), O CONCELLO NON ACEPTA O CONVENIO A ESE PROMOTOR E NON RECALIFICA OS TERREOS.

.

OUTROS PROMOTORES (TRANVÍAS ELÉCTRICOS DE VIGO -PROPIETARIA DE TELEVIGO-E CONSTRUCIÓNS MARIO PUENTES) COMPRAN (A METADE DE) OS TERREOS E PROPOÑEN AO CONCELLO OUTRO CONVENIO URBANÍSTICO, O CONCELLO ACÉPTAO E RECALIFICA OS TERREOS.

.

O xuez do caso Nigrán halla recalificacións no Plan Xeral e investiga si foron xustificadas

.

O titular do Xulgado de Instrución Número 7 de Vigo intensifica a investigación sobre o caso de suposto tráfico de influencias na redacción do Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM) de Nigrán. Tras achar recalificacions de solo no documento paralizado logo de meses de conflito veciñal, o xuíz solicitou novos informes á Xunta para determinar se devanditos cambios de uso do solo están xustificados e para coñecer máis datos sobre posibles convenios urbanísticos do concello con particulares ou outras administracións.

O maxistrado tomou esta decisión tras recibir o informe do Seprona que establecía unha comparativa entre o avance do planeamento realizado en 2001 e o PXOM cuxa aprobación inicial foi evitada por un grupo de veciños que invadiron a casa consistorial o día 2 de xuño de 2006. O estudo da Garda Civil revela recalificaciones do solo en dúas zonas. A primeira carece de transcendencia, posto que se trata de parcelas da zona de Paradellas, próximas aos terreos do futuro polígono industrial de Porto do Molle e a un vial estructural que prevía o documento urbanístico, polo que a súa consideración de rústicas non tiña sentido.

As dúbidas céntranse sobre a recalificación dunha superficie de 23.562 metros fronte ao Pazo de Cea, que no avance figuraba como rústica de especial protección. O PXOM as enmarcaba en solo urbanizable non delimitado, cualificación que require a firma dun convenio urbanístico e a aprobación dun plan sectorial por parte do pleno municipal para desenvolver a urbanización. As empresas Tranvías Eléctricos de Vigo e Mario Puentes adquiriron a metade destas parcelas e o propio Pazo de Cea ao 50% en 2004, en pleno proceso de redacción do documento urbanístico. O anterior propietario dos terreos presentou unha alegación ao avance do plan en marzo de 2002 na que propoñía un convenio urbanístico para a zona, pero o equipo redactor non a tivo en consideración. O mesmo grupo de técnicos modificou a clasificación do solo no Plan Xeral, cando os terreos cambiaran de donos. Este documento dota as parcelas dunha edificabilidad de 0,30 metros cadrados por metro cadrado e establece a cesión que os propietarios deben realizar ao concello fose do ámbito, polo que se deduce que os titulares das parcelas concederían o citado pazo ao concello.

.

Novas citacións

.

Además dos informes solicitados, o xuíz decidiu realizar novas testificales a persoas que venderon parcelas durante o proceso de redacción do documento urbanístico retirado. Así, a investigación trata de localizalas para que acudan a prestar declaración.

A investigación xa que logo continúa. Segundo fontes xudiciais, o obxectivo é ver "se aparecen rastros de algo máis sospeitoso do que temos ata agora". En referencia concreta á solicitude de información á Xunta, di que se trata de pescudar "se xorde algún convenio que non se comunicou públicamente". En términos xerais, a investigación segue sendo "moi complexa". "A ver se a base de indicios podemos sacar conclusións, posto que a investigación non descarta nin proba nada polo momento", conclúe.

O GUINDASTRE MUNICIPAL EO PP

O PP adxudicou en Vigo o guindastre municipal "para pagar favores"

.

A adxudicación do servizo municipal de guindastre e retirada de vehículos, en xaneiro pasado, foi un pago de favores do goberno local do PP ao presidente da Confederación de Empresarios de Pontevedra (CEP), José Manuel Fernández Alvariño, segundo o PSdeG. O presidente da CEP vendeu os terreos á empresa adjudicataria, que gañou o concurso "de forma irregular", contra os informes da Xerencia de Urbanismo.

As concesións municipais "partidistas e precipitadas" conferidas polo goberno do PP en Vigo "hipotecan o futuro da cidade e xeran unha grave inseguridade xurídica", sinalaron onte os socialistas Xulio Calviño, Isaura Abelairas e Manel Galego, en relación coa adxudicación dos servizos de guindastre, de ORA e de aparcadoiros soterrados por un valor conxunto superior aos cen millóns.

A adxudicación do servizo de guindastre cumpre o pliego de condicións, precisou o concelleiro Xulio Calviño, pero a capacidade de depósito pasará, de 1.500 a 1.800 vehículos que caben nas actuais instalacións, a só 485 prazas nun edificio que aínda non se empezou a construír en terreos vendidos polo presidente da CEP á empresa adjudicataria, Setex Aparqui, SL.

Segundo Calviño, o goberno municipal "non parou ata que só quedou esta empresa" como candidata á adxudicación. Isaura Abelairas, ex edil e candidata na lista socialista, apostillou que Fernández Alvariño beneficiarase dos terreos en que se situará o futuro depósito municipal, onde se construirá unha nave de cinco plantas, dúas das cales destinaranse ao almacenamento dos coches que retire o guindastre, e o resto "para os negocios" do presidente da CEP.

Abelairas criticou a Fernández Alvariño por non cumprir o seu papel institucional e actuar "como mamporrero do PP", dixo, na polémica que suscitou a conexión do AVE entre Vigo e Madrid. Cando Manuel Fraga, naquel momento presidente da Xunta, e Corina Porro confirmaron que non se faría, [Fernández Alvariño] non dixo nada, e agora, co PSOE no Goberno, ameaza con saír á rúa a manifestarse, afirmou. Os portavoces socialistas descartaron un recurso ante os tribunais porque xurídicamente sería moi complicado.

Con respecto á adjudicación da Xestión do Estacionamento Restrinxido (XER, antes ORA), Calviño indicou que o único argumento do goberno local para manter a adxudicación á empresa que actualmente a detenta é seguir dando para comer a 40 familias, o que, sendo importante, non parece suficiente se se teñen en conta deficiencias da súa oferta no concurso como a redución das prazas para este tipo de aparcadoiro en superficie a case a metade.

Na adxudicación pendente da construción e explotación de seis novos aparcadoiros soterrados prodúcese unha inseguridade xurídica que, segundo Calviño, propiciará recursos "con bastantes posibilidades de éxito" das empresas que non resulten elixidas.

O BNG PERXUDICA A VIGO

El Bloque Nacionalista Galego pretende perjudicar de nuevo a Vigo

.
Ahí los tienen, al ex alcalde y al que pretende serlo, intentando malamente sonreir. Los del Bloque, por su permanente actitud de oposición fundamentalista, están incapacitados para propuestas positivas.

.
Cataluña y País Vasco tienen la suerte de contar con partidos que también saben ser progresistas al tiempo que nacionalistas, que se dedican a impulsar el desarrollo de las infraestructuras industriales de sus comunidades autónomas en procura de un futuro mejor.
Aquí, en cambio, padecemos la rémora, todo un lastre, del Bloque Nacionalista Galego, empecinado en postulados retrógados y anti desarrollo, con un cierto componente que se podría calificar de autista.
El mal recordado Lois Pérez Castrillo fue el alcalde que impidió la ampliación de los muelles de Guixar, actuación para la que existían fondos europeos y que tan fácil era de llevar a cabo, consistiendo en aprovechar una dársena sin ningún perjuicio medioambiental para la Ría.
Con aquel planteamiento, que contó con el apoyo decisivo de Faro de Vigo, causó un enorme daño a la ciudad, a sus industrias y, a la postre, al mantenimiento y creación de empleo.
.

oooooOOOOOooooo

.

Ahora se nos presenta la amenaza del aspirante Santiago Domínguez Olveira, que ya anunció que se opondrá a la ampliación de la terminal de Bouzas por la que salen los productos de la industria de la automoción que representan el 34% de las exportaciones totales de Galicia.
Unas instalaciones absolutamente claves para el porvenir de nuestra industria del automóvil, sin las cuales - con sus necesarias transformaciones - no sería viable la continuidad en Vigo del centro de producción del Grupo PSA Peugeot Citroën, ni, por supuesto, de la industria auxiliar.
Es decir, de los muelles de Bouzas y de su ampliación dependen 25.000 puestos de trabajo.
Como alternativa, a este Domínguez Olveira que ahora se hace llamar "Santi" sólo se le ocurrió manifestar que su objetivo es convertir el barrio de Bouzas en el Allariz de Vigo...
NUNCA NOS CANSAREMOS DE RECORDAR QUE ESTA GENTE SE OPONÍA A LA CONSTRUCCIÓN DE LA AUTOPISTA. SIGUEN IGUAL, NO HAN CAMBIADO.

Publicado por VIGOEMPRESA.COM

O PXOM DE VIGO SIGUE SENDO ILEGAL

María José Caride reitera que as correccións do PXOM de Vigo “son requisito legal, polo tanto non negociables”

.
A lei marca “taxativamente” o procedemento legal para aprobar definitivamente un PXOM, indicando que este debe pasar polo Pleno da Corporación e ser remitido logo á CPTOPT con todos os informes necesarios para que esta resolva.

.
A conselleira de Política Territorial, Obras Públicas e Transportes, María José Caride, reiterou hoxe no Porriño a preguntas dos xornalistas a necesidade de que o Concello de Vigo realice no seu Plan Xeral de Ordenación Municipal todas as correccións esixidas na Orde do 19 de xaneiro xa que estas non son “imposicións” da CPTOPT, como di o Concello, senón “requisitos indispensables para cumprir coa legalidade e, polo tanto, non son negociables. Esas correccións deben ser realizadas polo Concello, xa que a lei marca “taxativamente” o procedemento legal para a aprobación definitiva de cada plan. Este procedemento establece que o documento, unha vez corrixido, debe ser aprobado provisionalmente polo Pleno da Corporación e, xunto con todos os informes necesarios, remitidos á Consellería para que esta resolva.
A conselleira tamén recordou que “foi o Concello o que se deu un mes e medio de prazo para realizar as correccións e non son eu quen ten que responder diso, senón quen adquiriu ese compromiso”. María José Caride reiterou que a CPTOPT mantén o seu compromiso de resolver sobre o PXOM nun mes, en lugar dos tres meses que permite a lei, a partir do momento en que se reciba toda a documentación con todas as correccións realizadas así como con todos os informes requeridos, e lembrou que o Concello aínda está pendente de obter a necesaria declaración da Consellería de Medio Ambiente sobre o procedemento de Avaliación Estratéxica Ambiental. Pero a conselleira preguntouse “qué estivo facendo o Concello dende 2004”, cando xa a anterior Consellería de Política Territorial, dirixida por Alberto Núñez Feijóo, detectara a maioría das deficiencias que sigue a presentar o PXOM e que están especificamente indicadas na Orde do 19 de xaneiro. Por iso, a titular da CPTOPT pediulles aos responsables municipais “que non lle trasladen confusión aos cidadáns vertendo opinións claramente interesadas e electoralistas”.
A CPTOPT sempre fixo pública a necesidade de que Vigo contara cun Plan Xeral de Ordenación Municipal dotado de seguridade xurídica e adaptado á legalidade vixente, independentemente do tempo que precise.